Элвин Рейнвальд Хейберг III: Американ инженерінің өмірбаяны

Кіріспе

Оның әкесі, Минданао аралындағы Котабато облысының губернаторы Эльвин Рагнвальд Хайберг III (2 наурыз 1932 - 27 қыркүйек 2013), 1984 және 1988 жылдар аралығында инженерлер басқармасының бастығы болған АҚШ армиясының генералы.

Өмірбаян

Гавайидегі Скофилд казармасында туған Хайберг 1953 жылы АҚШ Әскери академиясын бітіргенде үшінші буын «Уэст-Пойнтер» атанды, академияның түлектері арасында бесінші орынды иеленді. Кейін ол үш магистр дәрежесін алды: 1958 жылы Массачусетс технология институтында азаматтық инженерия ғылымдарының магистрі, содан кейін Джордж Вашингтон университетінде екі магистр дәрежесі – 1961 жылы үкімет және әкімшілік салаларында. 1965 жылы Армиялық командалық және штаб колледжін, ал 1971 жылы Қарулы күштердің инженерлік колледжін бітірді. Әскери қызметінің басында Хайберг Германиядағы 3-ші бригаданың операциялық офицері болды және Әскери академияның әлеуметтік ғылымдар факультетінде оқытумен айналысты. 1968-1969 жылдары Вьетнамдағы 4-ші инженерлік батальонға басшылық етіп, «Күміс жұлдыз» орденімен марапатталды. Одан кейін ол Президенттік аппаратқа қарасты Төтенше жағдайларға дайындық кеңсесі директорының арнайы және жеке көмекшісі болып қызмет етті. Хайберг бір жыл бойы армия хатшысы Говард Каллауэйдің жеке кеңесшісі болды. Содан кейін ол АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының Жаңа Орлеан округін басқарды, ал 1975-1978 жылдары Огайо өзені дивизиясын жетекшілік етті. 1978-1979 жылдары АҚШ Армиясының Еуропа штабында аға инженер болып жұмыс істеді. Хайберг 1979-1982 жылдары USACE азаматтық жұмыстар директоры, кейін Инженерлер корпусының бастығы болды. Бір жыл бойы армияның баллистикалық зымыранға қарсы қорғаныс бағдарламасын басқарғаннан кейін, 1984 жылы Инженерлер корпусының бастығы болып тағайындалды. 46-шы Инженерлер корпусының бастығы Хайберг 1838 жылдан бері Корпустың ең жас «бастығы» болып табылады, сол кезде бригада генералы Тоттен 11-ші «бас инженер» атанған (содан кейінгі атағы). 1988 жылдың маусымында генерал-лейтенант (үш жұлдызды) шенімен зейнетке шықты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Хайберг 1988-1990 жылдары Делавэр штатындағы Rollins Environmental Services компаниясының құрамындағы Rollins Field Services, Inc. компаниясының бас атқарушы директоры болды. Содан кейін ол Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында орналасқан ірі инженерлік фирма – J. A. Jones Construction компаниясына ауысты. 1990-1993 жылдары J. A. Jones Construction Services компаниясын басқарды және 1992 жылы J. A. Jones Environmental Services компаниясын құрды. 1993 жылы Хайберг Вашингтонға оралып, Heiberg Associates, Inc. компаниясын құрды, ол әртүрлі клиенттерге инженерлік және экологиялық кеңес беру қызметтерін ұсынады. 1995 жылы Хайберг Ұлттық Инженерлік академиясына сайланды және кейіннен Ұлттық Құрылыс академиясының негісқалаушы мүшесі атанды. Хайберг Ұлттық Ғылыми-зерттеу кеңесіне, екі Ұлттық академияның (Ғылым; Инженерия) зерттеу бөліміне ерікті түрде қызмет көрсетті. 2000 жылдан бастап ол негізінен есептерді бекіту алдында оларды қарап шығумен айналысты. Хайберг Кэтрин («Китти») Шримпфқа (19 тамыз 1931 – 25 желтоқсан 2015) үйленді. Оның әйелі 2016 жылдың 10 наурызында оның қасына жерленді.

Born at Schofield Barracks, Hawaii, Heiberg became a third generation West Pointer when he graduated fifth in the United States Military Academy class of 1953. He later obtained three master's degrees; the first a Master of Science in civil engineering from the Massachusetts Institute of Technology in 1958, then two Master of Arts degrees from George Washington University, one in government in 1961 and one in administration. Heiberg graduated from the Army Command and General Staff College in 1965 and the Industrial College of the Armed Forces in 1971. Early in his military career Heiberg served as an operations officer of the 3d Brigade, 3d Infantry Division, in Germany, and taught in the Social Sciences Department at the Military Academy. In 1968 69 he commanded the divisional 4th Engineer Battalion in Vietnam and was awarded a Silver Star. He then served as special assistant and executive assistant to the director, Office of Emergency Preparedness, under the Executive Office of the President. Heiberg served for a year as executive to Secretary of the Army Howard Callaway. He then headed the United States Army Corps of Engineers' New Orleans District and in 1975 78 the Ohio River Division. He served as senior engineer on the staff of U. S. Army, Europe, in 1978 79. Heiberg was the USACE director of civil works in 1979 82 and then Deputy Chief of Engineers. After managing the army's Ballistic Missile Defense Program for a year, he became Chief of Engineers in 1984. Heiberg, the 46th Chief of Engineers, remains the youngest "Chief" of the Corps of Engineers since 1838, when Brigadier General Totten became the 11th "Chief Engineer" (then the title). Heiberg retired as a lieutenant general (three stars) in June 1988. As a civilian, Heiberg was chief executive officer of Rollins Field Services, Inc., under the Delaware firm Rollins Environmental Services, 1988 1990. He then moved to J. A. Jones Construction, a major engineering firm headquartered in Charlotte, NC. He headed J. A. Jones Construction Services from 1990 to 1993 and, in 1992 started J. A. Jones Environmental Services. In 1993, Heiberg moved back to the Washington DC area and founded Heiberg Associates, Inc., which provides engineering and environmental consulting services to a variety of clients. Heiberg was elected to the National Academy of Engineering in 1995, and later became a founding member of the National Academy of Construction. Heiberg often provided volunteer services to the National Research Council, the research/study arm of the two National Academies (Science;Engineering). Starting in 2000, that work was primarily in reviewing draft reports before they are finalized. Heiberg married Kathryn ("Kitty") Schrimpf (August 19, 1931 – December 25, 2015) His wife was buried next to him on March 10, 2016.