Кіріспе
Ниагара шарлауығы әуе резервтік станциясы (Niagara Falls Air Force Base шамамен – шамамен 1955-1971 жылдар) – Әуе көліктік басқару командасының операциялық бағынысындағы әскери орналасқан жер. Ол Нью-Йорк штатындағы Ниагара шарлауығының халықаралық әуежайына іргелес, Ниагара шарлауығынан солтүстік-шығысқа қарай 8 шақырым (4.7 миль) қашықтықта орналасқан. Бұл станция штаттағы АҚШ Әуе күштерінің соңғы "федералды" әскери орналасқан жері болып табылады, ал қалған АҚШ Әуе күштерінің орналасқан жерлері Әуе ұлттық гвардиясына қарасты. Базаның негізгі бөлімі – Әуе күштері резервтік командасының 914-ші әуе май құю қанаты, ол KC-135 Stratotanker ұшағын пайдаланады. Нью-Йорк Әуе ұлттық гвардиясының 107-ші шабуыл қанаты да базада орналасқан. Станцияда АҚШ-тың бес әскерлік түрі үшін әскери қабылдау өңдеу станциясы (MEPS) да бар. 914 ARW және 107 ATW-де 3000-нан астам әскери қызметкер бар.
Niagara Falls Air Reserve Station (Niagara Falls Air Force Base c. no – c. 1955 1971) is an Air Force Reserve Command military installation operationally gained by Air Mobility Command. It is located adjacent to Niagara Falls International Airport, New York, 4.7 mile (8 km) east northeast of Niagara Falls, New York. The station is the last "federal" USAF installation in the state, the other remaining USAF installations falling under the Air National Guard). The host unit for the base is the 914th Air Refueling Wing of the Air Force Reserve Command which operates the KC 135 Stratotanker. The 107th Attack Wing of the New York Air National Guard is also stationed at the base. A Military Entrance Processing Station (MEPS) for all five branches of the U. S. is also located at the station. Both the 914 ARW and 107 ATW number in excess of 3,000 military personnel.
Тарих
1917 жылы армияның әуе күштері Нью-Йорк штатының батысында операцияларын бастады, сол кезде Рочестер қаласында фотофинишшілерді даярлайтын мектеп ашылды. Ниагара шарлауы әуежайы 1928 жылы Нью-Йорк штатындағы Ниагара шарлауында, қалалық меншіктегі, төрт ұсақ тас жолақты әуежай ретінде ашылды. Bell Aircraft Corporation 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс үшін әскери ұшақтарды жасауға арналған өндіріс орнын Ниагара шарлауы әуежайының жанындағы Уитфилдте аяқтады, ал 3522-ші армия әуе күштері базасы әуежайды басқарды және әуеайлақтың пайдаланылуын үйлестірді.
Белл модификациялық орталығы
Ниагара шарлауығы әуежайындағы Белл модификация орталығы 1942 жылы Материалдық командасы салған 21 орталықтың бірі болды, олардың мақсаты – "жаппай өндірілген ұшақ үлгілерін операциялардың нақты аймақтарының қажеттіліктеріне бейімдеу" еді. Белл компаниясына орталықты басқаруға шарт жасалды, ал АҚШ Әскери-әуе күштері жалға алған әуеайлақ макадамды ұшу-қону жолақтарымен (үшін жолақ 4000x150 фут және солтүстік-оңтүстік жолақ 4200x300), такси жолдары және басқа да жабдықтармен жақсартылды. Ниагара шарлауығындағы әскери бөлімшелерге Модификация орталығының бас штабы және "Ниагара шарлауығының шығыс оқу мектебі" кірді (басқа модификация орталығы, "Бұффало қалалық модификация орталығы B", 1925 жылғы Бұффало қалалық әуежайында орналасқан).
Әскери-теңіз әуе станциясы
Ниагара шарлауығы әскери-әуе станциясы 1946 жылы құрылды және база кеңейтілді. Әуежайдың басқару құқығы 1946 жылдың соңында азаматтық мекемеге қайтарылды (Әуе күштері резерві және NYANG әуежайды пайдалану үшін АҚШ Әуе күштерімен бірлескен келісім жасалды). Континентальдық әуе қолбасшылығының Бірінші әуе күштері 1946 жылдың 26 желтоқсанында әскери базаға Әуе күштері резервінің 90-шы барлау қанатын бекітті, одан кейін 26-шы барлау тобы (1947 жылдың 23 қазаны) және 4-ші барлау эскадрильясы келді. Барлау бөлімшелері 1949 жылдың 27 маусымында таратылды, ал Нью-Йорк әуе ұлттық гвардиясының 107-ші ұрыс тобы 1948 жылдың 8 желтоқсанында федералдық басқаруға көшті (бастапқыда TAC P-47 Thunderbolts ұшақтарымен жабдықталған). 107-ші бөлімшесінің қызметкерлері 1951 жылдың наурыз айында Корея соғысына Қиыр Шығыс әуе күштеріне аттанды. Әуе қорғанысы басқаруы (ADC) Ниагара шарлауығы әскери базасының және федералдық 136-шы ұрыс-жойғыш эскадрильясының басқаруын өз мойнына алды.
