Кіріспе
1876 жылы Рихард Вагнердің операсы "Гёттердэммерунг" (; Құдайлардың сумерегі), WWV 86D, Рихард Вагнердің "Нибелунгтің сақинасы" (немесе Сақина циклі, немесе қысқаша Сақина) атты төрт эпикалық музыкалық драмадан тұратын циклының соңғы операсы болып табылады. Ол тұңғыш рет 1876 жылғы 17 тамызда Байройт фестиваль театрында (Festspielhaus) тұтас шығарманың толық қойылымы ретінде көрсетілді. Атауы – ежескі скандинав тіліндегі "Рагнарёк" фразасының неміс тіліне аудармасы. Бұл фраза скандинав мифологиясында әртүрлі жаратылыстар мен құдайлар арасындағы болжамдалған соғысты білдіреді, ол әлемнің өртелуіне, суға батуына және жаңаруына әкеледі. Алайда, Сақина циклінің қалған бөліктері сияқты, Вагнердің нұсқасы да бұл ежескі скандинав деректерінен едәуір өзгешеленеді. Шығарманың қолжазбасы Рихард Вагнер қорында сақтаулы.
the Wagner opera
Götterdämmerung (; Twilight of the Gods), WWV 86D, is the last in Richard Wagner's cycle of four epic music dramas titled Der Ring des Nibelungen (The Ring of the Nibelung, or The Ring Cycle or The Ring for short). It received its premiere at the Bayreuth Festspielhaus on 17 August 1876, as part of the first complete performance of the whole work. The title is a translation into German of the Old Norse phrase Ragnarök, which in Norse mythology refers to a prophesied war among various beings and gods that ultimately results in the burning, immersion in water, and renewal of the world. As with the rest of the Ring, however, Wagner's account diverges significantly from these Old Norse sources. The autograph manuscript of the work is preserved in the Richard Wagner Foundation.
Реакциялар
Роберт А. Холл кіші операны мәдени символизм тұрғысынан талдады. Герман Данузер Гёттердеммерунгтің аяқталуының драматургиясын бүкіл «Сақина» циклы аясында талқылады. Уильям Киндерман операның III актісіндегі музыкалық рекапитуляцияның кең ауқымды мысалын бағалады. Уоррен Дж. Дарси Вагнердің Артур Шопенгауэр философиясын оқуының «Сақина» циклының музыкасына, әсіресе Гёттердеммерунгтің аяқталуына ықпал ету мүмкіндігін түсіндірді. Тарихшы Джон Робертс Зигфридті Хагеннің арқасынан пышақтап өлтіруі, неміс армиясы Бірінші дүниежүзілік соғыста жеңілмеген, азаматтық тұрғындар, әсіресе еврейлер мен социалистер жасаған «арқадан шабуыл» салдарынан жеңілген деген мифтің пайда болуына шабыт берді деп болжады. Неміс бассысы Курт Молл басс репертуарындағы басты жау Хаген рөлінің ерекше екенін атап өтті: ол әншінің дауысына зиян келтіру қаупі бар, дауыстап, қатты айғайлауды талап етеді; оны тек өте күшті дауысты, қуатты әншілер ғана орындай алады. Молл өзі бұл рөлден қашып жүрді. Фридрих Ницшенің 1888–1889 жылдардағы «Гётцендеммерунг» – «Сенімдердің құлауы» кітабы, Гёттердеммерунг атауымен сөз ойыны болып табылады, мұнда Гётце – неміс тілінде «жалған құдай» немесе «бұт» деген сөз.