Энрико Бадж: Суретші, мүсінші және жазушы өмірі мен шығармашылығы
Enrico Baj
Энрико Бадж (1924-2003) – италия суретшісі, мүсінші, жазушы. Туындыларында ядролық соғыс алаңы, коллаж, авангард өнері тақырыбы көрінеді. CoBrA тобының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші, мүсінші және жазушы (1924–2003)
Italian painter, sculptor and writer (1924–2003)
Энрико Баж (31 қазан 1924 – 16 маусым 2003) – итальяндық суретші және өнер туралы жазушы. Оның көптеген туындылары ядролық соғысқа деген құштарлықты көрсетеді. Ол гравюралар, мүсіндер жасаған, бірақ ең бастысы – коллаждармен айналысқан. Ол сюрреализм және дада қозғалыстарымен жақын байланыста болды, кейін CoBrA тобымен серіктестік құрды. Жазушы ретінде ол авангардты насихаттаушылардың бірі деп есептеледі. Ол Умберто Эко және басқа да әріптестерімен бірлесіп жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол псевдофилософиялық «патафизика» туралы ұзақ уақыт бойы қызығушылық танытты.
Enrico Baj (31 October 1924 – 16 June 2003) was an Italian artist and writer on art. Many of his works show an obsession with nuclear war. He created prints, and sculptures but especially collage. He was close to the surrealist and dada movements, and was later associated with CoBrA. As an author, he has been described as a leading promoter of the avant garde. He worked with Umberto Eco among other collaborators. He had a long interest in the pseudo philosophy 'pataphysics.
Өмірбаян
Ол Миланда бай отбасында дүниеге келді, бірақ 1944 жылы билікті ренжітіп, әскерге шақырудан қашу үшін Италиядан кетіп қалды. Милан университетінің құқық факультетінде және Брера өнер академиясында оқыды. 1951 жылы Серджо Данжеломен бірге "арте ядролық" қозғалысын құрды, ол абстрактілі өнерден айырмашылығы, ашық түрде саяси болды. Байдың өзі анархистік қозғалысқа жақын болды. Оның ең танымал туындылары, әдетте, "Генералдар" сериясы: белдіктер немесе медальдар сияқты табылған заттардан жасалған абсурдты кейіпкерлер. Ол Леонардо да Винчиден Пикассоға дейінгі басқа суретшілердің мотивтерін пайдаланып көптеген жұмыстар жасады. Кейде ол басқа суретшілердің толық туындыларын қайта жасайтын. 1972 жылы Джузеппе Пинеллинің қамаудағы өліміне кінәлі деп саналатын полиция қызметкері өлтірілгеннен кейін, Карло Карраның 1911 жылғы "Анархист Галлидің жерлеу рәсімі" картинасына сілтеме жасайтын, "Анархист Пинеллидің жерлеу рәсімі" атты маңызды жұмысының қоғамдық көрсетіліміне тыйым салынды. Дегенмен, оның жұмысы саяси сипатын сақтап қалды. 1989 жылы ол француз революциясының екі жүз жылдығына арналған Энтони Берджесс жазған либреттоға сүйенген итальян композиторы Лоренцо Феррероның "Le Bleu blanc rouge et le noir" операсы үшін отыз қуыршақ жасады. Өмірінің соңғы жылдарында ол Сильвио Берлускони сайланғанына наразылық білдіретін бірқатар картиналар жасады. Ол 2003 жылы Италияның Верджиате қаласында қайтыс болды.
He was born in Milan into a wealthy family, but left Italy in 1944 having upset the authorities and to avoid conscription. He studied at the Milan University law faculty and the Brera Academy of Art. In 1951 he founded the arte nucleare movement with Sergio Dangelo, which unlike abstract art was overtly political. Baj himself was aligned with the anarchist movement. His most well known pieces are probably the series of "Generals": absurd characters made from found objects such as belts or medals. He made numerous works using motifs from other artists, from Leonardo da Vinci to Picasso. Sometimes he recreated entire works of other painters. In 1972 public display of a major work, Funeral Of The Anarchist Pinelli (a reference to Carlo Carrà's painting The Funeral of the Anarchist Galli of 1911), was banned after the murder of the police officer believed to be responsible for Giuseppe Pinelli's death in custody. However, his work continued to be political. In 1989 he designed thirty marionettes for Le Bleu blanc rouge et le noir, an opera by Italian composer Lorenzo Ferrero to a libretto by Anthony Burgess, written for the bicentenary of the French Revolution. In his last years, he created a series of paintings in protest at the election of Silvio Berlusconi. He died in 2003 in Vergiate, Italy.