Кіріспе

Манхэттендегі кеңсе көкжиегі, Нью-Йорк. Хёрст мұнарасы – Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Колумбус айналымының жанында, 57-ші көше мен Сегізінші авенюдің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан ғимарат. Бұл Хёрст Коммуникациялар медиа конгломератының әлемдік штаб-пәтері, оның көптеген басылымдары мен коммуникациялық компанияларына үй иесі. Хёрст мұнарасы екі бөлімнен тұрады, жалпы биіктігі 597 фут (182 м) және 46 қабаттан. Алты төменгі қабат – Джозеф Урбан мен Джордж Б. Пост & Сонс компаниялары жобалаған, 1928 жылы аяқталған Хёрст Журнал ғимараты (сонымен қатар Халықаралық Журнал ғимараты деп белгілі). Оның үстінде 2006 жылы аяқталған және Норман Фостер жобалаған Хёрст мұнарасының қосымша бөлігі орналасқан. Ғимараттың басты кіреберісі Сегізінші авенюде. Алғашқы құрылымы таспен қапталған, және алты пилон мен мүсіндік топтарды қамтиды. Мұнараның өзі шыны мен металлдан жасалған қасбетке ие, ол диагоналдық тор (диагрид) ретінде орналасқан, сонымен қатар оның құрылымдық жүйесі ретінде де қызмет етеді. Хёрст Журнал ғимаратындағы бастапқы кеңсе кеңістігі Хёрст мұнарасы салынып жатқан кезде атриуммен ауыстырылды. Мұнара Энергия және қоршаған ортаны қорғау бойынша көшбасшылық (LEED) бағдарламасы аясында жасыл ғимарат ретінде сертификатталған. Хёрст Журнал ғимаратын салушы Уильям Рэндольф Хёрст 1920 жылдардың ортасында бұл аймақты қаланың келесі ірі ойын-сауық орталығына айналады деп сеніп, театр салу үшін сатып алған, бірақ кейін журналдық кеңсе салу жоспарларын өзгерткен. Алғашқы ғимарат үлкен мұнараның негізі ретінде салынған, бірақ Ұлы депрессияға байланысты ол кейінге шегерілді. 1940 жылдары кеңейту туралы келесі ұсыныс та сәтсіз аяқталды. Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы 1988 жылы алғашқы ғимараттың қасбетін қалалық ескерткіш деп жариялады. Hearst Communications 1980 жылдары құрылысты қайта кеңейтуді қарастырғаннан кейін, 21-ші ғасырдың бірінші онжылдығында мұнарасын дамытты.

Сайт

Мұнара Нью-Йорк қаласының Хеллс-Кичин және Мидтаун Манхэттен аудандарының шекарасында, Колумбус-Сирклден оңтүстікке қарай екі блокқа орналасқан. Ол оңтүстікте 56-шы көшемен, шығыста Сегізінші даңғылмен және солтүстікте 57-ші көшемен шектеледі. Ғимарат солтүстікте Central Park Place, солтүстік-шығыста 3 Columbus Circle және шығыста Random House Tower-ге қарайды. Бұл Time Warner Center және 2 Columbus Circle-ден оңтүстікке қарай бір блок. Хёрст мұнарасының негізі үш көше мекен-жайы бар: 951–969 Сегізінші даңғыл, 301–313 Батыс 56-шы көше және 302–312 Батыс 57-ші көше. Жер учаскесі дерлік шаршы пішіндес және белгілі бір ауданды құрайды. Нью-Йорк метросының 59-шы көше – Колумбус-Сиркл стансасына кіреберістер, мұнараның түбінде орналасқан. Хёрст мұнарасы 1891 жылы Жетінші даңғылда Карнеги залы ашылғаннан кейін 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында Алтыншы даңғыл мен Бродвей арасындағы Батыс 57-ші көшесінің екі блоктық бөлігінде дамыған көркемдік орталыққа жақын орналасқан. Аталған аймақта Америка Көркемсурет Қоғамы, Лотос клубы және ASCE қоғам үйі сияқты ұйымдардың бірнеше кеңселері орналасқан.

