Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед актрисасы (1935–2019)
Swedish actress (1935–2019)
Берит Элизабет Андерсон (11 қараша 1935 – 14 сәуір 2019),
Berit Elisabet Andersson (11 November 1935 – 14 April 2019),
Оның Ингмар Бергманмен алғашқы ынтымақтастығы 1951 жылы, ол оның «Брис» жуғыш құралының жарнамасын дайындауға қатысқанда болды. Жасөспірім кезінде ол фильм түсірілімдерінде эпизодтық рөлдерде де жұмыс істеді.
Her first collaboration with Ingmar Bergman came in 1951, when she participated in his production of an advertisement for the detergent Bris. She also worked as an extra on film sets as a teenager,
1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдары Андерссон Бергман режиссерлік еткен 10 көркем фильмде және үш телефильмде түсті. Ингрид Тюлин, Ева Дальбек және Барбро Хиорт аф Орнаспен бірге ол 1958 жылғы Канн кинофестивалінде режиссердің «Өмір шетінде» фильмі үшін «Ең үздік актриса» жүлдесін бөлісті. Басқа фильмдердің ішінде «Жетінші мөр», «Жабайы жеміс-жидектер», «Маг», «Аннаның құмарлығы», «Тиісу» және «Персона» фильмдері бар.
In the 1950s, 1960s, and 1970s, Andersson starred in 10 motion pictures and three television films directed by Bergman. With Ingrid Thulin, Eva Dahlbeck and Barbro Hiort af Ornäs, she shared the Best Actress Prize at the 1958 Cannes Film Festival for the director's Brink of Life, a film set in a maternity ward. The other films included The Seventh Seal, Wild Strawberries, The Magician, The Passion of Anna, The Touch, and Persona.
1960 жылдардың ортасынан бастап
Андерссонның «Персона» (1966) фильміндегі медбике рөлін терең бейнеледі. Бұл фильмде психосоматикалық жағдайдан зардап шегетін актриса Элизабет Воглер (Лив Уллман) көбінесе үнсіз болады, ал Андерссон диалогтың көп бөлігін жеткізіп берді. Сол жылы ол Джеймс Гарнер мен Сидни Пуатьемен бірге «Диаблодағы дуэль» вестернінде ойнады. Бергманмен ынтымақтастық жалғасты, ол Джон Хьюстонмен («Кремль хаты», 1970) және Роберт Альтманмен («Квинтет», 1979, Пол Ньюманмен бірге) жұмыс істеді. Ол актер Стив Маккуиннің продюсер ретінде тұңғыш рет қатысқан «Халық жауы» (1977) фильмінде, Хенрик Ибсеннің пьесасының Артур Миллер жасаған сахналық бейімделуінде ойнады. Андерссон 1973 жылы американдық театр сахнасында Эрих Мария Ремарктің «Толық айналым» қойылымымен дебют жасады. Оның ең танымал американдық фильмі – «Мен саған роза бағын уәделемедім» (1977), онда Кэтлин Квинлан да ойнады. 1990 жылы Андерссон Стокгольмде театр режиссері болып жұмыс істеді, Dramaten театрында бірнеше пьесаны қойды. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында ол негізінен теледидарда және театр актрисасы ретінде, Бергман және басқалармен бірге жұмыс істеді. Ол сонымен қатар «Сараевоға жол» гуманитарлық жобасының бақылаушысы болды.
Andersson's intense portrayal of a nurse in the film Persona (1966) – in which actress Elizabet Vogler (Liv Ullmann), suffering from a psychosomatic condition, is mostly mute – involved her delivering the majority of the dialogue. That year, she was seen alongside James Garner and Sidney Poitier in the Western Duel at Diablo. More Bergman collaborations followed, and she worked with John Huston (The Kremlin Letter, 1970) and Robert Altman (Quintet, 1979, with Paul Newman). She was actor Steve McQueen's co star in his only film with credit as a producer, a stage adaptation by Arthur Miller of Henrik Ibsen's An Enemy of the People (1977). Andersson made her debut in American theatre in 1973 with a production of Erich Maria Remarque's Full Circle. Her most famous American film is I Never Promised You a Rose Garden (1977), which also starred Kathleen Quinlan. In 1990, Andersson worked as a theatre director in Stockholm, directing several plays at Dramaten. In the late 1980s and early 1990s, she worked primarily in television and as a theatre actress, working with Bergman and others. She was also a supervisor for the Road to Sarajevo, a humanitarian project.
Жеке өмір
1996 жылы Андерссон өзінің автобиографиясын «Ett ögonblick» (Сәт, немесе сөзбе-сөз, көздің бір сәтте жабылуы) деген атпен жариялады. Ол алғашқыда режиссер Кьелл Гредеге (1960 жылы ажырасып) үйленді, олардан бір қызы болды; екінші рет саясаткер және жазушы Пер Ахлмаркқа (1979 жылы ажырасып) тұрмысқа шықты. Андерссон 2004 жылғы 29 мамырда Габриэль Мора Баэзаға үйленді. 2009 жылы инсульт алғаннан кейін, ол ауруханаға жатты және сөйлей алмады, келесі жылы жарияланған мақалада осылай делінген. Ол швед киноактрисасы Герд Андерссонның кіші қарындасы болды. Андерссон 2019 жылғы 14 сәуірде 83 жасында инсульт салдарынан қайтыс болды.
In 1996, Andersson published her autobiography, Ett ögonblick (A Moment, or, literally, A Blink of the Eye). She was married first to the director Kjell Grede (1960, divorced) with whom she had a daughter; and secondly to politician and writer Per Ahlmark (1979, divorced). Andersson then married Gabriel Mora Baeza on 29 May 2004. In 2009, she had a stroke; an article published the following year says that from that time on she had been hospitalized and was unable to speak. She was the younger sister of Swedish film actress Gerd Andersson. Andersson died on 14 April 2019, aged 83 from complications of a stroke.