Кіріспе

Неміс туылған американдық мүсінші және тоқыма суретшісі (1936-1970) Ева Гессе (1936 жылы 11 қаңтар - 1970 жылы 29 мамыр) латекс, шыны талшығы және пластмасса сияқты материалдардағы ізашарлық жұмыстарымен танымал болған неміс туылған американдық мүсінші. Ол 1960-шы жылдары постминимальдық өнер қозғалысының бастауыш суретшілерінің бірі.

Өмір

Гессе 1936 жылы 11 қаңтарда Гамбургте (Германия) діни ұстанымы бар яһуди отбасында дүниеге келген. 1938 жылдың желтоқсан айында Гессе екі жаста болғанда, оның ата-анасы нацистік Германиядан қашуды үміттеніп, Гессе мен оның үлкен әпкесі Хелен Гессе Чарашты Нидерландыға жіберді. Олар соңғы "Киндертранспорт" пойыздарының бірінде болған. Шамамен алты айдай бөлініп тұрғаннан кейін, қайта қосылған отбасы Англияға көшіп барды, содан кейін 1939 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп барды, онда олар Манхэттеннің Вашингтон Хайтс ауданына қоныстанды. 1944 жылы Гессенің ата-анасы ажырасады; оның әкесі 1945 жылы қайтадан үйленеді, ал анасы 1946 жылы өз-өзіне қол жұмсайды. 1969 жылдың қазан айында оның миында ісік бар екені анықталды. Ол он жыл ғана өмір сүргеніне қарамастан, 34 жасында қайтыс болғаннан кейін, оның мансабы өте ықпалды болды.

Мансап

Гессе Нью-Йорктегі өнеркәсіптік өнер мектебін 16 жасында бітіріп, 1952 жылы Пратт дизайн институтына оқуға түсті. Бір жылдан кейін ғана мектепті тастап кетті. 1954-1957 жылдары Купер Юнионда оқыды, ал 1959 жылы Йель университетінен бакалавр дәрежесін алды. Йельден кейін Гессе Нью-Йоркке оралды, онда ол көптеген басқа жас минималист суретшілермен, соның ішінде Сол Левитт, Дональд Джадд, Яой Кусама және басқалармен достық қарым-қатынас орнатты. Сол Левиттпен жақын достығы өмірінің соңына дейін жалғасты. Олар жиі хат жазысып жүрді. 1965 жылы Левитт күмәнданатын жас Еваға: "Ойлауды тоқтатып, жай ғана ІСТЕ!" - деп кеңес берді. Гессе де, Левитт те ықпалды суретшілер болды; олардың достығы олардың шығармашылығының көркем дамуын ынталандырды. 1961 жылы қарашада Ева Гессе өзінің әріптесі мүсінші Том Дойлға тұрмысқа шықты. 1962 жылдың тамызында Эва Гессе мен Том Дойл Нью-Йорктің Вудсток қаласында Нью-Йорк өнер студенттері лигасында Аллан Капроудың оқиғасына қатысты. Ол жерде Гессе өзінің алғашқы үш өлшемді шығармасын жасады: "Оқиғаға" арналған костюм. 1963 жылы Эва Гессе Нью-Йорктің Үсті Шығыс жағындағы Аллан Стоун галереясында қағаз беттеріндегі жұмыстардың жеке көрмесіне қатысты. 1965 жылы екеуі Дойлдің неміс өнеркәсібі және коллекционер Фридрих Арнхард Шейдтпен суретші резидентурасын жалғастыруы үшін Германияға көшіп барды. Ол кезде некелері құлдырап қалған Дойл мен Гессе бір жылдай Эссенге жақын Рурдағы Кеттвигтегі тасталған тоқыма фабрикасында өмір сүрді. Ғимаратта әлі де машина бөлшектері, құралдар мен материалдары болды. Оның алғашқы мүсіні - "Ринграунд Арози" атты рельеф, онда матамен қапталған шнур, электр сымы және масонит бейнеленген.