Сәулет

Алғашқы алты қабатты құрылыс, Хёрст журналы ғимараты немесе Халықаралық журнал ғимараты деп белгілі. 1928 жылы салынған және болашақ мұнараның негізі ретінде жоспарланған Хёрст журналы ғимараты ертедегі арт-деко стилінде салынды. Хёрст журналы ғимараты – ХХ ғасырдың басында Хёрст коммуникацияларының негізін қалаушы Уильям Рэндольф Хёрст Колумбус шеңбері үшін жоспарлаған, бірақ салынбаған ойын-сауық кешенінің жалғыз сақталған бөлігі. Норман Фостер жобалаған мұнара 2006 жылы, негізі салынғалы шамамен сексен жыл өткен соң аяқталды. Hearst Corporation және Tishman Speyer мұнараны дамытты; WSP Global – құрылымдық инженер, ал Turner Construction – бас мердігер. Екі бөлімнің жалпы биіктігі 597 фут (182 м), ал қабаттар саны – қырық алты. Оның негізі учаскенің көбін алып жатыр және батыс жағында ауламен шектесетін "U" тәрізді құрылымды қабаттардан тұрады. Төртінші қабаттан алтыншы қабатқа дейін қабаттар ең төменгі екі қабаттан сәл артқа шегірілген. Жоғары қабаттар солтүстік, шығыс және оңтүстік жақтарындағы ең төменгі алты қабаттан одан да тереңірек шегірілген. Жоғары қабаттардың әрқайсысының іздік сызығы бар, ал ұзындығы шығыстан батысқа қарай созылады. Алтыншы қабаттан жоғарырақ орналасқан бөліктерде 12 метрлік кеңдіктегі шатыр бар. Хёрст мұнарасында кеңсе кеңістігі орналасқан. Аймақтық түзетулер болмағанда, Хёрст корпорациясы Хёрст журналы ғимаратының үстіндегі ауа құқығын толығымен пайдаланғандықтан, қосымша ауа құқығы үшін 10 миллион долларға дейін төлеуге тура келер еді. Хёрст мұнарасының құрылысымен қатар, негіздің қасбеті қаланың жаңа сейсмикалық нормаларына сәйкес жаңартылды. Hearst Tower құрылысы кезінде бастапқы кеңсе кеңістігі атриуммен алмастырылды. Сегізінші даңғылдың ортасында орналасқан бас кіреберіс үлкен аркадан тұрады, екі жағында кішірек, тіктөртбұрышты есіктер орналасқан. Арканың негізінде сұр гранит панельдер, ал жоғарғы жағында балконмен жалғасқан қисайған кілт тасы бар. Арканың ішіндегі бөшкелі вестибюльде сегізбұрышты ойықтар бар. Вестибюльдің батыс жағында қоладан жасалған кіреберіс және қола мен шыныдан жасалған қақпаның астындағы төрт шыны есік орналасқан. Сегізінші даңғылдың кіреберіс вестибюлінің оң жағында (солтүстік) метро кіреберісі бар. Кіреберіс аркасының екі жағында Сегізінші даңғылдың бірінші қабатында шыны және металлдан жасалған дүкендер, ал екінші қабатта жеті терезе бар. 57-ші көшеде бұрынғы қосалқы кіреберіс дүкеннің бетін жасау үшін