Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бавария ханзадасы (1880–1943)
Bavarian prince (1880–1943)
Бавария ханзадасы Георг (Георг Франц Иосиф Люитпольд Мария Принц фон Бавария; 2 сәуір 1880 – 31 мамыр 1943) – Бавария Виттельсбах әулетінің мүшесі және католик дін қызметкері.
Prince Georg of Bavaria (Georg Franz Joseph Luitpold Maria Prinz von Bayern; 2 April 1880 – 31 May 1943) was a member of the Bavarian Royal House of Wittelsbach and a Catholic priest.
Тууы және отбасы
Георг Баварияның Мюнхен қаласында, Баварияның принці Леопольд пен оның әйелі, Австрияның эрцгерцогинясы Жизеланың үлкен ұлы болып дүниеге келді. "Нью-Йорк Таймс" газеті оны Австрия императоры Франц Иосиф I және Баварияның регент-принці Лютпольдтың ең сүйікті немересі деп сипаттады.
Georg was born in Munich, Bavaria, the elder son of Prince Leopold of Bavaria and his wife Archduchess Gisela of Austria. The New York Times described him as the favourite grandson of both the Emperor Franz Joseph I of Austria and the Prince Regent Luitpold of Bavaria.
Әскери мансап
Георг 1897 жылғы 1 сәуірде, 17 жасқа толуына бір күн бұрын Бавария армиясына екінші лейтенант (немісше: Leutnant) шенімен қабылданды; ол Лейб полкіне бекітілді. 1903 жылғы 8 ақпанда ол бірінші лейтенант (немісше: Oberleutnant) шеніне көтеріліп, содан кейін 1-ші Бавария патшалық ауыр кавалериясы “Баварияның Карл ханзадасы” полкіне қайта тағайындалды. Екі жыл өткен соң, 1905 жылғы 27 қазанда ол ритмейстер, ал 1906 жылғы 26 қазанда майор болды. 1908 жылғы 17 тамыздан бастап ол ритмейстер, кейін 11-ші “Моравия” австро-венгрлік драгун полкінің майоры болды. Әскерде қызмет еткен кезінде ол бокспен күресте чемпион атанды.
Georg entered the Bavarian army as a Second Lieutenant (German: Leutnant) a day before his 17th birthday on 1 April 1897; he was assigned to Infanterie Leib Regiment. On 8 February 1903, he was promoted to the rank of First Lieutenant (German: Oberleutnant) and then reassigned to the 1st Royal Bavarian Heavy Cavalry “Prince Charles of Bavaria”. Two years later, on 27 October 1905, he was promoted to Rittmeister, and on 26 October 1906 to Major. From 17 August 1908, he was also a Rittmeister and later Major in the 11th "Moravia" Austro Hungarian Dragoons. While in the army, he became a champion boxer.
Неке
1911 жылы желтоқсанда Георг Австрияның архигерцогинясы Изабелламен (17 қараша 1888 жылы Пресбургте туған), Тешен герцогы Фридрих пен оның әйелі, Крой ханшайымы Изабелланың қызымен кездесуге келісті. Той 1912 жылы 10 ақпанда Венадағы Шёнбрунн сарайындағы Мариа Вермелунг (Құдайдың анасының некесі) капелласында, кардинал Франц Нагл басқаруымен өтті. Жұбайлар Уэльсте, Парижде және Алжирде бал айларын өткізді, бірақ олар бал айлары аяқталмас бұрын ажырасып кетті. Татуласуға бірнеше сәтсіз әрекеттер жасалды. 1913 жылы 17 қаңтарда Баварияның Жоғарғы соты осы одақты таратып жіберді; 1913 жылы 5 наурызда Рим Папасы одақты тұрмысқа келмегендіктен бұзды.
In December 1911, Georg became engaged to Archduchess Isabella of Austria (b. 17 November 1888 in Pressburg), daughter of Archduke Friedrich, Duke of Teschen, and his wife, Princess Isabella of Croy. The wedding took place on 10 February 1912, in the Mariä Vermählung (Marriage of the Virgin Mary) Chapel in the Schönbrunn Palace in Vienna, officiated by Cardinal Franz Nagl. The couple honeymooned in Wales, Paris, and Algiers, but separated before the end of the honeymoon. There were several unsuccessful attempts at reconciliation. On 17 January 1913, the union was dissolved by the Royal Bavarian Supreme Court; on 5 March 1913, the union was annulled by the Holy See on the grounds of non consummation.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Георг Батыс майданында (бірінші Аррас шайқасы мен бірінші Іпр шайқасының ішінде) және Шығыс майданында шайқасты. Ол соғысты бавариялық механикаландырылған әскерлердің командирі ретінде бастады, ал ақырында Палестинада генерал Эрих фон Фалькенхайннің басшылығымен қызмет етті. Оған I және II дәрежелі Темір крест ордендері берілді және 1917 жылдың 14 желтоқсанында полковник (немісше: Oberst) шеніне жетті.
During World War I, Georg fought both on the Western Front (including the First Battle of Arras and the First Battle of Ypres) and on the Eastern Front. He started the war as commander of the Bavarian mechanized troops and eventually served under General Erich von Falkenhayn in Palestine. He was awarded both the I and II Class of the Iron Cross and on 14 December 1917 reached the rank of Colonel (German: Oberst).