АҚШ Әуе күштері базасы
Ниагара шарлауы әуе күштері базасы (NFAFB) 1955 жылы құрылды, алдында 1952 жылдың ақпанында 76-шы әуе базасы эскадрильясы іске қосылып, қоныс аударушы бөлімше ретінде тағайындалған болатын. Корея операцияларынан кейін 107-ші эскадрилья P-51B Mustang ұшақтарына ауыстырылып, Әуе қорғанысы басқаруына қайта тағайындалды. 136-шы FIS мемлекеттік бақылауға қайтарылды, себебі ӘҚБ 1952 жылдың 1 желтоқсанында 47-ші истребитель-қақтығыстар эскадрильясын құрды. 47-ші FIS бастапқыда 135-ші истребитель-қақтығыстар эскадрильясының F-47 ұшақтарын пайдаланды. NFAFB 1953 жылдың 16 ақпанында 518-ші әуе қорғанысы тобын құрды (1955 жылдың 18 тамызында «Arrow» жобасы бойынша 15-ші истребитель тобы деп аталды) және 1953 жылдың ақпанында F-86F Sabre (қыркүйекте F-86D) ұшақтарына жаңартылды. 1954 жылдың қаңтарында 107-ші эскадрилья алғашқы реактивті ұшағын алды (F-94 Starfire, содан кейін 1957 жылдың қазан айында F-86 Sabre және 1960 жылдың тамызында F-100C Super Sabre). Әуе күштерінің резервінің 445-ші истребитель-бомбардировщик тобы F-84 Thunderjet ұшақтарымен 1955 жылдың 15 маусымында Буффало әуежайынан Ниагара шарлауына көшірілді және 1957 жылдың 16 қарашасында Мемфиске көшірілді. Ниагара шарлауы әуе базасындағы екі 15-ші истребитель тобының ұшағы T-33 және F-86 1956 жылы соқтығысты, AFB медициналық бөлімі 1958 жылғы теміржол вагоны жарылысынан зардап шеккендерге көмек көрсетті. 1959 жылы NFAFB тікұшағы 83 жастағы профессорды іздеу кезінде Летчворт мемлекеттік паркіне құлады, ал 1961 жылы базадан F-100 Ниагара шатқалына құлады. SAGE тосқауылдаушылары 47-ші FIS ұшақтары 1958 жылдың сәуірінде Сиракуз әуе қорғанысы секторы тағайындалғаннан кейін F-86L автоматтандырылған деректер байланысы конфигурациясына өзгертілді, сондай-ақ жердегі әуе тарату-қабылдау станциясы құрылды. Бұл станция Сиракуздағы (Нью-Йорк штаты) ӘҚБ-нің Хэнкок әуе базасының басқару орталығынан (DC-03) келетін тосқауылдау командаларын жеткізуге арналған. F-86L тосқауылдаушылары 1959 жылдың маусымында F-102 Delta Dagger ұшақтарымен ауыстырылды. NFAFB-ның 4621-ші әуе базасы тобы базалық бөлімше болып табылды және CIM-10 Bomarc жер-әуе зымырандарымен жабдықталған 1961 жылғы Ниагара шарлауы әуе күштері зымырандық алаңына қолдау көрсетті. 1960 жылдың 1 шілдесінде NFAFB-да 15-ші истребитель тобы таратылды және 47-ші FIS қайта тағайындалды. 107-ші эскадрилья 1961 жылғы Берлин дағдарысына 11 айға жіберілді. 1963 жылдың 11 ақпанында C-119 Flying Boxcars ұшақтарымен жабдықталған 512-ші әскер тасымалдаушы тобы 914-ші әскер тасымалдаушы тобы болып қайта аталды және бірден Ниагара шарлауындағы Әуе күштерінің резервіне тағайындалды. 1968 жылы 107-ші тактикалық истребитель тобы Ниагара шарлауы әуе күштері базасында орналасты (17 жыл ішінде 3-ші рет орналасу). Вьетнам соғысы 1968 жылдың шілдесінде 107-ші эскадрильяның шамамен 400 мүшесі 31-ші тактикалық истребитель қанатына қосылып, Вьетнам Республикасының Туй Хоа әуе базасына бір жылға жуық уақытқа орналастырылды. 1969 жылы Ниагара қолдау орталығын жабу жоспарланды, ал 4621-ші ABG 1970 жылдың 31 наурызында таратылды (базадағы соңғы белсенді ӘҚБ ұйымы).
