Виктор Альберт Жорж Чайлд Вильерс, 7-ші Джерси графы: өмірбаяны мен қызметі
Victor Child Villiers, 7th Earl of Jersey
Виктор Вильерс, 7-ші граф Джерси – британ банкірі, саяхатшы, колониялық әкімші (1845-1915). Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы қызметін атқарды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық банкир, консервативті саясаткер және отарлық әкімші (1845–1915)
British banker, Conservative politician and colonial administrator (1845–1915)
Виктор Альберт Джордж Чайлд Вильерс, Джерсидің 7-ші графы (20 наурыз 1845 – 31 мамыр 1915) – Вильерс отбасынан шыққан британдық банкир, консервативті саясаткер және отарлық әкімші. Ол 1891-1893 жылдар аралығында Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы қызметін атқарды.
Victor Albert George Child Villiers, 7th Earl of Jersey, (20 March 1845 – 31 May 1915) was a British banker, Conservative politician and colonial administrator from the Villiers family. He served as Governor of New South Wales between 1891 and 1893.
Өмірбаян және білім
Лондонның Беркли скверінде дүниеге келген Джерси лорды, Джерсидің 6-шы графы Джордж Чайлд Вильерс пен премьер-министр сэр Роберт Пилдің қызы Джулия Пилдің үлкен ұлы еді. Ол Итон және Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде білім алды.
Born at Berkeley Square, London, Lord Jersey was the eldest son of George Child Villiers, 6th Earl of Jersey, and Julia Peel, daughter of Prime Minister Sir Robert Peel, Bt. He was educated at Eton and Balliol College, Oxford.
Саяси мансап
Лорд Джерси 1875 және 1877 жылдар аралығында Бенджамин Дизраэлидің консервативтік үкіметінде күтуші лорд (Лордтар палатасындағы үкіметтік қамшысы) қызметін атқарды. Ол 1889 жылы Лорд Солсбери оны Бас төлемші (Paymaster General) етіп тағайындаған кезде үкіметке қайта оралды және 1890 жылға дейін осы лауазымда қалды. Сондай-ақ ол Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің Ұлы крестінің иегері (GCMG) атанды. 1891 жылғы қаңтарда ол Австралияға лауазымын атқару үшін келді. Австралиялық биографиялық сөздікке сәйкес, оның қызмет мерзімінде елеулі саяси қиындықтар болған жоқ. Сэр Генри Паркс оны «мейірімді және ізгі ниетті», бірақ «өзінің отбасымен тым көп айналысатын» деп сипаттады. Ол «көп сөйлейтін адам емес» еді. 1891 жылы Сиднейде өткен Австралазиялық Ұлттық конвентінің ресми қабылдаушысы болды. Джерси 1892 жылғы қарашада жеке істеріне байланысты отставкаға кететінін мәлімдеді. Бұл Лондондағы Колониялық кеңсеге ұнаған жоқ. Лорд Солсбери Джерсидің кеңсесінде оның ойлағаннан гөрі аз жеке билік болғанын түсінгенін ойлады. Джерсидің өзі Колониялық хатшыға: «қазіргі заманда губернатордың міндеттері мен жауапкершілігін күрделі деп санау қиын, өйткені олар негізінен әлеуметтік сипатта» деп жазды. Ол 1893 жылғы наурызда Австралиядан кетіп қалды. Лорд Джерси 1877 жылдан бастап Оксфордширдің Лорд-лейтенанты болды, ал 1885 жылдан бастап Уорвикширдің лейтенант орынбасары және Уорвикшир мен Оксфордширдегі бейбіт судья қызметін атқарды. 1889 жылдан 1890 жылға дейін ол Бас төлемші (Paymaster General) болды. 1894 жылы ол Оттаваға британдық үкіметтің өкілі ретінде 1894 жылғы отарлық конференцияға жіберілді. 1896 жылдан 1905 жылға дейін Жеңіл теміржол комиссиясының төрағасы болды. 1900 жылғы туған күніне орай Бат орденінің Ұлы крестімен марапатталды.
Lord Jersey served as a Lord in waiting (government whip in the House of Lords) between 1875 and 1877 in the Conservative administration of Benjamin Disraeli. He returned to the government in 1889 when Lord Salisbury made him Paymaster General, which he remained until 1890. and made a Knight Grand Cross of the Order of St Michael and St George (GCMG). He arrived in Australia to take up his position in January 1891. According to the Australian Dictionary of Biography, there were no major political difficulties during his term. He was described by Sir Henry Parkes as "amiable and well intentioned", but "very much occupied with his own family". He "did not excel as a public speaker". He was the official host at the 1891 Australasian National Convention in Sydney. Jersey tendered his resignation already in November 1892 citing pressing business affairs. This did not go down well with the Colonial Office in London. Lord Salisbury thought that Jersey had found that there was "less individual power to his office than he imagined". Jersey himself wrote to the Colonial Secretary: "the duties and responsibilities of a governor can hardly be called serious nowadays being chiefly of a social character". He left Australia in March 1893. Lord Jersey was Lord Lieutenant of Oxfordshire from 1877 and from 1885 also served as a Deputy Lieutenant of Warwickshire and as a Justice of the Peace for Warwickshire and Oxfordshire. He was Paymaster General from 1889 to 1890. In 1894, he was sent to Ottawa to act as the British government's representative to the 1894 Colonial Conference. From 1896 to 1905 he was Chairman of the Light Railway Commission. He was made a Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the 1900 Birthday Honours.
Фримасондық
Ол 1865 жылғы 25 қазанда 20 жасында Аполлон университетінің No. 357 ложасына қабылданды. 1865 жылғы желтоқсанда ол Черчилль ложасының No. 478 ложасында дәрежесі жоғарылатылды, ал 1866 жылғы ақпанда аналық ложасында шебер дәрежесіне көтерілді. 1870 жылы Англияның Біріккен Ұлы Ложасының Аға Ұлы Сақшысы болып тағайындалды және бір жыл қызмет етті. 1885 жылы Оксфордшир провинциясының Ұлы Шебері болып тағайындалды. Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы болғаннан кейін ол Иондық No. 65 ложасының мүшесі болды. 1891 жылғы 11 маусымда ол Жаңа Оңтүстік Уэльс Ұлы Ложасының Бас Шебері болып сайланды.
A Freemason, he was initiated to the craft on 25 October 1865 in the Apollo University Lodge No. 357 at the age of 20. In December 1865 he was passed in the Churchill Lodge No. 478 and in February 1866 he was raised in his Mother Lodge. In 1870 he was appointed Senior Grand Warden of the United Grand Lodge of England and served for a year. In 1885 he was appointed Provincial Grand Master of Oxfordshire. When he became Governor of New South Wales, he became a member of the Lodge Ionic No. 65. On 11 June 1891 he was installed Grand Master of the Grand Lodge of New South Wales.