Кіріспе

Жауынгерлік өнер техникасы

Артқы жалаңаш тұншықтыру (АЖТ) – қарсыластың арқасынан қолданылатын жауынгерлік өнердегі тұншықтыру тәсілі. «Жалаңаш» деген сөз бұл контексте джиу-джитсу/дзюдодағы басқа тұншықтыру техникаларынан өзгешелігі, бұл тұншықтыруға кейкоги ("ги") немесе жаттығу формасы қажет емес екенін білдіреді. Тұншықтырудың екі түрі бар: бірінші түрінде шабуылдаушының қолы қарсыластың мойнына оралып, содан кейін екінші қолымен өз бицепсін ұстайды (толық мәліметтер төменде); екінші түрінде шабуылдаушы қарсыластың мойнына оралғаннан кейін екі қолын біріктіреді. Жақында жасалған зерттеулер көрсеткендей, қарсыласты есінен айыру үшін, қолданылған тұншықтыру түріне қарамастан, артқы жалаңаш тұншықтыруға орташа есеппен 8,9 секунд уақыт кетеді.

"Төртінші сурет" немесе "қысқа" түрлендіру

Бұл нұсқа "қан тұншығуы" деп есептеледі, себебі ол каротид артериялары арқылы миға қан ағынын шектейді. Дұрыс қолданғанда, ол бірнеше секунд ішінде уақытша есінен танып қалуға әкелуі мүмкін. Оң қолды пайдаланып осы техниканы қалай орындау керектігі төменде сипатталған:

Шабуылдаушының оң қолы қарсыласының мойнын айналдыра қоршайды, қарсыласының трахеясы шынтақ иілімінде орналасады. Шабуылдаушының оң қолы өзінің сол жақ қолдың жоғарғы бөлігін (бицепсін) ұстайды. Сол қол қарсыласының басының артына (немесе кейде үстіне) қойылады. Сол қолдың алақанын шабуылдаушының иығына қою, қарсыласының басының артына қоюға қарағанда тиімдірек. Бұл қашу мүмкіндігін айтарлықтай азайтады. Содан кейін, екі шынтақ біріктіріледі, осылайша екі жақтан да мойынға бицепс және сүйек қысымы түсіріледі. Дұрыс орындалғанда, есінен тану 10 секундтан кем уақытта болады, ал тұншығудан кейін қалпына келу де осылай тез болады.

"Қойманың" немесе "бұғалардың" түрленуі

Аяқтардың орналасуы көбінесе екі санатқа бөлінеді. Біріншісі – денеге қысым жасау. Шабуылдаушы аяғының біреуін құрбанның қарнына немесе төменгі көкірегіне қояды. Содан кейін ол екінші аяғын өзінің тібін үстінен қойып, аяқтарымен «төрттік» пішін жасайды. Бұл оған қозғалысты шектеуге және құрбанның артына жақын болуға мүмкіндік береді. Андерсон Сильва Дэн Хендерсонға қарсы, ал Джим Миллер Мелвин Гиллардқа қарсы осы техниканы қолданды. Екінші, көп қолданылатын техника – «ілмек» пайдалану деп аталады. Бұл нұсқада шабуылдаушы аяғын құрбанның аяқтарының ішіне енгізеді. Содан кейін ол аяғын сыртқа жылжытып, тібін құрбанның тізелерінің артына қояды, тиімді түрде тібі мен аяғын құрбанның аяқтарын бақылау үшін ілмек ретінде пайдаланады. Бұл вариант шабуылдаушыны қарсыласынан аяқтарға тосқауыл салу мүмкіндігіне ұшыратады, себебі ол мойынға шабуыл жасайды.

"Қол шапқан" нұсқасы

Бұл нұсқада (сонымен қатар Palm to Palm деп те аталады) қолдау көрсетуші қол тұншықтырып тұрған қолдың қолын ұстайды, бұл мойынға күштірек қысым жасауға мүмкіндік береді, бірақ басқа бақылауды азайтады. Бұл тұншықтың сипатын өзгертеді, осылайша оны көбінесе тыныс жолын қысып тұншықтыру немесе қан мен ауаны араластырып тұншықтыру ретінде қолдануға болады, бұл көбірек ауырсынуға, бірақ тұншықтырудың баяулауына әкеледі. Сондықтан, бұл техника дзюдоның жоғары деңгейлерінде жиі қолданылмайды. Дегенмен, аралас жекпе-жек өнерінде сәтті қолданылған жағдайлар болды: мысалы, PRIDE турниріндегі ауыр салмақ чемпионы Федор Емельяненко 2003 жылы PRIDE 26 іс-шарасында Кадзуюки Фуджитаны жеңу үшін осы тұншықты қолданды. Фуджита тұншықты салғаннан бес секунд өткен соң жеңіліске ұшырады. Ол бұрынғы UFC ауыр салмақ чемпионы Тим Сильвияны 36 секундта жеңу үшін де осы тұншықты қолданды. Сильвия тұншықты толыққаннан кейін бірден жеңіліске ұшырады және кейіннен оны өте ауыр деп сипаттады. Ultimate Fighting Championship жекпе-жегіші Мэтт Хьюз екінші жекпе-жегінде Франк Триггті жеңу үшін де осы тұншықты қолданды, бұл артқы мойын тұншықтырудың білезікке қол қою нұсқасынан бейімделген. Андерсон Сильва UFC-де Дэн Хендерсонды жеңген кезде де қолды ұстап тұншықтыру нұсқасын қолданды. Джо Лаузон Мелвин Гиллардқа қарсы жекпе-жегінде осы тұншықты қолданды, бастапқыда стандартты нұсқаны пайдаланып, кейін алақаннан алақанға ауысты.

