Кіріспе
20 және 21 ғасырдағы Байройт театрының режиссері Вольфганг Вагнер (1919 жылдың 30 тамызынан 2010 жылдың 21 наурызына дейін) - неміс опера режиссері. Ол ең жақсы Байройт фестивалінің директоры (Festspielleiter) ретінде танымал, ол бастапқыда 1951 жылы ағасы Виландпен бірге 1966 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымға ие болды. Содан бастап ол 2008 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін толық бақылауды өз мойнына алды, бірақ ол тапсырған көптеген өндірістер сол кезде қатты сынға ұшырады. Ол көп жылдар бойы отбасында жанжал мен сынға ұшырап жүрді. Ол Зигфрид Вагнердің (Ричард Вагнердің ұлы) ұлы және Франц Листтің шөбересі болды.
Wolfgang Wagner (30 August 191921 March 2010) was a German opera director. He is best known as the director (Festspielleiter) of the Bayreuth Festival, a position he initially assumed alongside his brother Wieland in 1951 until the latter's death in 1966. From then on, he assumed total control until he retired in 2008, although many of the productions which he commissioned were severely criticized in their day. He had been plagued by family conflicts and criticism for many years. He was the son of Siegfried Wagner (the son of Richard Wagner) and he was the great grandson of Franz Liszt.
Өмірбаян
Оның анасы Уинифред Вагнер (туған аты Уильямс Клиндуорт) ағылшын. Ол Вагнерлер отбасының Бавариядағы Байройт қаласындағы үйінде дүниеге келген. Ағасы Виландтан (1917-66) басқа, оның үлкен әпкесі Фридлинд Вагнер (1918-1991) және кіші әпкесі Верена Вагнер (1920-2019) болды. 1920 жылдары Винифред Вагнер нацистік көшбасшы Адольф Гитлердің құрметіне ие болды, оны қолдайтын және дос болды. Ол Германияда билікті қолға алғанға дейін он жыл бұрын Байройтке тұрақты қонақ болып келген. Вольфганг Вагнер Гитлермен 1923 жылы, ол төрт жаста болғанда, алғаш рет кездесті. Вагнердің балалары оны "Адольф аға" немесе "Волк аға" (оның лақап аты) деп шақыруға шақырылды. 1933 жылы Гитлер канцлер болғаннан кейін Вагнерлер отбасына көп жақсылық жасады. Вольфганг Гитлер жастарының мүшесі болғанмен, нацистік партияға ешқашан қосылмаған. 1939 жылы ол неміс армиясына қосылды. Польша жорығы кезінде ол қолына ауыр жарақат алды және 1940 жылы маусымда медициналық тұрғыдан жарамсыз деп шығарылды (Гитлер оны ауруханада көрді). Вагнер екі рет үйленген, Элен Дрексел (1919-2002) және Гудрун Мак (1944-2007). Оның үш баласы бар: 1945 жылы туған Ева, 1947 жылы туған Готфрид және 1978 жылы туған Катарина. Ол Байройт фестивалінің бақылауы үшін қызы Евадан алыстаған және 1975 жылы отбасы вилласынан тыйым салынған, тек қана өз әкесі қайтыс болғанын БАҚ-тан білген. Ева ақырында Байройт фестивалінің директоры ретінде оның екінші әйелі қайтыс болғаннан кейін екі әйел келісімге келгеннен кейін, оның сүйікті кандидаты, оның жартылай қарындасы Катаринамен бірлесіп, оның орнын басады.
Мансап
1951 жылы Вольфганг ағасы Виланд Вагнермен бірге Германияның Екінші дүниежүзілік соғыста жеңілгеннен кейін Байройт фестивалінің қайта құрылуында жұмыс істеді. Сол кезден бастап бұл мейрам жыл сайын өткізіліп келеді. 1966 жылы Виланд қайтыс болғаннан кейін Вольфганг фестивальдің жалғыз директоры болды және оның басшылығымен әйгілі Байройт Фесспильхаусы үлкен жөндеуден өтті. 2008 жылы 31 тамызда фестиваль аяқталғаннан кейін ол орнынан кетті. Екі ағайынды да Байройт фестиваліне өз үлестерін қосты, бірақ Вольфгангты Виланд сияқты сыншылар қабылдамады. Ағасы сияқты Вольфганг та өзінің туындыларында бабасының шығармаларын қазіргі заманғы, минималистік сахналауға ұмтылды. Фестиваль директоры ретінде Вольфганг көптеген қонақ продюсерлерге, соның ішінде Патрис Шероның 1976 жылғы "Жыңғыр циклінің" өндірісі сияқты инновациялық және даулы қойылымдарға тапсырыс берді. Алайда, ол фестивальдегі қойылымдарды өзінің әжесі Косима Вагнердің басшылығымен құрылған Байройт канонын құрайтын бабасының соңғы он операсымен шектеді. Вольфганг фестивальге деген автократиялық ықпалы үшін сынға ұшырады, оның көп бөлігі Вагнер отбасының өзінен келеді. Виландтың қыздары Дафна мен Найк Вагнер ағаларын отбасының бір тармағына жамандық жасады деп айыптап, атасының өліміне байланысты оларды анасымен бірге Вахнфридтен, отбасылық үйден қуып жіберді және атасының жұмысына қатысты суреттер, модельдер мен суретшілермен хат алмасуды жойды. Вагнердің жазушысы Барри Миллингтон Вольфгангтың нацистермен отбасы байланысын көрсетудегі рөлі туралы екі тұжырымсыз сынға назар аударған. Дафна оны Виландтың Флюсенбург концентрациялық лагерінің Байройт спутнигімен байланысы туралы ақпаратты жариялау арқылы әкесінің атын қаралауда айыптайды, ал Вольфгангтың ұлы Готтфрид оны Вагнер немерелерінің нацистермен байланысы туралы барлық ақпаратты басып тастауға тырысты деп айыптайды. Сонымен қатар, Кристиан Крахт "Волфганг Вагнер сияқтыларды" "Кристоф Шлингенсифке буржуа және жау" деп сипаттады. Дегенмен, ол Байройтты опера әлеміндегі ең танымал орындардың біріне айналдыруға көмектесті. Билеттерді алу үшін 10 жыл күту керек болды. 1994 жылы ол Вернер Герцогты (ол 1987 жылы Байройтте Лохенгринді сахнаға шығарған) фестиваль туралы деректі фильм түсіруге шақырды, ол Die Verwandlung der Welt in Musik (Әлемнің музыкаға айналуы) деген атпен жарық көрді.