Бристольдің «Иствилл» стадионы: Тарихы мен естеліктері
Eastville Stadium
Бристольдің «Иствилл» стадионы: тарихы, «Бристоль Роверс» футбол клубы, спидвей, грейхаунд жарысы және қысқа ғұмырлы американ футбол командасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы бұрынғы грейхаунд жарысы алаңы.
Former greyhound racing venue in England
Иствилл стадионы, сондай-ақ Бристоль стадионы және Бристоль стадионы – Иствилл деп белгілі, Англияның Бристоль қаласының солтүстік жаққа орналасқан Иствилл ауданындағы стадион болған. 1897 жылы салынған бұл стадион Бристоль Роверс ФК, Бристоль Булдогс спидвей командасының және грейхаунд жарыстарының өткізілу орны болды. 1986 жылы қысқа ғана өмір сүрген Бристоль Бомберз американдық футбол командасы да осы стадионды үйі ретінде пайдаланды.
Eastville Stadium, also known as Bristol Stadium and Bristol Stadium – Eastville, was a stadium in Eastville, a northern suburb of the English city of Bristol. Constructed in 1897, it was the home of Bristol Rovers F. C., the Bristol Bulldogs speedway team and was also a greyhound racing venue. During 1986 it was also the home of the short lived Bristol Bombers American football team.
Тарих
Роверс өз алаңындағы ойындарын Иствиллде (жергілікті атауы "Виль") 1986 жылға дейін өткізді, бірақ қаржылық қиындықтарға байланысты одан кетуге мәжбүр болды. Содан кейін Роверс он жыл бойы Бат қаласындағы Твертон паркінде ойнады, кейін қалаға оралып, Мемориал стадионында ойнай бастады және осы күнге дейін сол жерде ойнап келеді. Стадиондағы ең көп көрермен саны – 39 462 адамды құрады. "Бристоль Роверс" ешқашан Англия футбол чемпионатының жоғары лигасында ойнаған емес. Иствилл стадионында өткен ең жоғары деңгейдегі матчтар Футбол лигасының екінші дивизионында болды. Газ сақтағышының жанында салынғандықтан, ауадағы қала газының тұрақты иісі "Газ" немесе "Газбас" деген атты Бристоль Роверс жанкүйерлеріне берді. "Газ" деген лақап алғаш рет "Бристоль Сити" жанкүйерлері тарапынан қорлау мақсатында қолданылған, бірақ Роверс жанкүйерлері енді осы атты мақтан тұтады. Клуб жанкүйерлерін 12-ші ойыншы деп есептеп, олардың құрметіне 12-нөмірлі жейде "Газбас" деп аталатын жанкүйерлерге ресми түрде берілді. Иствиллдің тағы бір ерекшелігі – әр қақпаның артындағы гүлзарлар.
Rovers played their home games at Eastville (nicknamed "The Ville") until forced to leave by financial difficulties in 1986. Rovers then spent a decade at Twerton Park in Bath before returning to the city to play at the Memorial Stadium where they remain to this day. The record attendance was 39,462. Bristol Rovers have never played in the top flight of English football. The highest level of football which Eastville Stadium hosted was in the Football League Second Division. Built near to a gas holder, the constant smell of town gas in the air gave rise to the name used for Bristol Rovers fans of "The Gas" or "Gasheads". The nickname "The Gas" began as a derogatory nickname used by Bristol City fans, however Rovers fans now refer to themselves as Gasheads as a badge of honour. The number 12 squad shirt has been officially allocated to "Gasheads" by the club in honour of the crowd being the 12th man. Another unique feature of Eastville was the flower beds behind each goal.