Әдістер, материалдар және процестер

Гессеннің алғашқы еңбектері (1960-65) негізінен абстрактілі суреттер мен картиналардан тұрады. Алайда, ол өзінің суреттерінің көпшілігін жеке жұмыс ретінде жасаған. Ол: "Олар менің балаларым болғандықтан туысқан, бірақ бірін-бірі толықтыратын туысқан емес", - деп мәлімдеді. Гессеннің латекске мүсіндік формалар үшін орта ретінде қызығушылығы тікелей байланысты болды. Көркемөнер сыншысы Джон Китс: "Хесседің латекске тартылуының басты себептерінің бірі - бұл бірден-бір болуы мүмкін" деп мәлімдеді.

Постминимализм және феминизм

Эва Гессе постминимальдық өнер қозғалысымен байланысты. Артур Данто постминимализмді минимализмнен "бақсылық пен әзіл-оспақ", "эротиканың айқын дәмін" және "механикалық емес қайталануы" арқылы ажыратады. Гессе жұмыс істеді және кейде өзінің еркек әріптестерімен пост-минималистік өнерде, негізінен еркек басым қозғалыста бәсекелесті. Көптеген феминисттік өнер тарихшылары оның жұмысының кез-келген саяси күн тәртібінен бас тартып, әйелдер мәселелерін қалай сәтті жарыққа шығаратынын атап өтті. Ол Этельн Хонигке жазған хатында (1965), әйел "бастапқыдан кем жағдайда. Ол жетістікке жетудің "құқығы" бар деген сенімнен айырылған. Сондай-ақ, ол өз жетістіктерінің қадірін білмейді". Ол былай деп түсіндірді: "Бұл үшін үлкен күш пен батылдық қажет. Мен үнемі осыны ойлап отырамын. Менің қамырымды, ерік-жігерімді білмеймін, бірақ өзімді сыйламаймын, сондықтан ешқашан жеңе алмаймын". Гессенің суреттері кейінірек жасалған мүсіндердің жобалары ретінде жиі айтылған, бірақ Гессеннің өзі бұған ешқандай байланысты жоққа шығарған. Оның жұмысында қарапайым пішіндер, нәзік сызықтар және шектеулі түстер палитрасы бар минимализм элементтері бар. Барри Швабски өзінің Лондондағы Камден өнер орталығында жасаған жұмысына былай деп сипаттады: "Қойылған заттар, үйілген заттар, бұрмаланған заттар, жараланған және бұзылған заттар; түйіскен заттар, қосылуға болатын тұнба заттар; қатып қалған материал, жоғалған немесе тасталған немесе қасіретке ұшыраған материалдар; денеден жасалған сияқты көрінетін пішіндер және денеден жасалған сияқты көрінетін пішіндер, бірақ болмауы керек сіз осы заттарға, осы материалдарға, осы пішіндерге қарап, атаулы емес наносессиондықтың дірілдерін сезіне аласыз немесе көзді реакциясыз өткізе аласыз; мүмкін сіз екеуін де бір уақытта жасай аласыз ". Оның барлық жұмыстары, әсіресе суреттері, қайталау мен қарапайым прогрессияларға негізделген.

Көркем туындыларды сақтау

Ева Гессенің мүсіндерін қалай сақтау керектігі туралы талқылаулар жалғасуда. Шыны талшығынан басқа, оның сүйікті материалдарының көпшілігі нашар ескірген, сондықтан оның көптеген жұмыстары консерваторларға үлкен қиындық туғызады. Артур Данто 2006 жылы еврей мұражайының ретроспективасын жазған кезде "түстердің өзгеруіне, латекс сияқты мембрананың босауына, материалдың ескіруіне қатысты. Оның орнына, ол өмірге, эрозға, тіпті комедияға толы. Шоудағы әр шығарманың өзіндік ерекшелігі мен сұмдықтылығы бар". Кейде оның жұмысы презентациядан тыс зақымдалады. Мысалы, Sans III-ді енді жұртшылыққа көрсетуге болмайды, өйткені латекс қораптар өздеріне бүгіліп, ыдырап кетті. Гессенің жақын досы Сол Левитт белсенді қорғау үшін қадамдар жасады, "Ол өз жұмысының ұзаққа созылуын қалады. Ол, әрине, ол үнсіз отыра береді және оның көз алдында ыдырап кетуіне жол бермейді". Левиттің жауабын Гессенің көптеген достары мен әріптестері де қолдайды. Алайда, Гессенің материал мен процеске деген құлшынысы оның бұл жұмыстардың тұрақтылығына қол жеткізу ниетіне қайшы келеді. Ол бұл тақырыпты коллекционерлермен талқылаған кезде былай деп жазды: "Қазіргі уақытта адамдар оны сатып алғысы келгенде өзімді кінәлі сезінемін. Менің ойымша, олар біледі, бірақ мен оларға хат жазып, ұзаққа бармайтынын айтқым келеді. Мен шынымен де тұрақтылық туралы көзқарасымның қандай екенін білмеймін. Менің бір бөлігім бұл артық деп санайды және егер маған резеңке керек болса, бұл маңыздырақ. Өмір де, өнер де ұзаққа созылмайды".

