Кіріспе
Құстардың жойылған туысы Iberomesornis ("Иберия аралық құсы") - Испанияның кредалық кезеңіндегі энантиорнитин құстарының монотиптік туысы.
Iberomesornis ("Iberian intermediate bird") is a monotypic genus of enantiornithine bird of the Cretaceous of Spain.
Ашылу
1985 жылы Армандо Диас Ромерал Iberomesornis-тің қалдықтарын Лас-Хояс, Куэнка провинциясы, Испанияның шығыс орталығында, ерте көк шаңырау дәуіріндегі Калисас-де-Ла-Хергина формациясында тапты. Бұл шамамен 125 миллион жыл бұрын болған, Barremian-тың соңғы кезеңіне жатады. Бұл табылған жер 1988 жылы алғаш рет хабарланды. 1992 жылы типтік түр Iberomesornis romerali Хосе Луис Санс пен Хосе Фернандо Бонапарт атады және сипаттады. Жалпы атауы Иберия және Ежелгі грек тілдерінен алынған μέσος, "орта", және ρνις, "құс", ең базальды және қазіргі құстар арасындағы аралық мәртебеге сілтеме жасайды. Атауы Ромералдың құрметіне берілген. Лас-Хойас коллекциясының бір бөлігі болып табылатын LH 22 холотиптік үлгісі бас сүйегі, мойынның алдыңғы бөлігі және қолдардың көпшілігі жоқ ересектің сығылған буыны бар жартылай қаңқасынан тұрады. Екінші данасы - LH 8200 - Iberomesornis sp-ге жіберілді. 1994 жылы, ол холотипке ұқсас өлшемдегі адамның сол аяғынан тұрады. Қалдықтардың одан әрі дайындалуынан кейін, түрді 2000 жылы Пол Серено қайта сипаттады.
Биология және экология
Иберомесорнис өте кішкентай, қазіргі үлкен қыраннан үлкен емес еді. Қанаттары салыстырмалы түрде қысқа болғандықтан, оның қанатының ұзындығы жиырма сантиметрге жуық болды; оның салмағы он бестен жиырма граммға дейін бағаланды. Оның екі қанатында да бір-бір тырнақ бар еді. Аксиалды бағананың сақталған ұзындығы сексен жеті миллиметр. Оның қабырға қуысы сүйектелген цинациясыз процестермен нығайтылмаған, бірақ қаңқалы процестер болған болуы мүмкін. Лас-Хойас 3-бөлімінің жері бір кезде көлді қоршап тұрған орман болған; климат жылы, ал құрғақ мезгіл ерекше болды. Бас сүйегі белгісіз болғандықтан, Иберомезорнның тамақтану тәртібі туралы болжамдар бар. Ол құрт-құрт пен басқа да кішкентай жануарларды аулап, оларды ауадан немесе жерден тартып алған. Ол көлдің жанына тұрып, су бетінен жәндіктерді аулаған. Ол тынығатын кезде, саусақтары бар мықты аяқтарымен бұтақтарға тіреледі; саусақтары иілген тырнақтары бар ұзын саусақтары бар және төменгі және ұзын галлюкс ұстап алу қабілетін арттырды.
Филогения
Iberomesornis romerali физикалық жағынан Археоптерикске қарағанда көбірек алынған. Ұзын құйрықтың негізгі ерекшелігі жоғалып, қуырық сүйектері ұзарған. Иберомесорнның омыртқалылар бағанасы пигостильмен аяқталады: құйрық қауырсындарын қолдап тұратын құйрық омыртқаларынан жасалған сүйектің шинасы. Қысқа құйрық пен иықтың жоғары орналасуы, бұл қоректік сияқты қанаттың кеңістігін арттыруға мүмкіндік береді жылдамдықпен бұрылу мен секірудің маневрлеу қабілетін жақсартады. Ұшу жылдамдығы ұшқанда ұшқан бұлшықеттерді бекіту үшін кеудеде сүйекті кілдің болмауынан зақымдалған болуы мүмкін; шын мәнінде триосеумды бұрыш бар ма, жоқ па, бұл белгісіз, ол арқылы сухожилость қанатты көтере алады және жақтап алады. 1992 жылы Iberomesornis Iberomesornithidae тұқымдасына жатқызылды. Ол кезде оның жалпы атауынан көрініс тапқанындай, Ornithothoraces кладынан тыс, өте базальды болуы мүмкін деп саналды. Алайда Иберомесорнис табылғаннан бері Қытайдың Ляонин провинциясындағы карьерлерден құстардың көптеген қалдықтары табылды. Қытайлық Sinornis және Confuciusornis сияқты түрлердің жақсы сақталған үлгілері ғалымдарға құстардың ертедегі фоссилді тарихын жақсырақ түсінуге мүмкіндік берді. Бүгінде Иберомесорнис орнитоторакс түрінде, энантиорнифтердің базалық мүшесі ретінде қарастырылады.