Тоте-соңы
Тоте-энд немесе жай ғана Тоте – голдардың бірінің артындағы үлкен жабық терраса. Алғаш рет 1935 жылы салынған Тоте Энд террасасы грейхаундтардың жарыс жолының қисығы бойынша салынды. Оның оңтүстік-батыс бұрышында шағын жабық бөлімшесі болған. Тотализатор сағаттары алдымен террасаның артқы жағына орнатылды, ал 1961 жылы террасаның көп бөлігін жабатын үлкен шатыр салынғаннан кейін, шатырдың сыртқы жағында орналастырылып, оған осы ат берілді. Көтеріңкі және қорқынышты атмосферасы, көбінесе Роверс жанкүйерлерінің ең дауысты тобының сүйікті орны болғандықтан, және 1970-ші жылдардағы британ футболының сипатын ескере отырып, ол боверлер және хулигандықпен тығыз байланысты болды – бұл кезең Крис Браунның «Бовер» кітабында сипатталған. Роверс 1986 жылы Иствиллден кеткеннен кейін көп ұзамай Тоте Энд бульдозермен қиратылды.
The Tote End or simply the Tote was a large section of covered terracing behind one of the goals. Originally built in 1935, the Tote End terrace was built following the curve of the greyhound racing track. It had a small covered section in the South West corner. The Totaliser clocks mounted first on the back of the terrace and then after a larger roof was added in 1961 to cover most of the terrace, on the roof fascia, gave it its name. With a boisterous and intimidating atmosphere, largely due to it being a favoured spot for the more vociferous Rovers supporters, and given the nature of football in Britain in the 1970s, it became notoriously linked with bovver boys and hooliganism – a period documented by the book Bovver by Chris Brown. Shortly after Rovers left Eastville in 1986, the Tote End was bulldozed.
Жылдамдық жолы
1977 жылы «Ньюпорт Веспс» спидвей командасы Бристольге «Бристоль Буллдогс» деп аттасып көшті. Кереметі, спидвей трассасы грейхаундтардың жарыс жолының үстіне орналастырылып, әр жарыстан кейін қайтадан қазылып жатты. Команда Британ лигасынан шыққанға дейін спидвей екі маусым ғана өтті, және содан бері қалада спидвей жарыстары өткізілген жоқ.
In 1977 the Newport Wasps speedway team relocated to Bristol as the Bristol Bulldogs and remarkably the speedway track was placed on top of the greyhound circuit and then dug up again every meeting. The speedway only ran for two seasons in the British League before the team withdrew, and speedway has never been run in the city since.
Ашылу
Жарыс 1928 жылғы 16 маусымда басталды, бұл Ноул стадионынан кейін Бристольде ашылған екінші трек болды. Алғашқы жеңімпаз – Vivacious атындағы грейхаунд, ол өзінің иелеріне 20 фунт жеңіс сыйлығын әкелді.
Racing started on Saturday 16 June 1928 becoming the second track in Bristol to open after Knowle Stadium. The first ever winner was a greyhound called Vivacious who collected £20 for his connections.
Тарих
Тотализатор жүйесі 1932 жылы стадионның болашағын қамтамасыз етті, бұл қаржылық қиындықтарға тап болған футбол клубынан өзгеше еді. 1939 жылы «Бристоль Роверс» ФК «Бристоль Грейхаунд» компаниясына сату бағасын келісті, алайда бұл мәмілені төраға өз директорларынан жасырып өткізді. «Иствилл» 12 000 фунт стерлингке сатылды, ал алғашқы бас менеджер – Ұлттық Грейхаунд жарыс клубының хатшысы болған подполковник Форсдайк тағайындалды. «Алтын қырқа» жарысы 1937 жылы енгізіліп, провинциялық күнтізбедегі маңызды жарыстардың біріне айналды. 1945 жылы Шеннон Шор 500 ярдтық жаңа трасса рекордымен 10 корпусқа жеңіске жетті; «Алтын қырқа» финалында қара түсті иттің уақыты 28.76 секундты құрады. 1946 жылы тағы бір маңызды жарыс – «Батыс екі жылдық өнімдер» жарысы ұйымдастырылды. 