Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пабло Пикассоның сурет сериясы
Painting series by Pablo Picasso
Пабло Пикассоның 1906 жылдан 1909 жылға дейін созылған Африка кезеңі, Африка мүсін өнерінің, әсіресе дәстүрлі африкалық маскалар мен ежелгі Египет өнерінің, сондай-ақ Африкадан тыс Иберия мүсіндері, Поль Сезанн және Эль Греко өнері сияқты ықпалдардың күшті әсерімен сурет салған кезеңі болды. Пикассоның көгілдір және қызыл кезеңдерінен кейінгі бұл протокубистік кезең «Негр кезеңі» немесе «Қара кезең» деп те аталады. Пикассо осы кезеңде африкалық өнерді жинап қана қоймай, одан шабыттанды, сонымен қатар одан кейінгі көп жылдар бойы да осылай істеді.
Picasso's African Period, which lasted from 1906 to 1909, was the period when Pablo Picasso painted in a style which was strongly influenced by African sculpture, particularly traditional African masks and art of ancient Egypt, in addition to non African influences including Iberian sculpture, and the art of Paul Cézanne and El Greco. This proto Cubist period following Picasso's Blue Period and Rose Period has also been called the Negro Period, or Black Period. Picasso collected and drew inspiration from African art during this period, but also for many years after it.
Контекст және кезең
XX ғасырдың басында француз империясының Сахарадан оңтүстік Африкаға қарай кеңеюі нәтижесінде африкалық өнер туындылары Парижге әкелінді. Баспасөз адам жеушілік туралы және Африкадағы Дагомея патшалығы туралы қызық әңгімелермен толы болды. Бельгиялық Конгодағы африкалықтардың жағдайы Джозеф Конрадтың танымал "Қараңғылық жүрегі" кітабында жарияланды. Осы ортаға байланысты Пикассо және басқа суретшілер африкалық өнерден шабыт іздеуді бастады. Пикассоның африкалық өнерге деген қызығушылығы Анри Матисс оған ағаштан жасалған Конго Вили мүсінін көрсеткен кезде оянды. 1907 жылдың мамыр немесе маусым айында Пикассо Трокадер сарайындағы этнографиялық мұражайда африкалық өнерді көріп тұрғанда "аян" басынан өтті. Пикассоның африкалық өнерді ашуы оның "Авиньон қыздары" картинасының (сол жылдың шілдесінде аяқталған) кейбір аспектілеріне әсер етті, әсіресе композицияның оң жағындағы екі суреттің беттерінің бейнеленуіне. Көптеген қазіргі заманғы өнер кураторлары осы суреттердің бет-әлпеттерін жеке африкалық маскалармен сәйкес келтіруге тырысқан, бірақ бұл мысалдарда қолданылған африкалық маскалар әрқашан дәл болған жоқ, және суретші көптеген жұмыстардан идеялар алды. Пикассо 1910 жылы суреттеріндегі аналитикалық кубизм кезеңі басталар алдында африкалық, египеттік және ибериялық өнерден алынған стильді дамытуын жалғастырды. Пикассоның Африка кезеңінің басқа туындылары: Әйелдің бюсі (1907, Прагадағы Ұлттық галереяда); Ана мен бала (1907 жылғы жаз, Музей Пикассо, Париж); Қолдарын көтерген жалаңаш әйел (1907, Мадридтегі Тиссен-Борнемиза мұражайы, Испания); және Үш әйел (1908 жылғы жаз, Эрмитаж мұражайы, Санкт-Петербург).
In the early 20th century, African artworks were being brought to Paris as a consequence of the expansion of the French empire into Sub Saharan Africa. The press was abuzz with exaggerated stories of cannibalism and exotic tales about the African kingdom of Dahomey. The mistreatment of Africans in the Belgian Congo was exposed in Joseph Conrad's popular book Heart of Darkness. It was perhaps due to this climate that Picasso and other artists began looking towards African art for inspiration. Picasso's interest in African art was sparked partly by Henri Matisse who showed him a wooden Kongo Vili figurine. In May or June 1907, Picasso experienced a "revelation" while viewing African art at the ethnographic museum at the Palais du Trocadéro. Picasso's discovery of African art influenced aspects of his painting Les Demoiselles d'Avignon (completed in July of that year), especially in the treatment of the faces of two figures on right side of the composition. Although many modern art curators have attempted to match individual African masks with the faces of these figures, the African masks used in these examples have not always been accurate, and the artist took ideas from multiple works. Picasso continued to develop a style derived from African, Egyptian, and Iberian art during the years prior to the start of the analytic cubism phase of his painting in 1910. Other works of Picasso's African Period include the Bust of a Woman (1907, in the National Gallery, Prague); Mother and Child (Summer 1907, Musée Picasso, Paris); Nude with Raised Arms (1907, Thyssen Bornemisza Museum, Madrid, Spain); and Three Women (Summer 1908, Hermitage Museum, St. Petersburg).