Дзюдо

Дзюдода артқы жалаңаш қысу Хадака джиме (裸絞め) деп аталады: "жалаңаш қысу", Шиме ваза тізіміндегі Кодокан дзюдосының 36 мойын қысу техникасының бірі.

Техника

Хадака Джимэнің басқа дзюдолық тұнқыштармен салыстырғандағы басты ерекшелігі – тұнқыш турникетін жасау үшін қарсыластың киімін, атап айтқанда, олардың ги жағасын пайдалану қажеттілігінің болмауы. Ол шыланақ білегінің жиегін мойын артериясының қуысына (каротид синус) қолды тұйықтап ұстау әдісіне ұқсас етіп батырады және төменнен қолдаумен иілімді қозғалысты пайдаланады. Оны қолдану тезірек, ал төрттік немесе аралас жекпе-жектен гөрі аз күш қажет, бірақ үйренуге қиын. Бұл ауа тұнқышы емес, шабуылшының қолдарымен толығымен жасалатын мойын артериясы тұнқышы.

Дзюдодан басқа ұқсас әдістер

Хадака Джимэ Даньзан Рю джуджитсуының Шимете тізіміндегі жиырма бес техниканың бірі ретінде Хадака Джимэ Сан деп танылады. Дэнзан Рю гильотинаны Хадака Джимэ Ичи деп атайды. Бірақ бұл принцип джиу-джитсудың жерде орындалатын нұсқасымен ұқсас.

Хасами-джимэ

Кюдзо Мифунэ "Дзюдоның мәні" кітабында Хасами Джиме техникасын көрсетіп, ал "Дзюдоның каноны" кітабында оны сипаттайды. *

Кәсіби күрестегі "уйқышы ұстап тұруы"

Слипер Холдты 1880 жылдары кәсіби күресте Эван Льюис ойлап тапқан, ол кезде кәсіби күрес әлі де нағыз жарыс болатын. Льюис осы ұстауды қолданғаны үшін "Страглер" деген лақап атын алды және ол әлем чемпионаты үшін Эрнст Роберді жеңіп, кейін Мартин Бернске еңсе тіреп жеңіліс тапты. АҚШ-тың оңтүстік-шығысында бұл әрекет Чарльстон тұншығуы деп те аталатын. Қазіргі заманғы кәсіби күрестегі алғашқы "слипер холд", техникалық тұрғыдан алғанда, тамақ пен/немесе Адам алмасын қысып тұншықтырудан өзгеше, оны Джим Лондос 1931 жылдың 29 маусымында орындаған деп саналады. Лондостың әрекетінің мәніне қатысты күдіктер көп болды (ол желбезекке қарсы тұншықтырғандай көрінді); алайда, Лондос келесі күні The New York Sun газетінде "мен жетілдірген жаңа ұстау, ол жамбас тамырларын тоқтатады" деген пікір білдірді. Лондостың алғашқы әрекеті дзюдоның "хадака жиме" әрекетінен шабыттанған болуы мүмкін, бірақ кәсіби күрестің слипер холды мен артқы жалаңаш тұншықтырудың екеуі де орындалу стилі жағынан ұқсас. Дегенмен, слипер холдты қазіргі заманғы өнер әлеміндегі кәсіби күресте пайдалану үшін, иілгіш қол босаң күйде орналастырылады, сондықтан ұстау толыққанды қолданылмайды. Бұл әдісті All Elite Wrestling күресшісі Самоа Джо (оның күрес әрекеттері аралас жекпе-жектің жанында) жиі қолданады. Бұл әрекет тәуелсіз күресшілер арасында, сондай-ақ спорттың "күшті стилімен" күресетін жапон күресшілері арасында кең таралды; ең танымал – бұрынғы ММА жұлдызы Минору Сузуки.

Ұйқышыл күресті ұстап алыңыз

Қазіргі заманғы күрес шеңберінде "ұйқышы ұстау" термині артқы жалаңаш тұтқырдың бір түрін білдіреді, онда ұстауды орындайтын адам қарсыласының тамағына (дәстүрлі артқы жалаңаш тұтқыр сияқты) рычаг қолды иіп өткізеді және бицепстің орнына қарсы иығын ұстайды. Екінші қол қарсыластың бас сүйегінің түбіне жабық "шамақ тұмсығы" нысанында немесе басының үстіне қойылады. Шабуылдаушы күрескер содан кейін шынтақтарын қысып, егер қолданылса, шамақ тұмсығымен алға итеріп, қарын бұлшықеттерімен иіліп, өте тығыз және жылдам әсер ететін тұтқырды жасайды.

Қауіпсіз қолдану

Бұл тұншығу, төрттік түрінде немесе қолмен ұстау түрінде болсын, ойсыз немесе дұрыс қолданылмаса, өте қауіпті техника. Әсіресе қанды тұншығу ретінде қолданылғанда, ол миға оттегінің жеткізілуін дереу тоқтатады, бұл жоғарыда айтылғандай, естен тануға және соңында (босатылмаса) мидың зақымдануына немесе өлімге алып келеді. Осы техниканы қолданғанда қарсыласыңыздың физикалық жағдайына толыққанды көңіл болу және қарсыласыңыз есінен танып қалғанның кез келген белгісі байқалса дереу тұншығуды босату қажет. Дзюдо спортының басынан бері тұншығу салдарынан ешқандай қаза болған жағдай тіркелген жоқ.