Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық театр продюсері және режиссері, сондай-ақ бейсболшы Брок Пембертон (14 желтоқсан 1885 – 11 наурыз 1950) – американдық театр продюсері, режиссері және «Тони» сыйлығының негізін қалаушы. Ол Америка театр қанатының негізін қалаушы Антуанетт Перридің кәсіби әріптесі болды, сонымен қатар ол «Алгонкин дөңгелек үстелінің» мүшесі де болды.
American theatrical producer and director
the baseball player of the same name
Brock Pemberton (December 14, 1885 – March 11, 1950) was an American theatrical producer, director and founder of the Tony Awards. He was the professional partner of Antoinette Perry, co founder of the American Theatre Wing, and he was also a member of the Algonquin Round Table.
Алғашқы жылдар
Ол Канзас штатының Ливенворт қаласында Альберт Пембертон мен Элла Мёрдоктың төрт баласының үшіншісі ретінде дүниеге келді. Оның екі үлкен қарындасы және кіші інісі Мёрдок Пембертон болды. 1902 жылдың мамыр айында ол мектепті үздік бітіруші болып аяқтады.
He was born Ralph Brock Pemberton in Leavenworth, Kansas, the third of four children to Albert Pemberton and Ella Murdock. He had two older sisters and a younger brother, Murdock Pemberton, He was the valedictorian of his high school graduating class during May 1902.
Колледждер мен Канзас газеттерінде жұмыс
Ол 1902 жылдың соңында стипендиямен Эмпория колледжіне қабылданды. Екінші курста футбол ойнап, колледждің апталық газетінің спорт жаңалықтары редакторы болды. 1904 жылдың жазында ол Канзас штатының Коффивилл қаласындағы "Coffeyville Daily Record" газетінде жұмыс істеді, бұл газетті оның туысы Роланд Мёрдок жақында сатып алған еді. Келесі жазда ол Канзас-Ситидегі "Kansas City Globe" газетінде жұмыс істеді. 1906 жылдың күзінде Йель университетінде бір семестр оқығаннан кейін ол Эмпорияға қайтып, "Emporia Gazette" газетінде жұмыс істеді. Сол газеттің иесі және редакторы Уильям Аллен Уайт, Пембертонды 1906 жылдың жазында Йельге кеткенге дейін жұмысқа алған болатын. 1907 жылдың сәуірінде Пембертон Канзас университетінің журналистика мектебіне қабылданды, сонымен бірге "Emporia Gazette" газетінде жұмыс істеді. Ол 1907 жылдың қыркүйегінде Канзас университетіне оралғаннан кейін Phi Delta Theta студенттік ұйымына мүше болды және драмалық үйірмеге қосылды. 1908 жылдың маусымында ол бакалавр дәрежесін алды. Келесі екі жыл ішінде Пембертон "Emporia Gazette" газетінде толық уақыт жұмыс істеді, 1909 жылдың тамызында Уайттың ең жақсы тілшісіне, содан кейін қалалық редакторға айналды. Ол халық ақыны Уолт Мейсон туралы жазған терең мақаласы 1910 жылдың басында елдің барлық газеттерінде жарияланды. 1910 жылдың сәуірінде ол Канзастан Нью-Йорктегі "The Sun" газетінде жұмыс істеу үшін кетті.
He entered the College of Emporia on a scholarship during late summer 1902. During his sophomore year he played football and was Athletic editor of the college weekly paper. During the summer of 1904 he worked on the Coffeyville Daily Record, in Coffeyville, Kansas, a paper recently purchased by his cousin Roland Murdock. The following summer he worked on the Kansas City Globe in Kansas City, Kansas. After one term at Yale University during the fall of 1906, he returned to Emporia to work on the Emporia Gazette. The owner editor of that newspaper, William Allen White, had previously employed Pemberton during the summer of 1906 before he left for Yale. By April 1907 Pemberton was enrolled in the School of Journalism at the University of Kansas, while still working for The Emporia Gazette. He pledged Phi Delta Theta fraternity upon returning to the University of Kansas in September 1907, and joined the Dramatic Club. He graduated with a Bachelor of Arts degree in June 1908. During the next two years Pemberton worked full time for the Emporia Gazette, becoming White's star reporter then city editor by August 1909. A long profile he wrote of the folksy poet Walt Mason was carried by newspapers across the country in early 1910. In April 1910 he left Kansas to take up what he thought was a position on The Sun in New York City.