Дау
Тарихи зерделеулерде Пикассо үшін осы өнер жанрының пайда болуына қатысты бірнеше мәселе көтерілді, оның ішінде оның бастауын сұраққа салу да бар. Примитивизм эстетикалық тұрғыдан еуропалықтардың Батыс емес мәдениеттерден алған нәрселерін пайдалануымен жиі қолданыс тапты. Пикассо өзінен өзге мәдениеттердің эстетикасынан күшті шабыт алғаны анық болғанымен, көптеген өнер тарихшылары мен сыншылар мұндай қарыз алу – модернизмнің бір көрінісі деп санайды. Өнер тарихшысы Кобена Мерсер өзінің "Саяхаттап көру" атты қара нәсілді диаспора өнеріне арналған кітабында Пикассоның "Авиньон қыздары" картинасын талдайды. Оның пікірінше, Пикассоның африкалық эстетикаға қарай стиліндегі өзгерісі жеке және заманауи болса, ал өз мәдениетінен шабыттанған туындылары үшін азшылық өкілдеріне тиісінше танылмайды. Сонымен қатар, "Авиньон қыздары" картинасында африкалық маска киген әйелдер Барселонаның қызыл шамдар ауданындағы әйелдер болуы мүмкін. Пикассо ақ денелерді маскалап, олардың сексуалды бейнесін еуропалық көрерменге қабылдауға ыңғайлы етуге тырысқан. Пикассо өзі сурет салу туралы: «Бұл эстетикалық процесс емес, ол біз бен жауынгер ғалам арасына кедергі қоятын, қорқыныштар мен құштарлықтарымызға форма беріп, билікке қол жеткізу құралындай сиқырдың бір түрі» деген. Ол үшін бұл маскалар – адамдардың өзі мен оның өнері арқылы бетпе-бет келетін жауынгер әлем арасындағы байланысы. 2006 жылдың ақпан айында Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласындағы Standard Bank галереясында «Пикассо және Африка» атты көрме өтті, онда Пикассоның африкалық кезеңінен туындылары мен оған шабыттанған көптеген африкалық мүсіндер бірге қойылды. Көрмені ұйымдастырушылардың бірі Мэрилин Мартин Guardian газетіне берген сұхбатында: «Пикассо ешқашан африкалық өнерді көшірген жоқ, сондықтан бұл көрмеде нақты африкалық туындыны Пикассоның картинасымен салыстыру жоқ» деді. Көрменің мақсаты Пикассоны ұрлық жасады деп айыптау емес, оның оны қалай басып өтіп, өзінің және оның шабытын біріктіріп, жаңа эстетиканы қалай жасағанын көрсету болды.
In historical reflection, a few issues have been pointed out including questioning the origins of this genre of art for Picasso. Primitivism as an aesthetic was often used by Europeans borrowing from non Western cultures. While it is clear Picasso was inspired heavily by aesthetics from cultures not his own, many art historians and critics have argued that this sort of borrowing was a modernist expression. Art historian Kobena Mercer covers Picasso's Demoiselles d'Avignon in his book on black diasporic art titled Travel and See. He argues Picasso's stylistic change towards an African inspired aesthetic was individualistic and modern while minority artists receive little to no recognition for their work inspired by their own culture. It could also be seen as problematic that in Demoiselles d'Avignon the women painted wearing African like masks are meant to be prostitutes from Barcelona's red light district. Picasso masks these white bodies in order to make their sexualization acceptable to a European audience. Picasso himself though said about painting "It's not an aesthetic process; it's a form of magic that interposes itself between us and the hostile universe, a means of seizing power by imposing a form on our terrors as well as on our desires." To him, these masks were a people's connection between themselves and the hostile universe he wanted his art to confront. In February 2006, an exhibition titled "Picasso and Africa" showcasing Picasso's work from his African period as well as many African sculptures similar to ones he would have been inspired by where shown side by side in Johannesburg, South Africa at the Standard Bank Gallery. A curator involved in the exhibition, Marylin Martin quoted to an article for the Guardian "Picasso never copied African art, which is why this show does not match a specific African work with a Picasso", the goal of the exhibition was not to accuse Picasso of stealing but to show how he transcended it and created a new aesthetic combining his own and his inspiration.