өзгертілді және тереземен жабылды. Бастапқы есіктің сол жағында тағы бір метро кіреберісі бар. 57-ші және 56-шы көшелердегі төменгі қабаттың қалған бөлігінде шыны және металлдан жасалған дүкендер орналасқан, ал 56-шы көше қасбетінің батыс бөлігінде жүк тиеу платформалары бар. Сегізінші даңғыл мен 57-ші көше қасбеттерінің орталық бөліктері бірдей, әрқайсысында екі пилон бар. Екі кіреберістегі сол жақтағы пилон комедия мен трагедияны бейнелейтін мүсіндер тобын, ал оң жақтағы пилон музыка мен өнерді бейнелейтін мүсіндерді көрсетеді. Сегізінші даңғыл мен 57-ші көшедегі екі пилонның арасында, үшінші қабаттан алтыншы қабатқа дейін үш бөліктен тұратын терезелер орналасқан. Сегізінші даңғыл мен 57-ші көшедегі биіктіктерде тік бөліктердің екі жағында, екінші қабаттан жоғарырақ орналасқан жеті бөлік бар. Бұл биіктіктердің үшінші-бесінші қабаттарындағы терезелер негізгі қасбеттен сәл ішке қарай орналасқан, ал алтыншы қабаттағы терезелер құйма тас қасбетпен бір деңгейде. Артқа шегіну және терезелердің орналасуы 56-шы көшедегі сегіз шығыс бөлігіне дейін созылады, олар жоғары, салынбаған қабаттарды баса көрсету үшін жоспарланған. Мұнара қасбетінде он қабаттан жоғарырақ орналасқан үшбұрышты құрылымдық жүйе – диаграмма (диагональді тор) бар. Диаграмма мұнараның қабырғаларын көлденеңінен төрт қабатты сегменттерге және диагональды түрде кезектесіп тік және кері үшбұрыштарға бөледі, олар қасбеттің нүктелерінде қиылысады. Мұнараның ішінде тік бағаналар жоқ. "Нью-Йорк таймс" газетінде жазылғандай, "құс аузы" мен "жаға" қабаттың көлденең қабаттарына 75 градус бұрышта орналасқан. Бұл конструкциялық жүйе Франкфурттағы Commerzbank мұнарасына ұқсас. Диаграмманы құрайтын үшбұрыштар Cives Steel компаниясымен Нью-Йорк және Вирджиниядағы екі зауытта жасалған алдын ала құрастырылған панельдер. Үшбұрыштардың әрқайсысының биіктігі 16 метр. Сыртқы перде қабырғасын Permasteelisa компаниясы жасады, ол қасбетке 3200 шыны панельді орнатты. Панельдердің әдеттегі биіктігі 4 метр, ені 2 метр. Шатырда "Смарт машинасының мөлшеріндегі төртбұрышты болат қорап" орналасқан, ол 12 метрлік мачта мен гидравликалық икемді қолды көтереді. Қораптың ішінде алпы жеті сенсор және қосқыштар орналасқан. Гидравликалық икемді қолдан терезе тазалау платформасы төмен түседі, ол алты сым арқанмен ұсталады. 2005 жылдың сәуір айында орнатылған бұл құрылғы мұнараның шатырының айналасында 128 метрлік биіктікте орналасқан болат жолмен қозғалады.

