Кіріспе

Суонсидегі қауымдастық

Бирчгроув (Y Gellifedw) – Ұлыбритания, Уэльстегі Суонси қаласындағы маңындағы аудан және қауымдастық. Ол Суонси қаласының орталығынан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 7 км жерде, Тауе өзенінің су тасқынына ұшырайтын жазығы мен Миндд Друмау (Друмау тауы) арасында орналасқан. 2011 жылы Бирчгроув қауымдастығының халқы 7 392 адамды құрады.

Жергілікті жер

Минд Друмаудың ең жоғарғы нүктесінен Суонси, Неат және Бленгвинфи аңғарларының кең көріністері көрінеді, сондай-ақ Бристоль шығанағы арқылы Девон жағалауының анық көрінісі де бар.

Білім

Біршгроувта бастауыш және толық орта мектеп бар, екеуі де мемлекеттік, аралас және діни емес. Біршгроув толық орта мектебі 1991 жылы ескі кіші мектептің жерінде ашылды. Ол Біршгроув, Глайс және Клайдах аймақтарына қызмет етеді. Біршгроув бастауыш мектебінде оқитын оқушылардың көп бөлігі 11 жасқа келгенде Біршгроув толық орта мектебіне өтеді. Дегенмен, Глайс және Клайдахтан көптеген оқушылар жақын орналасқан Понтардаведегі Cwmtawe Community School-ға барады, ал Лансамлет және Траллдан кейбір оқушылар Винч-Вендегі Cefn Hengoed Community School орнына Біршгроувқа барады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Бірчгроувты қоршаған аймақ тарихи ескерткіштерге толы. Мұнда көптеген обалар мен ежелгі тұрғын үйлердің іздері бар. Каррег Бика – Друммау тауындағы үлкен тік тас. Тас жергілікті құмтастан жасалған, шамамен 13 фут биіктікте. Уэльс тілінде бұл атау "ұшты тас" дегенді білдіреді. Тас басқа да аттармен белгілі: Маен Бредван немесе Маен Брэдвен. 1203 жылы король Джонның Уильям де Брейске берген грамотасында ол "мейнихирион" деп аталған, бұл Говерді белгілейтін шекаралық тас. Тас жылжып, су ішуге немесе жуынуға жергілікті өзенге барады деген әңгіме бар. Мұндай жағдайда тас жылына бір рет, Пасха күні таңертең Ниат өзенінде жуады деп айтылады. Скевеннен келген балалар Пасха күні таңертең тасқа қарай жарысатын болған. Цистерциандық монахтар 12 ғасырдың басында жақын орналасқан Ниат аббаттығын салған. Олар қыста малдары мен қойларын аңғардағы сирек ашық алаңдарда қыстатып, қалған уақытта Друммау тауының үстіндегі арнайы тас қабырғалармен қоршалған жайларда ұстаған, ал тік тасты бағдаршам ретінде пайдаланған. Цистерциан дәуірінен сақталған тас қабырғалардың көп бөлігі әлі де тұр.

Индустриялық дәуір

Ерте заманнан бастап 19 ғасырдың басына дейін көмір өндіру Бірчгроувта маңызды рөл атқарды. Бұл аймақтағы елді мекендер көбінесе көмір өндіру есебінен өсті, және Бірчгроув та осы ережеден тыс емес еді. Кен өндірісі төменгі Суонси аймағының өнеркәсіптік дамуында маңызды рөл атқарды, ол әлемнің металлургиялық орталығына айналды. (Свонси тарихына қараңыз.) Кендерді балқытуда ағаш көмірмен алмастырылды; көмірге деген сұраныс нәтижесінде Бірчгроувта "Бирчгроув кен орындары компаниясы" деп аталған, жергілікті тұрғындар арасында "Ескі шұңқыр" деп белгілі шұңқыр қазылды. Ол Бірчгроув пошта бөлімінен төмен орналасқан. 1845 жылы шамамен 100 фут тереңдікке дейін қазылған. Оның сәттілігіне байланысты, тағы екі шұңқыр ашылды: "Сіңлілер шұңқыры" және "Бауырлар шұңқыры". "Ескі шұңқырда" шамамен 200 адам жұмыс істеді. Бұл аймаққа көптеген жаңа адамдардың келуіне себеп болды, олар кен және мыс өндірісінде жұмыс істеді. Мәдени демалыс үшін тек кен орнының жанындағы Оқу үйі ғана болды. Жексенбі күндері ол пайдаланылмағандықтан, ауыл тұрғындарына онда ғибадат етуге рұқсат берілді. Қызметтер Англия шіркеуінің (Уэльс шіркеуі 1920 жылға дейін құрылмаған) Ортақ дұғалар кітабы бойынша өткізілді. Мұнда өткізілген қызметтер жақсы қолдау тапты. Бірчгроув кеніші 1931 жылы жабылды. Бүгінгі күні аймақта Бірчгроувтың өнеркәсіптік өткенінің іздері сақталған. Шотланд шұңқырының сорғы станциясының қираған қалдықтары Бірчгроувтың төменгі жағынан көрінеді және кен жұмыстарының іздерін табуға болады.