Кіріспе

Англияның Дербишир графтығындағы Эльвастон қаласындағы мәртебелі үй.

1860 жылы қосымша жұмыстар жүргізілді, оның ішінде шығыс қанатын оңтүстік фасадымен үйлестіру үшін кең ауқымды өзгерістер енгізілді, осылайша бүкіл қанат бір қабатқа көтерілуі тиіс болды. Дербишир округі кеңесі қамал мен иелікке күтім жасау және оны қалпына келтіру үшін маңызды инвестициялар қажет екенін бағалап отыр. 2017 жылы Эльвастон қамалы мен бақтарының қоры құрылды, ол аталған жұмыстар аяқталғаннан кейін иелікке басшылық етеді.

Тарих

16 ғасырға дейін бұл иелік Шелфорд монастыріне тиесілі болды. Монастырлар таратылғаннан кейін, 1538 жылы Корольдық үкімет монастырь мен оның иеліктерін Нотингемширдегі Рэмптоннан сэр Майкл Стэнхопқа сатты. Сэр Джон Стенхоп (1611 жылы қайтыс болды) 1629 жылы Дербиширдің жоғары шерифі болған екінші ұлы, Сэр Джон Стенхопқа (1638 жылы қайтыс болды) иелікті берді. Осы Сэр Джон үшін 1633 жылы сарай салынды. Бұл елизаветалық стильдегі үйді Джеймс Уайат 19 ғасырдың басында Харрингтонның 3-ші графы Чарльз Стэнхоп үшін таңдаулы готикалық стильде қайта жобалап, кеңейтті. Уайат жаңа қанатты, жаңа үлкен залды және сарайдың көп бөлігін жобалады, бірақ жұмыс аяқталмай қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Дербидегі бастапқы колледж эвакуацияланғаннан кейін, үй мұғалімдерді даярлау колледжіне айналдырылды. 1851 жылы Төртінші граф қайтыс болғаннан кейін, оның інісі, Лестер Стэнхоп, Харрингтонның 5-ші графы, бақтарды жұртшылыққа ашты. Олар "готикалық жұмақ" деп танылды және II санатқа енгізілді.

Ауылдық саябақ

1968 жылғы Ауылдық жерлер туралы заңға сәйкес, 1969 жылы Харрингтонның 11-ші графы Уильям Стэнхоп осы иелікті Дербишир округі кеңесіне сатты. Ауылдық жерлер туралы заң халықтың ауылдық жерлерді пайдалануы үшін "ауылдық саябақтар" құруды көздеген. Кеңес 1970 жылы иелікті жұртшылыққа ашты және одан бері Эльвастон сарайының ауылдық паркі ретінде басқарып келеді.

Бүгін

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін басталған қамал мен оның жер-мүлкінің тозуы 1970 жылдарға дейін жалғасты. Қайта жаңарту жұмыстары жүргізілгенімен және бақтар мен саябақтар жаңа өмірге келгенімен, оны ұстауға кеткен шығын көп болды. Мемлекеттік қаржының азаюы және 1990 жылға қарай басымдықтардың өзгеруі салдарынан қамал қауіпті деп танылды және келушілерге жабылды. 2000 жылы кеңес ауылдық саябақтың жылдық жұмыс шығындары 500 000 фунт стерлингті құрайтынын және 3 000 000 фунт стерлингтік жөндеу жұмыстары тоқтап тұрғанын баялады. 2006 жылы Дербишир округі кеңесі тапсырыс берген есепте қамал мен оның жер-мүлкіне қажетті негізгі жөндеу жұмыстары мен материалдарға кем дегенде 6,1 миллион фунт қажет екені көрсетілді. Даму серіктестері қамалға қызығушылық білдіргенімен, халықтың қарсылығы және даму мен қолжетімділіктің тиімді тепе-теңдігін қамтамасыз ететін жоспар жасау қиындықтары осы жобалардың сәтсіз аяқталуына әкелді. Сенімділер қамалдың әуесте сақталатынына сенеді.