Құрылымдық ерекшеліктері

Hearst Magazine Building ғимараты периметрі бойынша болат бағаналармен тіреліп тұрады. Жозеф Урбанның мұнараға арналған бастапқы жоспарлары қазір сақталмаған, бірақ кейбір мәліметтерге сәйкес, оның биіктігі 20 қабатқа дейін жететін болған. Hearst Magazine Building салынысымен бірге қолданылған қала құрылысы ережелеріне байланысты, қосымша қабаттар негізден әлдеқайда кішірек болар еді. Лифттерді кеңейту мақсатында алтыншы қабаттың үстіне ақ кірпіштен пентхаус салынған. Hearst Tower 2000 жылдары салынғанда, Hearst Magazine Building-дің бастапқы құрылымы бұрынғысынша алынып тасталды. Үшінші қабаттан оныншы қабатқа дейін еңіспен созылатын сегіз 90 футтық (27 метрлік) "супер диагональ" бар. Қызметтік ядроның ығысуын және ішкі бағаналардың болмауын толықтыру үшін, мұнараның салмағы сыртқы диагоналдық тормен (қызметтік ядромен бекітілген) ұсталып тұрады.

Интерьер

Hearst Magazine Building-де бастапқыда 3 метр төбелері бар кеңсе кеңістігі болды. Су тасқыны Ричард Лонгтың 70 метрлік фрескасы Riverlines-пен толықтырылды. Атриумда екі мезонин бар; біреуі 380 орындық асхананы қамтиды, ал екіншісінде көрме алаңы орналасқан. Мұнара он қабаттан басталады, оның биіктігі 34 метр және атриум төбесінен сәл жоғары. Атриум мен кеңсе қабаттарының әк таспен қапталған еден тақталарында температура мен ылғалдылықты реттеу үшін қыздырылған (немесе салқындатылған) суға арналған полиэтилен құбырлары бар. Жертөледегі резервуар ғимараттың шатырынан жиналған жаңбыр суын жинақтайды, оның бір бөлігі вестибюльдегі шарлауық арқылы өтеді. Жиһаз бен жарық энергияны үнемдеу үшін жобаланған. Екі атқарушы қабатта күндізгі жарықты басаңдату жүйесі бар, ол күн сәулесі болғанда басаңдайды; ал қалған кеңселерде күндізгі жарықты өшіру жүйесі орнатылған, ол күн сәулесі болғанда өшіріледі. 1895 жылдан 1920 жылдардың ортасына дейін Херст өзінің штаб-пәтері үшін айналасында бірнеше үлкен жер учаскелерін сатып алды. efn|Херсттің алғашқы сатып алуы 1895 жылы 58-ші көше, Сегізінші даңғыл және Бродвеймен шектелген қалалық блок болды, қазіргі 2 Колумбус шеңберінің орны. Сегіз жылдан кейін Херст Колумбус шеңберінің солтүстік жағында жер сатып алды. 1921 жылы Херст 58-ші көшенің солтүстік жағында, Сегізінші даңғылдың батысындағы жерлерді сатып алуды аяқтады. 61-ші көшеге қараған жер учаскесі ғана жартылай дамыған.

Бастапқы дамуы

1924 жылдың басында Херст 57-ші көшедегі көркемдік орталыққа жақын, 56-шы және 57-ші көшелер аралығындағы Сегізінші даңғыл бойында 200 футттан 200 футтық жерді сатып алу опциясын алды. Сол жылдың сәуір айында ол бұл жерге меншік құқығын алды. Хёрст Сегізінші даңғыл мен 57-ші көше қиылысының маңындағы кең аумақтарды біртіндеп сатып алды, бірақ қалған участақтар ешқайсысы дамытылмады. Метрополитен операсының директоры Отто Герман Кан да сол кезде 39-шы көше мен Бродвейдегі ескі ғимаратты жаңа опера театрымен алмастыруды жоспарлай бастады, ал 1925 жылдың соңында Хёрсттің учаскесінің батысындағы жерді сатып алуға 3 миллион доллар жұмсады. 57-ші көшедегі опера театрының жоспарлары 1926 жылдың қаңтар айында жарияланды, бірақ «Мет» екі жылдан кейін бұл жоспардан бас тартты. Бастапқыда Хёрст бұл опера театрымен бірге Майкл Бернштейн жобалаған 2500 орындық театрлы екі қабатты кеңсе-сауда ғимаратын салуды жоспарлаған. Кейіннен бұл жоба Томас У. Лэмб жобалаған алты қабатты кеңсе-театр ғимаратына өзгертілді. 1926 жылдың тамызына дейін 11-ші даңғылдағы учаске бас тасталды, ал Хёрст Лэмбтің орнына Урбанды Сегізінші даңғылдағы учаскеге журналдардың бас кеңсесін жобалау үшін жалдады. Ұсынылған журналдардың бас кеңсесі бұршық ғимарат болуы тиіс еді, сондықтан Хёрст бұршықтар салуда тәжірибесі бар Джордж Б. Пост & Сонс компаниясын шақырды. 42-шы және 59-шы көшелер арасындағы Сегізінші даңғыл қарқынды дамуды бастан кешірді, 1920 жылдардың басынан бері айналасындағы жылжымайтын мүліктің құны 200 пайызға өсті. Бұл, ішінара, «Тәуелсіз метро жүйесінің» Сегізінші даңғыл желісінің дамуымен және Сегізінші даңғылдың осы бөлігінде бұршықтар салуға рұқсат беретін аймақтық ережелермен байланысты болды. 1928 жылдың қаңтарына қарай Hearst Magazine Building құрылысы дерлік аяқталып, құны 2 миллион долларды құрады.