Діни қызмет
1919 жылы Георг әскери қызметінен кетіп, Австрияның Инсбрук қаласында теологияны оқуға кірісті. 1921 жылдың 19 наурызында католик діни қызметкері болып тағайындалды, ал көп ұзамай Инсбрук университетінің католик теология факультетінен канондық құқықтан докторлық дәрежесін алды. Ол Римде діни білімін жалғастырып, 1925 жылы Папалық діни академияны бітірді. 1926 жылдың 18 қарашасында Папа Пий XI Георгты «Монсеньор» атағымен ішкі прелат етіп тағайындады. 1930 жылдары Георг Римдегі Әулие Петр базиликасының дінсіз каноны болып тағайындалды. 1941 жылдың 12 қарашасында Папа Пий XII Георгты апостолдық протонотарий де номеро партиципантиум (моссеньор шенінің ең жоғары дәрежелерінің бірі) деп тағайындады. Римде жүрген кезінде Георг Вальдбрейтбахтың францискан бауырларымен бірге Вилла Сан Франческода тұрды. Ол отбасымен, соның ішінде 1939 жылы Римге көшіп келген Баварияның тәж мұрагері Руппрехтпен үнемі байланыста болды. Ол сондай-ақ басқа патшалық және князьдық үйлермен де байланыс үстады; 1930 жылы Пьемонт князінің (кейін Италия королі Умберто II) Бельгияның ханшайымы Мари Хосеге үйлену тойына қатысты, ал 1935 жылы Испанияның Инфанте Хайме үйлену тойына қатысты. 1938 жылы қасиетті әскери Константинийлік орденнің бас приоры ретінде екі Сицилия королі Франциск II мен оның әйелі королева Мария Софияның мәйітін Бавариядағы Тегернзее сарайынан Римдегі Санто Спирито шіркеуіне көшіруді ұйымдастырды. 1943 жылдың 31 мамырында Георг Вилла Сан Франческода қайтыс болды. Бір дерек көзі ол біраз уақыттан бері ауырып жүргенін айтады. Тағы бір дерек көзі ол ауруханада жұмыс істеген кезде жұққан туберкулезден күткен жерде қайтыс болғанын мәлімдейді. Ол Ватикан қабырғаларының сыртындағы неміс зираты Campo Santo Teutonico-да жерленген. Өсиеті бойынша ол Әулие Петр базиликасына жаңа қола есіктер жасауға қаражат бөлді; оларға Джакомо Манзудың «Өлілер есігі» және Венанцо Крочеттидің «Сакраменттер есігі» кіреді.
In 1919, Georg resigned his military commission and began studying theology in Innsbruck, Austria. He was ordained a Catholic priest on 19 March 1921, and shortly afterwards received a doctorate in canon law from the Catholic Faculty of Theology at the University of Innsbruck. He continued his religious studies in Rome and in 1925 graduated from the Pontifical Ecclesiastical Academy. On 18 November 1926, Pope Pius XI named Georg a domestic prelate with the title Monsignor. In the 1930s, Georg was appointed a secular canon at St. Peter's Basilica in Rome. On 12 November 1941, Pope Pius XII named Georg a protonotary apostolic de numero participantium (one of the highest ranks of monsignor). Throughout his time in Rome, Georg lived at Villa San Francesco with the Franciscan Brothers of Waldbreitbach. He maintained regular contact with his family, including his first cousin Crown Prince Rupprecht of Bavaria who moved to Rome in 1939. He was also in regular contact with other royal and princely houses; in 1930, he attended the Rome wedding of the Prince of Piedmont (later King Umberto II of Italy) to Princess Marie José of Belgium, and in 1935, he attended the Rome wedding of Infante Jaime of Spain. In 1938, as grand prior of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George he arranged the transfer of the remains of King Francis II of the Two Sicilies and of his wife Queen Maria Sophie from Schloss Tegernsee in Bavaria to the Chiesa del Santo Spirito in Rome. On 31 May 1943, Georg died at Villa San Francesco. One source says that he had been ill for some time. Another source says that he died unexpectedly of tuberculosis contracted while working at a hospital. He is buried in the Campo Santo Teutonico, the German cemetery immediately outside the walls of Vatican City. In his will, he left money to pay for new bronze doors for St. Peter's Basilica; these include the "Door of the Dead" by Giacomo Manzù and the "Door of the Sacraments" by Venanzo Crocetti.
Грекия мұрагерлігі
Кейбір жазушылар (мысалы, Марта Шад) 1930 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Георгтің 1862 жылы тақтан түсірілген әкесінің үлкен ағасы Грекия королі Оттоның грек құқықтарына мұрагер болғанын айтады. Георгтің ағасы Людвиг және оның ұрпақтары одан жоғары дәрежеде болған, бірақ Людвиг 1869 жылы грек құқықтарынан бас тартқан. Дегенмен, 1844 жылғы Грекия конституциясы король Оттоның мұрагері "Грекия православие дінін қабылдануын" талап еткен.
A few writers (e. g. Martha Schad ) maintain that after the death of his father in 1930, Georg became the successor to the Greek rights of his great uncle King Otto of Greece who was deposed in 1862. Georg's uncle Ludwig and his descendants were more senior, but Ludwig had renounced his Greek rights in 1869. However, the Greek Constitution of 1844 required that the successor of King Otto "shall profess the Greek Orthodox religion."