Кіріспе
Антиохиялық Пелагия, Пелагия Антиохиялық, Пелагия Өкінішші және Пелагия Абыройлы деп аталатын, IV немесе V ғасырдағы христиан әулиесі және шөлге кетіп, жалғыз өмір сүрген. Оның мерекесі 8 қазанда тойланатын, бастапқыда Пелагия Тарсқа және Пелагия Куғилікке арналған мерекемен бірге аталып өтілді. Пелагияның өліміне себеп – тым қатал құдалық болды, ол оны тану мүмкін болмайтын жағдайға жеткізді. Православ дәстүрі бойынша, ол өз ұясында жерленді. Белгілі монахтың әйел екені анықталғаннан кейін, қасиетті әкелер бұл құпия сақтауға тырысты, бірақ әңгіме тарады және оның қабір зияратына Иерихон мен Иордан аңғарынан паломниктер келе бастады.
Pelagia , distinguished as Pelagia of Antioch, Pelagia the Penitent, and Pelagia the Harlot, was a Christian saint and hermit in the 4th or 5th century. Her feast day was celebrated on 8 October, originally in common with Saints Pelagia the Virgin and Pelagia of Tarsus. Pelagia died as a result of extreme asceticism, which had emaciated her to the point she could no longer be recognized. According to Orthodox tradition, she was buried in her cell. Upon the discovery that the renowned monk had been a woman, the holy fathers tried to keep it a secret, but the gossip spread and her relics drew pilgrims from as far off as Jericho and the Jordan valley.
Аңыз
Пелагияның оқиғасы Хелиополис (қазіргі Баалбек) шіркеуінің дияконы Яков (Якоб) есімімен байланыстырылады. Ол Маргаританы Антиохиядағы "басты актриса" және танымал әйел деп сипаттайды. Бір күні қаладағы шіркеу кеңесі кезінде ол өзінің сүйіктілерімен және "әлемдік жұртшылықпен" бірге есекке мініп кешіп өтеді. Ол хош иіс суларына малынған, "басын ашық" қалпында, жалаңаш иығынан аяғына дейін алтын, інжу-маржан мен қымбат тастармен әшекейленген киімінің астынан дене пішіні "жақсы көрінеді". Көптеген дін қызметкерлері көздерін бұрып ұялды, бірақ епископ Нонн ашық қарап, өзін "қуанған" деп мойындады. Ол әріптестерін қынжырлатып, оларды да, өзін де, олардың жандарына оның денесіне қарағанда аз мән бергені үшін кінәлады. Автор архиепископты Флавиан (қызмет еткен 381–404 жылдары) деп атайды, бірақ Камерон оның айғақтарына сенімсіздікпен қарайды.
Тарих
Тарихи Әулие Пелагия, Әулие Амброзий және Иоанн Хризостомның екі уағызында еске алынған, Диоклетианның қуғын-сүргін кезінде жалған құдайларға құрбан шалудан бас тартқаны үшін шейіт болған Антиохиялық бойжеткен. Хризостомның шамамен 390 жылғы уағызында "Феникиядағы зұлым қаладан" (мүмкін Гелиополис) шыққан, "императрицаның бауырын" азғырған, бірақ "қазіргі заманда" сенімге келген аты-жөні белгісіз (бірақ танымал) актриса және жезөкше туралы да айтылады. Констанций II-нің әйелі Евсебияның Евсевий және Гипатий деген екі бауыры болған, олар 359 жылы бірлесіп консул болып, Антиохияда көп жылдар бойы өмір сүрген. Оның баяндамасында, Рим префектісі мен оның бірнеше сарбаздары оны бұрынғы өміріне қайтаруға тырысқан, ал агиографияда бұл рөлді Шайтан сомдаған.
Басқа ұқсас шоттар
Әулие Марина, "Пелагия" есімінің латынша баламасы, тағы бір күйеуге шығуға ниетсіз болған қыз, ол да монах кейпіне кіріп, қашқан. Олардың оқиғаларының кейбір бөліктері Магдалалық Мариям туралы аңыз әңгімелермен, Сүлеймен мен Шеба патшайымы туралы, сондай-ақ Иса мен Жаңа өсиеттегі әртүрлі әйелдер туралы Киелі кітаптағы деректермен біріктірілген сияқты.