Хёрст журналы ғимараты

Урбан мен Пост Хёрст журналы ғимараты салынысымен бірге, көше деңгейінде 1000 орындық концерт залының жоспарын жасады, сондай-ақ жертөледе 600 орындық қосымша зал және 1929 жылға жоспарланған аяқталу күні болды. Hearst корпорациясы 1930 жылы ғимараттың жерін 2,25 немесе 2,5 миллион долларға сатып алды. Хёрст журналы ғимаратының құрылысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Ұлы депрессия басталғандықтан, жоғарғы қабаттарын салу он жылдан астам уақытқа тоқтап қалды. «The New York Evening Journal» (Хёрст газеттерінің бірі) Hearst корпорациясының мүлікті қайта ұйымдастыруының бір бөлігі болды. Сол кезде Хёрст 126 миллион доллар (қазіргі шақта миллиард долларға жуық) қарыз болды және меншігін сата бастады. 1945 жылы Джордж Б. Пост және ұлдары тоғыз қосымша қабаттың жоспарын дайындады. Жоспарлар келесі жылы Нью-Йорк қаласының Құрылыс департаментіне ұсынылды, онда мұнараның құны 1,3 миллион долларға бағаланды. Қосымша қабаттар ешқашан аяқталған жоқ; Нью-Йорк қаласының Ескерткіштерді сақтау комиссиясының (LPC) ғимарат туралы есебінде бұл себебі көрсетілмеген. Хёрст журналы ғимараты 20-шы ғасыр бойында өзінің түпкілікті архитектурасының көп бөлігін сақтап келді, бірақ 1970 жылы бірінші қабаттағы дүкендер ауыстырылды. Ғимаратты қайта жаңарту жұмыстары жақында ғана аяқталды. Осы онжылдықтың көп бөлігінде Hearst корпорациясы журналдар, баспагерлер және телеарналар сияқты медиа компанияларын қарқынды түрде сатып алды. 1982 жылы LPC Хёрст журналы ғимаратын қалалық ескерткіш деп тану мәселесін қарастыра бастады. 1987 жылы ескерткіш мәртебесі тағы да талқыланды, ал келесі жылы LPC ғимараттың қасбетіне ескерткіш мәртебесін берді. Бұл шешім LPC-нің Хёрст журналы ғимаратының сыртқы түріне кез келген өзгерістерді бекітуі керек екенін білдірді. Бейер Блиндер Белл 1980-ші жылдардың соңында 34 қабаттан тұратын жасыл шыны мұнараны ұсынды, бірақ бұл жоспар іске аспады.