Мұра

Оның өнеріне көбінесе өміріндегі көптеген күрестердің аясында қаралады. Бұл нацистерден қашуды, ата-анасының ажырасуын, 10 жасында анасының өзін-өзі өлтіруін, некеде сәтсіздікке ұшырауын және әкесінің өлімін қамтиды. 2016 жылы Нью-Йоркте премьерасы өткен "Ева Гессе" атты деректі фильм оның ауыр өткенін көрсетті. Марси Беглейтер режиссерлік еткен фильмде Гессеннің "трагикалық түрде қысқарып кеткен өмірі" туралы әңгімеленеді. Бұл "суретшіліктің пайда болған жылдары, жылдам даму мен қызу өнімділік кезеңі, өнер тарихында аз ғана ұқсас". Тәжірибелер Гессеге терең әсер еткені сөзсіз, бірақ оның өнерінің шынайы әсері оның формалды, көркемдік өнертабысы болды: мысалы, материалды ойлап тапқан, минималистік қозғалысқа қазіргі уақыттағы жауап және постмодернисттік және постминималистік өнер қозғалыстарын ашу қабілеті. Артур Данто екеуін байланыстырып, оны "эмоционалдық хаосты жеңіп, эстетикалық бағынбаушылық арқылы мүсінді қайта ойлап табу, тек екі он жыл бұрын оны екінші ойланбай өлтірген жеңілген ұлттың өнеркәсіптік қираған жерлерінде құнды емес материалмен ойнау" деп сипаттады. Оның негізгі ықпалы ретінде атап өткен көрнекті суретшілер арасында жапон суретшісі Эйджи Суми бар .

Көрмелер

1961 жылы Гессенің гуаша суреттері Бруклин мұражайының 21-ші Халықаралық акварель биенналында көрсетілді. Сонымен қатар, ол өзінің суреттерін Джон Хеллер галереясының "Суреттер: үш жас америкалық" көрмесіне көрсетті. Көрме Гессенің мансабында маңызды орын алды, сол кезде оның беделін нығайтты. Америка Құрама Штаттары мен Еуропада оншама ірі өлімнен кейінгі көрмелер өткізілді. Алғашқысы Гуггенхайм мұражайында (1972) болды, ал 1979 жылы Ева Гессе ретроспективасының үш жеке қайталануы өткізілді, Ева Гессе: Скульптура. Бұл көрмелер 4 мамырдан 17 маусымға дейін Лондондағы Уайтчепель өнер галереясында, 30 маусымнан 5 тамызға дейін Оттерлодағы Кроллер Мюллерде және 17 тамыздан 23 қыркүйекке дейін Ганновердегі Кестнер Гесессебльште өтті. Көрмеге қойылған суреттердің бірі - Аугт, төрт қос латекс парақ, полиэтиленмен толтырылған. 1982 жылы Эллен Х. Джонсон Гессеннің суреттеріне арналған алғашқы ретроспектива ұйымдастырды, ол Нью-Йорк университетінің Grey Art Gallery, Оберлин колледжінің Аллен мемориалдық өнер мұражайы, Чикаго университетінің Ренессанс қоғамы, Хьюстондағы қазіргі заманғы өнер мұражайы және Балтимор өнер мұражайына барды. 1992 және 1993 жылдары Нью-Хейвен, Валенсия және Парижде ретроспективті көрмелер өткізілді. 2000-жылдардың басынан бастап көптеген ірі көрмелер ұйымдастырылды, соның ішінде 2002 жылы ірі көрме (Сан-Франциско қазіргі заманғы өнер мұражайы, Tate Modern және Wiesbaden мұражайы бірлесіп ұйымдастырды) және 2006 жылы Нью-Йорктегі The Drawing Center және Нью-Йорктегі еврей мұражайында бір мезгілдегі көрмелер. Аллен мемориалдық өнер мұражайының коллекциясынан оның суреттерінің көрмесі 2019 жылы 20 жылы Висбаден мұражайына, Венадағы Мумокқа, Нью-Йорктегі Хаузер және Виртке және Аллен мемориалдық өнер мұражайына сапар шегеді.

