Кіріспе

Локомотив № 1 Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында алғашқы жолаушылар пойызын тартты. Оны Роберт Стивенсон және компаниясы жасаған. 1846 жылы Сидней мен Параматта арасында темір жол желісін салу мақсатымен Сидней теміржол компаниясы құрылды. № 1 – 1855 жылғы қаңтарда теңіз арқылы жеткізілген төрт локомотивтің бірі болды. № 1 тартқан алғашқы жолаушылар пойызы 1855 жылғы 24 мамырда, королева Викторияның туған күніне орай, Сидней стансасынан Лонг Ков виадугына (қазіргі Льюишем қаласының жанында) арналған ерекше рейс болды. Көптеген адамдардың қате пікірі бойынша, № 1 локомотиві 1855 жылғы 26 қыркүйекте Жаңа Оңтүстік Уэльстің алғашқы темір жолының салтанатты ашылуында алғашқы пойызды тартқан. Бірақ шындығында, № 1 сол күні жөндеуді қажет еткендіктен, бу машинасы істемеді. Оның толықтай ұқсас локомотиві № 3 таңғы сағат 9:00-де Сиднейден алғашқы жолаушылар пойызын жүргізді, ал сағат 12:00-де № 2 локомотивімен ресми пойыз жүрді, оны Уильям Сикссмит және оттықшы Уильям Вебстер басқарды.

Дизайн

Локомотив № 1 – Джеймс Макконнелл жобалаған және сақталған жалғыз локомотив. Макконнелл Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының (LNWR) Оңтүстік бөліміндегі Вулвертон темір жолы зауытының локомотивтер жөніндегі бас инспекторы және темір жол құрылысы кезінде Сидней темір жолы компаниясының кеңесші инженеры болған. Локомотив № 1 конструкциясы 1854 жылы LNWR-де пайда болған «Wolverton Express Goods» 0-6-0 локомотивінің 0-4-2 модификациясы еді. Джеймс Макконнелл Уильям Скотты Стивенсонның Ньюкасл зауытында алғашқы локомотивтердің құрылысын бақылауға тағайындады, ол кейін Сиднейге барып, оларды жинауды ұйымдастырды.

Операциялар

Локомотив No. 1 1855 жылы 13 қаңтарда кемемен келді және Евлей теміржол шеберханасының орнындағы уақытша сарайға жеткізілді. Локомотив инженері Уильям Скотт құрастыруды қадағалады және локомотив 1855 жылы 15 мамырда теміржол құрылысына арналған балласт пойыздарымен жұмыс істей бастады. Локомотив No. 1 Сидней, Кэмпбелтаун, Ричмонд және Пенрит арасында жүктер мен жолаушыларды тасымалдау үшін қолданылды, ал жаңа локомотивтер келген соң Пиктон мен Пенритке жүк тасымалымен шектелді. Локомотив бастапқыда жергілікті ағашпен отын алды, кейін көмірді жағуға бейімделді. Локомотив No. 1 қатысқан алғашқы апат 1858 жылы 10 шілдеде болды – рельстен шығып кетті. Хомбушқа жақын жерде жолаушылар вагоны рельстен шығып, жартасқа құлағанда екі адам қаза тапты. 1868 жылы 6 қаңтарда Ньютаун станциясында Локомотив No. 1 жолаушылар пойызымен соқтығысып, бір адам қаза тапты. Локомотив No. 1 1877 жылы 15 мамырда қызметін аяқтады.

Сақтау

Қолданбалы өнер және ғылым мұражайы, кейіннен «Электр стансасы» мұражайы, локомотивті өз қамқорлығына алу үшін теміржол комиссарына жүгінді. Жаңадан құрастырылып, қайта боялғаннан кейін, ол 1884 жылдың 8 мамырында мұражайға тапсырылды және Домендегі Ауыл шаруашылығы залының шағын бөлімінде орналастырылды. 1893 жылы ол мұражайдың Харрис көшесіндегі орналасқан жерінде салынған арнайы шағын бөлімге көшірілді. Локомотив №1 мұражайдан алынып, 1905 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс теміржолының 50 жылдығында, 1917 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметтік теміржолы және трамвай институтының Ұлы өнеркәсіптік және модельдік көрмесінде, 1938 жылы Еуропалық қоныстанудың 150 жылдығында және соңында 1955 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс теміржолының 100 жылдығында көрсетілді. Күрделі реставрациялау бағдарламасынан кейін, локомотив 1988 жылы ашылған жаңа «Электр стансасы» мұражайының ғимаратында таныстырылды. Бұл жаңа құрастыру локомотивтің №2 болғаны туралы болжамдарды жоққа шығарды, өйткені көптеген бөлшектер өндірушінің 958 сериялық нөмірімен белгіленген. Аз ғана бөліктер әдеттегі жөндеу тәртібімен локомотивтер арасында ауыстырылды.

Галерея

Фотосуреттер Сиднейдегі Powerhouse мұражайының әлеуметтік желідегі рұқсатымен жарияланды.