Әуе резервтік станциясы
1971 жылы 914-ші бөлімше қондырғыны жедел әскерлік бөлімшелерден қабылдап, C 119 ұшақтарынан C 130A Hercules ұшақтарына ауысты. Сонымен қатар, 107-ші бөлімше McDonnell F 101 Voodoo истребительдеріне ауысты. 1985 жылы Ниагара шарлауындағы Батыс Нью-Йорк әуе шоуындағы «Көк періштелер» тобының A-4 ұшағының апаты «шолу стендісінің алдында» болды (1 ұшқыш қаза тапты). 914-ші бөлімше 1986 жылы C 130E ұшақтарын алды, ал 1992 жылдың соңында әуе күштерінің жаңа C 130H3 ұшағына бірінші болып ауысты. 107-ші бөлімше F 4C Phantom, содан кейін F 4D және 1990 жылы F 16ADF Fighting Falcon истребительдерін алды. 1990 жылдың қазан айында 914-ші әуе көпір тобының 300-ден астам әскери қызметшісі Араб Әмірліктерінде «Қаңырат қалқаны» операциясына жеті ай бойы қатысты; 107-ші бөлімшенің де әскери қызметшілері шақырылды. 1994 жылы 107-ші истребитель тобы әуеде жанармай құю миссиясына ауысып, 107-ші әуеде жанармай құю тобына, ал 1995 жылы 107-ші әуеде жанармай құю қанатына (107 ARW) айналды. 2005 жылғы базаны қайта құру және жабу комиссиясы «АҚШ Армиясының резервтік орталығы және Армияның Ниагара шарлауындағы техникалық қолдау қызметін» жабуды ұсынды. 2007 жылы 107 ARW миссиясын театрлық әуе көпіріне ауыстыратыны туралы хабарланды, C 130 Hercules ұшақтарын 914 AW-ге ANG «серіктес» бөлімшесі ретінде бөлісіп, 2008 жылы 107-ші әуе көпір қанаты (107 AW) болып қайта тағайындалды. 2012 жылы федералды бюджеттің қысқартылуы 107 AW-де тағы бір миссияны өзгертуге мәжбүр ететіні туралы хабарланды. 2014 жылы 107 AW MQ 9 Reaper ұшқышсыз/қашықтан басқарылатын ұшақ миссиясына көшуді бастады. 107 AW өзінің соңғы әуе көлігі миссиясын 2015 жылдың желтоқсанында орындады және 2017 жылы 107-ші шабуыл қанаты (107 ATKW) болып қайта тағайындалды, ал барлық C 130H2 ұшақтары мен операциялары 914 AW-де қалды. USGS 2008 жылдың 17 қарашасында әскери станцияны Географиялық атаулар ақпараттық жүйесіне қосты. 2011 жылдан бері Армия резервінің 277-ші жабдықтаушы компаниясы тұрақты қанатты және айналмалы қанатты ұшақтар операцияларын қолдады. 2016 жылы 914-ші бөлімше ескірген C 130 ұшақтарын сегіз KC 135 Stratotanker ұшағымен алмастыратыны туралы хабарланды. Бұл өзгеріс 2017 жылғы бюджетке енгізілді және 914-ші бөлімшенің миссиясын әуеде жанармай құю рөліне ауыстырды, содан кейін 914-ші әуеде жанармай құю қанаты (914 ARW) болып қайта тағайындалды.
Әскери резервте болу
Әскери резервтің үш бөлімшесі Ниагара шарлауығының Әуе резервтік станциясын өз үйі деп санайды. Үшеуі де 2013 жылы салынған Қарулы Күштер резервтік орталығында (AFRC) орналасқан. Бұл бөлімшелер – 277-ші квартермейстер ротасы (Мұнай), 1982-ші алдыңғы хирургиялық топ (FST) және 865-ші жауынгерлік қолдау ауруханасының (CSH) Альфа ротасы.