Кіріспе
Grumman J2F Duck (компания белгілемесі G 15) – американдық бір қозғалтқышты, суға қона алатын екі қанатты ұшақ. Ол 1930 жылдардың ортасынан бастап Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінге дейін АҚШ қарулы күштерінің барлық негізгі түрлерінде, негізінен көмекші және әуеден теңізден құтқару жұмыстары үшін қолданылды. Аргентина теңіз күштері де оны пайдаланды, алғашқы ұшағы 1937 жылы жеткізілді. Соғыстан кейін J2F Duck ұшақтары тәуелсіз азаматтық операторлармен, сондай-ақ Колумбия және Мексика қарулы күштерінде қызмет етті. J2F – бұл ертерек JF Duck ұшағының жетілдірілген нұсқасы, басты айырмашылықтары – ұзын поплавоктары және қуаттырақ қозғалтқышы (900 ат күші, 775 ат күшіне қарсы).
The Grumman J2F Duck (company designation G 15) is an American single engine amphibious biplane. It was used by each major branch of the U. S. armed forces from the mid 1930s until just after World War II, primarily for utility and air sea rescue duties. It was also used by the Argentine Navy, who took delivery of their first example in 1937. After the war, J2F Ducks saw service with independent civilian operators, as well as the armed forces of Colombia and Mexico. The J2F was an improved version of the earlier JF Duck, the main differences being a longer float and a more powerful engine (900 horsepower versus 775).
Даму
J2F 1 Duck алғаш рет 1936 жылғы 2 сәуірде 750 ат күші (559 кВт) Wright R 1820 Cyclone қозғалтқышымен ұшырылды және сол күні АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды. J2F 2 нұсқасында 790 ат күші (589 кВт) Wright Cyclone қозғалтқышы орнатылған. 1939 жылы 20 J2F 3 үлгісі жасалды, олар Әскери-теңіз күштерінің басшылары үшін жолаушы ұшақтары ретінде, сәнді интерьермен пайдаланылды. 1941 жылы АҚШ соғысқа қатысқаннан кейін жұмыс көлемі артуына байланысты J2F Duck өндірісі Нью-Йорктегі Columbia Aircraft Corp компаниясына берілді. Олар Әскери-теңіз күштері мен АҚШ Жағалау күзеті үшін 330 ұшақ өндірді. Әскери-теңіз күштерінің стандартты номенклатуралық жүйесі сақталғанда, бұл ұшақтар JL 1 деп белгіленген болар еді, бірақ олай болмады және Columbia компаниясы жасаған барлық ұшақтар J2F 6 ретінде тапсырылды. 1948 жылы бірнеше пайдаланылмаған Әскери-теңіз күштерінің ұшақтары АҚШ Әуе күштері үшін OA 12 ретінде, теңізден құтқару мақсатында қайта жабдықталды.
Дизайн
J2F – бірдей қанат көліміне ие, бір бөлікті биплан, үлкен монококк орталық понтенымен жабдықталған, сонымен қатар кері тартылатын негізгі қону шассисі бар. Бұл дизайн Лерой Грумман жасаған қону шассисіне ұқсас, ол алғаш рет Гровер Лонингтің ертедегі амфибиялық бипландары үшін қолданылған, кейіннен Грумман FF истребитель бипланында пайдаланылды. Ұшақтың әрбір төменгі қанатының астында тіреуге орнатылған стабилизаторлық понтендері болған. Екі немесе үш адамнан тұратын экипаж тізбектей орналасқан кабиналарда отырған, алдыңғы кабинада ұшқыш, артқы кабинада бақылаушы, қажет болған жағдайда радиооператорға орын берілген. Фюзеляжда екі жолаушыға немесе бір жарақаттанушыға арналған кабинасы болды. "Duck" ұшағының негізгі понтоны фюзеляжбен біріктірілген, бұл оны конвенциялық қону шассисі бар ұшақтан гөрі, суға түсетін ұшаққа жақын қылды. Бұл конфигурация алдыңғы Loening OL ұшағымен ортақ болды, Grumman Лонингтің корпусы, понтены және қону шассисі дизайнына құқықтарды алған. F4F Wildcat сияқты, оның тар шассисі қолмен айналдырылатын болды.