1947 жылы «Оксфорд» стадионының иесі Лесли Калкутт «Бристоль Грейхаунд Racing Association Ltd» компаниясының директоры болып тағайындалды, бұл Бристольдің кейін Оксфордты сатып алуына әкелді. Компания 1952 жылы «Суиндон» стадионын да сатып алды және Лесли Калкутттың қайтысынан кейін «Бристоль стадионы» ЖШҚ болып танылды. «Иствилл» 1968 жылы шөптің орнына құмды пайдаланған алғашқы трассалардың бірі болды, ал келесі он жылда көптеген трассалар осы үрдіске көшті. «Оксфорд» стадионын кеңеске сатқаннан кейін 1975 жылы Иан Стивенс «Иствиллдің» бас менеджері болды, ал 1980 жылы трасса Bookmakers Afternoon Greyhound Service (BAGS) келісімшарттарын алған сегіз трассаның біріне айналып, тұрақты табыс көзіне ие болды. 1980 жылдың тамызында трассада ауыр өрт болды, нәтижесінде оңтүстік трибунаның көп бөлігі қирады және 1 миллион фунттан астам шығын келді. Өрт салдарынан трасса жөндеу жұмыстары үшін екі айға жабылды. Тренер Генри Киббл зейнеткерлікке шыққаннан кейін оның ұлы Терри kennels-ті басқарды және 1991 жылы Демпси Дьюкпен «Иствиллге» алғашқы Англия Грейхаунд Дербисінің финалисін сыйлады. Бұл грейхаунд сонымен қатар «Көк лента», «Шығыс Англия Дербисі» және «Рединг Мастерс» жарыстарында жеңіске жетті.
The totalisator system was introduced in 1932 securing the future of the stadium, this was in contrast to the football club who were in financial difficulties. During 1939 Bristol Rovers F. C negotiated a sale price to the Bristol Greyhound Company, albeit by the chairman, who carried out the deal without the knowledge of his fellow directors. Eastville changed hands for £12,000 and the first General Manager was Lieutenant Colonel Forsdike who was to become secretary of the National Greyhound Racing Club. The Golden Crest competition was introduced in 1937 and became one of the most important races in the provincial calendar. In 1945 Shannon Shore recorded an impressive win by ten lengths in a new track record for 500 yards; the black dog was timed at 28.76secs during the Golden Crest final. A second major competition was introduced in 1946 and this was the Western Two Year Old Produce Stakes. In 1947 Oxford Stadium owner Leslie Calcutt was appointed as Director of Bristol Greyhound Racing Association Ltd, a move that would eventually result in Bristol taking over Oxford. The company also acquired Swindon Stadium in 1952 and would be known as Bristol Stadium Ltd following the death of Leslie Calcutt. Eastville became one of the first circuits to abandon grass in 1968, becoming sand based, many tracks would follow suit over the next decade. After selling Oxford Stadium to the council Ian Stevens became General Manager at Eastville in 1975 and in 1980 the track became one of eight tracks to be awarded Bookmakers Afternoon Greyhound Service (BAGS) contracts resulting in a steady income stream. The track suffered a serious fire in August 1980 with the majority of the south stand destroyed causing more than £1 million worth of damage. As a result of the fire the track closed for two months for repairs to be made. When trainer Henry Kibble retired his son Terry took over the kennels and provided Eastville with its first English Greyhound Derby finalist in 1991 with Dempsey Duke. The greyhound also won the Blue Riband, East Anglian Derby and Reading Masters.
Жабылу
Қазіргі BS Group компаниясы Eastville-ді салу үшін сатты, Бристольде жаңа грейхаунд стадионы салу жоспарлары жарияланды, бірақ олар іске аспады. Стадион 1997 жылдың 27 қазанында жабылды, содан кейін барлық грейхаунд операциясы бауырлас трасса Суиндонға көшті. Бұл жерде IKEA гипермаркеті ашылды.
The company now known as the BS Group sold Eastville for development, plans were announced for a new Bristol greyhound stadium but never came to fruition. The stadium closed on 27 October 1997 with the entire greyhound operation moving to sister track Swindon. The site became an IKEA superstore.