Мұнараны қосу

Hearst Magazine Building компанияның бас кеңсесі болғанымен, Hearst Corporation-ның барлық бөлімшелерін орналастыру үшін тым кішкентай болды. 21-ші ғасырдың басында ғимаратта Good Housekeeping кеңсесі, корпоративтік кеңселер және Hearst медиа бөлімшесі орналасқан; корпорацияның басқа журналдары жақын маңдағы бірнеше ғимараттарда жарық көрді. 2000 жылы Hearst Corporation ұзаққа созылған мұнарасын аяқтау арқылы барлық бөлімшелерін біріктіру жоспарларын жариялады. Мұнараны жоспарлауға жақын маңдағы басқа медиа штаб-пәтерлерінің дамуы да ықпал етті. Фостердің таңдалуы, New York Times ғимаратын жобалаудағы сәтсіз әрекетінен кейін, бір сәулетші: "Менің ойымша, Hearst Times-тен озып түскім келді" деді. Шабуылдан кейін Фостер мен Hearst атриумның бір бөлігіне келушілердің кіруін шектеуді және мұнараның негізгі бөлігін көшеден алысқа жылжытуды шешті. Фостердің командасы мұнараның жүзден астам жобасын жасады. Ол сол жылдың қазан айында Hearst Tower құрылысының жоспарларын ұсынды, ал мақұлдау салыстырмалы түрде қысқа – үш сағатқа созылды. Құрылыс басталғанға дейін Good Housekeeping басқа Hearst Corporation ғимаратына көшірілді және екі мың қызметкер орын ауыстырылды. Hearst Magazine Building-дің ішкі кеңістігі сол жылдың ортасында бұзылды, ал тарихи қасбеті 6 миллион долларға тазаланып, сақталды. Бірақ ол ресми түрде тек сол қазан айында аяқталды. Hearst Tower-дің жалпы құны 500 миллион долларды құрады. Аяқталуынан кейін көп ұзамай, бұл ғимарат жалпы дизайны үшін LEED Gold сертификатын алған New York қаласының алғашқы ғимараты болды. efn|7 World Trade Center, қаланың LEED Gold сертификатын алған алғашқы ғимараты, 2006 жылдың мамыр айында аяқталды. Алайда, 7 World Trade Center сертификаты тек сыртқы жағына ғана қатысты, ал Hearst Tower сертификаты сыртқы және ішкі жағына да қолданылды. Жоғарғы қабаттар тез толтырылса да, бірінші қабаттағы сауда алаңы бірнеше жыл бойы бос тұрды; кез келген саудалық келісімді бірнеше Hearst Corporation шенеуніктері мақұлдауы керек еді, ал алаңның бағасы айына құрады. 2011 жылы асүй құралдарын сатушы Sur La Table дүкен ашқанға дейін бұл орын бос болды. Panera Bread 2022 жылы жетекші дүкен ашу мақсатымен бірінші қабаттағы дүкенді жалға алды.

Әсері

Қалқаның салына бастағанға дейін Хёрст журналы ғимараты іске аспаған жоспарлардың белгісі саналды. 1982 жылы ЛҚК-ға хат жазған бір бақылаушы, ғимараттың "ерекше стильде, ерекше [өте дарынды] дизайнер" салғандығын айтты. 1999 жылы сәулетші Эрик Нэш мұнара аяқталмас бұрын Хёрст журналы ғимаратының "қалай болғанын елестетіп, қызықты көрініс" болғанын жазды. Уильям Рэндольф Херст 1927 жылғы телеграммасында Хёрст журналы ғимаратын "көрнекті сәулеттік ерекшеліктің есебі" деп атап, оның мағынасын толық көрсетпеді. "Нью-Йорк Таймс" газетінің Николай Урусов "Өткен мен қазіргі заман мұнда үйлесімді болмайды, олар күшті энергиямен соқтығысады" деп жазып, Хёрст мұнарасының дизайнын "шынайы жайлы" деп сипаттады. The New Yorker журналындағы сәулетші Пол Голдбергер Хёрст мұнарасын 1967 жылы 140 Бродвейдің құрылысы аяқталғаннан бері "Нью-Йорктегі ең әдемі көкжай" деп атады. Таймс газетінің тілшісі Мушэмп жаңа ғимараттың "қатты шаршы ойықтағы шыны төртбұрыш" сияқты екенін айтты. 2007 жылы Америка Сәулетшілер институтының "Американың сүйікті сәулетінің тізімі" Хёрст мұнарасын АҚШ-тағы ең үздік 150 ғимараттың қатарына қосты. Мұнара 2007 жылы Британдық құрылыс индустриясының сыйлығын алды және Британдық Сәулетшілер институтының Любеткин сыйлығының иегері атанды. 2018 жылдан бері Хёрст телеарналары мұнара қасбетінің диагридіне негіделген экрандық графиканы пайдалануда.