Кіріспе

Иоганн "Ханс" Нельбок (12 мамыр 1903 – 3 ақпан 1954) – австриялық бұрынғы студент және Мориц Шликтің кісі өлтірушісі, философия мен ғылымдар тобының негізін қалаушы, Веналық шеңір ретінде белгілі. Велс гимназиясын бітіргеннен кейін Нельбок 1925 жылдан бастап Вена университетінде Мориц Шликпен бірге философияны оқыды, Шлик оның докторлық жетекшісі болды. 1931 жылдың 21 наурызында «Эмпиризм және позитивизмдегі логиканың маңызы» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, философия докторы ғылымын алды. Нельбок екі рет шизоидтық жекелік бұзылысы деген диагнозбен психиатриялық ауруханаға жатқызылды. Ол Шликті өлтірумен қорқытқан. 1936 жылдың 22 маусымында Нельбок Шликті кеудесіне оқтап, Вена университетінің орталық сатыларының бірінде қаза тапты. Венаның қылмыстық істер жөніндегі аймақтық сотының (1937 жылғы 26 мамырдағы) шешімінің негізінде мыналар айтылды:

Сот Нельбокты толыққанды ес білуге қабілетті деп жариялады, ол қылмысын мойындады, қарсылықсыз ұсталды, бірақ өкінген жоқ. Ол сот процесін өзін және идеологиясын жұртшылыққа таныстыру мүмкіндігі ретінде пайдаланды. Оның қорғанысының маңызды бөлігі – Шликтің антиметафизикалық философиясы оның туған моральдық шектеулерін жойды деген талап болды, бұл ойды австриялық нацистер Вена шеңіріндегі Шликтің еврей байланыстары туралы мәлімдемелерге сүйене отырып, жылдам дамытып, пайдаланды. Оқиғаның басқа нұсқасында Нельбок барлық саяси себептерді жасырып, студент қыз Сильвия Боровичкамен болған қарым-қатынасының сәтсіз аяқталғанын, Шликке деген қызғаныш сезімінен және оны өзінің қарсыласы және қудалаушысы деп ойлаудан туған параноидтық ұғымға ұшырағанын айтты. Нельбок кінәлі деп танылып, сотталды, бірақ бұл оқиға қаладағы ұлтшылдық және еврейге қарсы сезімдердің күшеюіне байланысты бұрмаланған даңққа ие болды. Нельбок пруссиялық шағын дворяндық отбасынан шыққан неміс протестанты болғанымен, баспасөз оны Вена шеңіріндегі наразы еврей айналымының маңызды тұлғасы ретінде сипаттады, ал оның кісі өлтіруі Венаның австрофашистерімен құттықталды. 1937 жылдың 26 мамырында Нельбок он жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ 1938 жылы Австрияның нацистік Германияға қосылғаннан кейін екі жыл өткен соң ғана кешірім сұрады. Өтінішінде ол «өзінің әрекетімен және ұлтқа жат және зиянды ілімдерді таратушы еврей ұстазын жою арқылы Ұлттық социализмге қызмет еткенін және осы әрекетінің салдарынан Ұлттық социализм үшін де зардап шеккенін» айтты. Ол сондай-ақ «сол кездегі және оның әрекетімен байланысты болған дүниетанымы қазірдің өзінде ұлттық идеология болып табылатындықтан, оның әрекетінен туындаған әрекеті үшін әлі де кемсітілген жағдайда қалуының қиын екенін» мәлімдеді. Бас прокурор Нельбоктың әрекеті негізінен жеке мүдделермен байланысты екенін анықтағандықтан, ол 1938 жылдың 11 қазанында ғана шартты түрде босатылды. 1938 жылдан бастап Нельбок соғыс кезеңіндегі экономикалық мұнай басқармасының геологиялық бөлімінде жұмыс істеді. 1943 жылы шартты мерзімі аяқталғаннан кейін ол Бас өлшемдер кеңсесінде техникалық қызметкер болып жұмыс істеді. 1951 жылы Нельбок Вена шеңірінің мүшесі Виктор Крафтты сотқа берді, Крафт өзінің «Вена шеңірі» кітабында Нельбокты «параноидты психопат» деп атаған болатын. Крафт соттан тыс келісімге келді.

Шығармалары

Логиканың эмпиризм және позитивизмдегі маңызы. Диссертация, Вена, 1930 жыл.