Жинақтар

Оның 20-дан астам туындысы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында орналасқан. Гессеннің АҚШ-тан тыс жұмыс коллекциясы ең үлкені Wiesbaden мұражайында, 1990 жылы "ХХ ғасырдың әйел суретшілері" көрмесі өткеннен кейін оның жұмыстарын белсенді түрде сатып ала бастады. Гессеннің суреттерінің ең үлкен жинақтарының бірі Оберлин колледжіндегі Аллен мемориалдық өнер мұражайында орналасқан. Мұражайда сонымен қатар 1977 жылы суретшінің әпкесі Хелен Гессе Чараш мұражайға сыйға тартқан Ева Гессен мұрағаты бар. Басқа қоғамдық коллекцияларға Чикаго өнер институты, Хиршхорн мұражайы мен мүсін бақшасы, Австралияның ұлттық галереясы, Нельсон Аткинс өнер мұражайы, Сан-Франциско заманауи өнер мұражайы, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайы, Тейт галереясы, еврей мұражайы және Уитни американдық өнер мұражайы кіреді.

Таңдалған шығармалар тізімі

Атауы жоқ. 1963-64 жылдар. Қаламға май. 59 × 39 1/4 дюйм. Еврей мұражайы (Манхэттен). Арозидің айналасын айналдырамыз. 1965 жыл. Қарындаш, ацетон, лак, эмаль бояуы, сия және матамен қапталған электр сымдары папье-маше мен масонитке. 26 3/8 х 16 1/2 х 4 1/2 дюйм. Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы. Лаокоон. 1965 66 жыл. Акрилден жасалған, матамен қапталған арқан, сым, пластмасса құбырдың үстіндегі папье-маше. 130 х 23 1/4 х 23 1/4 дюйм. Аллен мемориалдық өнер мұражайы, Оберлин. Атауы жоқ немесе әлі жоқ. Желілер. 1966 жыл. Полиэтилен, қағаз, қорғасын салмақтары және арқан. 71х15х1⁄2х8х1/4 дюйм. Сан-Франциско қазіргі заманғы өнер мұражайы, Сан-Франциско. Қойыңыз. 1966 жыл. Ағашқа салынған матаға салынған акрил; болат түтіктің үстіндегі арқанға салынған акрил. 72 × 84 × 78 дюйм. Чикагодағы Өнер институты, Чикаго. Қосымша. 1967 жыл. Боялған папье-маше, ағаш және шнур. Өлшемі өзгермелі. Тейт мұражай жинағы. Қайталау XIXІІ. 1968 жыл. Шыны талшығы мен полиэстер шайыр. 19 бірлік, өлшемдері өзгермелі. Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы. Санс II. 1968 жыл. Шыны талшығы мен полиэстер шайыр. 38-де. x 86 дюйм. x 6 1/8 дюйм. Бес бөлім: Сан-Францискодағы қазіргі заманғы өнер мұражайы, Сан-Франциско; Гленстоун мұражайы; Уитни американдық өнер мұражайы; Висбаден мұражайы; және Дарос коллекциясы, Швейцария. Контингент. 1969 жыл. Сырға, латекске, шыны талшыққа. 8 бірлік, өлшемдері өзгермелі. Австралияның Ұлттық галереясы, Канберра. Кiру II. 1969 жыл. Гальванизацияланған болат пен винил. 30 3/4 × 30 3/4 × 30 3/4 дюйм. Детройт өнер институтының, Детройт. Келесіден кейін. 1969 жыл. Шыны талшығы. 5 × 18 × 4 фут. Милуоки өнер мұражайы, Милуоки. Кеңейтілген кеңейту. 1969 жыл. Шыны талшығы, полиэстер шайыр, латекс және сыр матасы. 122 дюйм x 300 дюйм. Нью-Йорктің Гуггенхайм мұражайы. Атауы жоқ. 1969-70 жыл. Латекс, арқан, жіп және сым. Өлшемі өзгермелі. Уитнидің Америка өнер мұражайы.