Нью-Йорк газеттері
Нью-Йоркке келгеннен кейін Пембертон The Sun газетіндегі лауазымның жоқ екенін білді, бірақ порттағы көлік және кемелер қозғалысы туралы хабарлап, Evening Mail газетінде жұмыс таба алды. Кейін ол Evening Mail газетінің драма сыншысы, содан кейін New York World газетінің драма сыншысының көмекшісі болды, ал одан кейін The New York Times драма бөлімінде Александр Вулкотттың көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ екі жылдан кейін Бродвейдегі алғашқы қайта қойылымда да қатысты. 1926 жылы ол Сэм Дженнидің пьесасын өндіріп, режиссерлік етті, ол 1930 жылы жас Лоретта Янг пен Дуглас Фэрбенкс кішінің қатысуымен "Loose Ankles" фильміне айналды. 1929 жылы ол Престон Стерджстің "Strictly Dishonorable" пьесасын өндіріп, режиссерлік етті, ол 1931 және 1951 жылдары екі рет фильмге түсірілді. Оның өзге де өндірістерінің ішінде Зона Гейлдің авторы болған "Miss Lulu Bett" пьесасы бар, оның авторы Зона Гейл драма саласында Пулитцер сыйлығын алған алғашқы әйел болды, сондай-ақ Лоуренс Райлидің "Personal Appearance" пьесасы, ол Бродвейде сәтті болды және кейіннен "Go West, Young Man" фильміне негіз болды, және Мэри Чейздің "Harvey" пьесасы, ондағы басты кейіпкердің ең жақын досы үлкен, ойдан туған қоян болатын, кейін Джимми Стюарттың қатысуымен фильмге түсірілді. Пембертон Антуанетта Перри сыйлығына "Тони" деген лақап ат берді. Тони сыйлығының ресми сайтындағы Перридің өмірбаянында былай делінген: "[Warner Bros. оқиға редакторы] Джейкоб Уилктің ұсынысымен [Пембертон] оның құрметіне сахнадағы көрнекті актерлік және техникалық жетістіктері үшін сыйлық тастауды ұсынды. 1947 жылы алғашқы шарада ол сыйлықты тапсырғанда, оны "Тони" деп атады. Осы ат қалып қойды. Алты күннен кейін ол үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. 1950 жылы қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, оған Тони сыйлығының негізін қалаушы және алғашқы төрағасы ретіндегі рөлі үшін арнайы сыйлық берілді.
Upon arriving in New York, Pemberton found out The Sun position didn't exist, but was able to get a job on the Evening Mail, reporting on harbor traffic and shipping. He later became drama critic for the Evening Mail, then assistant drama critic on the New York World, before becoming Alexander Woollcott's assistant in The New York Times drama department. as well as its first Broadway revival two years later. In 1926, he produced and directed a Sam Janney play that became the film Loose Ankles in 1930, starring a young Loretta Young and Douglas Fairbanks, Jr. In 1929 he produced and directed Preston Sturges' play Strictly Dishonorable, which was filmed twice, in 1931 and again in 1951. Among his other productions was Miss Lulu Bett, whose writer Zona Gale became the first woman to win the Pulitzer Prize in Drama, Personal Appearance by Lawrence Riley, which was a Broadway hit and was later turned into the film Go West, Young Man and Harvey, Mary Chase's play about a man whose best friend is a large imaginary rabbit, later made into a film starring Jimmy Stewart. Pemberton gave the Antoinette Perry Award its nickname, the Tony. As Perry's official biography at the Tony Awards website states, "At [Warner Bros. story editor] Jacob Wilk's suggestion, [Pemberton] proposed an award in her honor for distinguished stage acting and technical achievement. At the initial event in 1947, as he handed out an award, he called it a Tony. The name stuck. Six days later he died at home from a heart attack. Months after his death in 1950, a Tony Award was given to him posthumously in recognition of his role as the founder and the original chairman of the Tony Awards.