Жорж Катру: Француз генералы мен дипломатының өмірі мен қызметі
Georges Catroux
Жорж Катру - француз әскер генералы, дипломат (1877-1969). Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет етті, Легион құрметінің бас канцлері болды. Әскери карьерасы, Алжир, Индоқытай.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз армиясының генералы және дипломаты (1877–1969)
French Army general and diplomat (1877–1969)
Жорж Альберт Жульен Катру (29 қаңтар 1877 – 21 желтоқсан 1969) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет еткен француз армиясының генералы және дипломаты. 1954 жылдан 1969 жылға дейін Легион-д'Онердің Ұлы канцлері болды.
Georges Albert Julien Catroux (ʒɔʁʒ albɛʁ ʒyljɛ̃ katʁu; 29 January 1877 – 21 December 1969) was a French Army general and diplomat who served in both World War I and World War II, and served as Grand Chancellor of the Légion d'honneur from 1954 to 1969.
Өмір
Катру Лимож қаласында, Верхняя Вьеннада дүниеге келген. Ол карьералық офицердің ұлы еді. Ол Притане Ұлттық әскери мектебінде білім алып, 1896 жылы Сент-Сирдің арнайы әскери мектебіне түсті. Әскери мансабының алғашқы жылдарында Катру Алжирден (онда ол Шарль де Фуко және кейін Ляутемен танысты) Индокитайға көшті. 1915 жылы батальонға қолбасшылық етіп жүргенде, ол немістерге тұтқынға түсті. Тұтқында болғанда Катру сол кезде капитан болған Шарль де Голльмен кездесті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Арабиядағы француз әскери миссиясының мүшесі болды, содан кейін Мароккода, Алжирде және Левантта қызмет етті. 1939 жылдың шілдесінде Катру Француз Индокитайының генерал-губернаторы болып тағайындалды, ал 1939 жылдың тамызында, соғыс жарияланбас бұрын бір айда, жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер Жюль Бревьеден қызметін қабылдады. Париж алыс Шығысқа соғысқа дейін күшті сигнал жібергісі келді. Алайда, 1940 жылдың 17 маусымында Жапонияның бірінші ультиматумынан және Виши үкіметімен келіспеушіліктерден кейін, Катруға 25 маусымда өзінің лауазымын адмирал Жан Декуға тапсыру бұйырылды. Ол бастапқыда бұйрықты елемеді және тек 20 шілдеде ғана отставкаға кетті. Содан кейін ол «Еркін Франция» қозғалысының басшысы болған де Голльге қосылуды шешті. Бес жұлдызды генерал ретінде Катру француз армиясының ең жоғары шенді офицері болды. Ол Виши генералы Анри Денцтің жеңілісінен және Сен-Жан-д'Акре келісімінен кейін Сирияны «Еркін Франция» үшін бақылауға алды. Постқа келгеннен кейін көп ұзамай, Катру «Еркін Франция» қозғалысы атынан Сирияның тәуелсіздігін мойындады. Де Голль оны 1943-44 жылдары Алжирдің генерал-губернаторы етіп тағайындады. Француз азаттық күрескері ретінде құрметтелген Катру 1944 жылдың 9 қыркүйегінен 1945 жылдың 21 қазанына дейін Шарль де Голльдің бірінші үкіметінде Солтүстік Африка министрі болды және 1945-48 жылдары КСРО-ға елші болып тағайындалды. Мароккодағы тәртіпсіздіктерден кейін Катру 1955 жылы солтан Мұхаммед V-тің оралуы туралы келісімге келді. 1956 жылы Г. Моле үкіметі үшін Алжирде резидент-министр ретінде ол 6 ақпанда Алжирдегі француз тұрғындарының наразылықтарына байланысты лауазымына кіре алмады. Катру француз әскерінің Диен-Бьен-Фу шайқасындағы жеңілісін терген Catrou комиссиясын басқарды. Ол сондай-ақ 1961 жылғы Алжир төңкерісіне қатысқан генералдарды соттаған әскери трибуналдың судьясы болды. Ол 1969 жылы Парижде қайтыс болды.
Catroux was born in Limoges, Haute Vienne. He was the son of a career officer who had risen through the ranks. He was educated at the Prytanée National Militaire, and entered the École spéciale militaire de Saint Cyr in 1896. In the early years of his distinguished military career, Catroux moved from Algeria (where he met Charles de Foucauld and then Lyautey) to Indochina. In 1915, while commanding a battalion, he was taken prisoner by the Germans. During his time in captivity, Catroux met Charles de Gaulle, who was then a captain. After World War I, he became a member of the French military mission to Arabia, and then served in Morocco, Algeria and the Levant. In July 1939, Catroux was appointed Governor General of French Indochina, and in August 1939, one month before the declaration of war, took over from a senior civil servant, Jules Brévié. Paris wanted to send a strong signal to the Far East on the eve of hostilities. However, after the first Japanese ultimatum of 17 June 1940, and following disagreements with the new Vichy government, Catroux was ordered to hand over his post to Admiral Jean Decoux on 25 June. He initially ignored the order, and only resigned on 20 July. He then chose to join de Gaulle, who was by now leader of the Free France movement. As a five star general, Catroux was the most senior officer of the French Army to transfer allegiance. He took control of Syria for the Free French after the defeat of Vichy General Henri Dentz and the Armistice of Saint Jean d'Acre. Shortly after taking up the post, Catroux, in the name of the Free French movement, recognised the independence of Syria. De Gaulle subsequently appointed him Governor General of Algeria in 1943 44. Officially honored as a French liberation fighter, Catroux was Minister for North Africa in the first government of Charles de Gaulle from 9 September 1944 to 21 October 1945, and became ambassador to the USSR in 1945 48. After the unrest in Morocco, Catroux negotiated the return of the sultan Mohammed V in 1955. As Resident Minister in Algeria for the government of Guy Mollet in 1956, he was unable to take up his post because of demonstrations in Algiers by French residents on 6 February. Catroux presided over a board of inquiry, the Catroux Commission, that investigated the French defeat at the Battle of Dien Bien Phu. He was also the judge in the military tribunal which tried the generals involved in the Algiers putsch of 1961. He died in Paris in 1969.