Пайдалану тарихы
J2F ұшағын АҚШ Әскери-теңіз күштері, теңіз жаяу әскері, әскери-әуе күштері және жағалау күзеті қолданды. Жалпы пайдалы және жеңіл көлік міндеттерінен басқа, оның міндеттеріне карта жасау, барлау/бақылау, суасты қайықтарына қарсы патрульдеу, әуеден теңізден құтқару жұмыстары, фото түсіру, барлау және мақсатты сүйреу кірді. US Patrol Wing 10 пайдалы эскадрильясына қарасты J2F ұшақтары 1942 жылдың 5 қаңтарында Филиппиннің Маривелес теңіз базасына жасалған жапондық әуе шабуылында жойылды. Шабуылдан аман қалған жалғыз "Duck" ұшағының қозғалтқышы істен шыққан, бірақ Батан шайқасы кезінде Кабкабен әуежайында жасырылған, кейін Манила шығанағында батып қалған зардап шеккен J2F 4 ұшағынан алынған цилиндрмен жөнделді. Жөндеуден кейін J2F 4 1942 жылдың 9 сәуірінде түн ортасынан кейін бес жолаушысы және ұшқышы Роланд Барникпен бірге Батаннан соңғы рет ұшып кетті. Сәуірдің 9-ы күні Батанды жапондықтарға тапсыруға бірнеше сағат қалғанда, ол Батаннан ұшқан соңғы ұшақ болды. Оның жолаушыларының арасында Карлос П. Ромуло (дипломат, саясаткер, әскери қызметші, журналист және жазушы) болды, ол 1942 жылы жарық көрген «Мен Филиппиннің құлауын көрдім» атты ең көп сатылған кітабында (Doubleday, Doran & Company, Inc., Garden City, New York 1943, 288–303 беттер) осы ұшу туралы айтып берді, осы еңбегі үшін ол Сәйкес хаттар бойынша Пулитцер сыйлығына ие болды.
Тірі қалған әуе кемелері
1649 жылы J2F 4 Техас штатының Маунт-Плезант қаласындағы Mid America Flight Museum-де ұшуға жарамды. 33549 – J2F 6 Флорида штатының Полк Сити қаласындағы Fantasy of Flight әуежайында ұшуға жарамды. 33559 – J2F 6 Орегон штатының Мадрас қаласындағы Эриксон ұшақтар жинағында ұшуға жарамды. 33581 – J2F 6 Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Ұлттық Теңіз Әскери-Әуе Көлігі мұражайында стационарлық экспонат ретінде көрсетілуде. 33587 – J2F 6 Огайо штатының Дейтон қаласындағы АҚШ Әуе Күштері Ұлттық мұражайында стационарлық экспонат ретінде көрсетілуде. 33594 – J2F 6 Хьюстон қаласындағы Comanche Warbirds Inc. компаниясында ұшуға жарамды. 33614 – J2F 6 Флорида штатының Полк Сити қаласында Fantasy of Flight үшін ұшуға жарамды күйге қайта жаңартылуда. 36976 – J2F 6 Висконсин штатының Ошкош қаласындағы EAA авиация мұражайында стационарлық экспонат ретінде көрсетілуде. 48 0563 – OA 12 Делавэр штатының Уилмингтон қаласындағы Skyfire Corporation компаниясында сақтауда.
Мәдени әсері
J2F Duck 1971 жылғы "Мерфидің соғысы" фильмінде пайдаланылды, онда үш минуттық қиын судан ұшу көрінісімен қатар көптеген ұшу және акробатикалық трюктар бар. Осы фильмде қолданылған ұшақ Огайо штатының Дейтон қаласына жақын орналасқан АҚШ Әуе күштерінің ұлттық мұражайында қойылған, бірақ ол қалпына келтіріліп, құтқару ұшағы OA-12 ретінде боялған.