Кіріспе
Ағылшын протестант эмигранттары
Марияның эмигранттары – католик монархтар, королева Мэри I және король Филипптің 1553-1558 жылдар аралығындағы билігі кезінде континенттік Еуропаға қашқан ағылшын протестанттары. Олар негізінен Нидерланды, Швейцария және Германия сияқты протестант елдерінде, сондай-ақ Франция, Италия және Польшада қоныстанды.
Шет елдегі қауымдар
Ағылшын тарихшысы Джон Стриптің айтуынша, 800-ден астам протестант континентке, негізінен Нидерланды, Германия және Швейцарияға қашып, Реформация шіркеулеріне қосылды немесе өз қауымдарын құрды. Аз ғана адамдар Шотландияға, Данияға және басқа Скандинавия елдеріне жер аударылды. Арау, Базель, Кельн, Дюсбург, Эмден, Франкфурт, Женева, Падуа, Страсбург, Венеция, Везель, Вормс және Цюрих қалаларында ағылшын жер аударылғандардың қауымдастықтары құрылды. Жер аударылғандар континентте қажеттіліктен артық уақыт қалуды жоспарламады; олардың және Англияда қалғандардың арасында діни қуғын-сүргінге қарсы тұрудың орнына қашудың заңдылығы туралы үлкен даулар мен алаңдаушылық болды. Бұл алаңдаушылық Англияда қалған және шейіт болғандарға назар аударуға және оларға құрмет көрсетуге себеп болды, мысалы, ең танымал жер аударылғандардың бірі Джон Фокс жазғандарда. Континентте болған кезеңде, жер аударылғандардың көбі жаңа қоғамдарға экономикалық немесе саяси жағынан толыққанды енбеді. Араудағы қауымды есептемегенде, жер аударылғандардың көпшілігі дін қызметкерлері (67) немесе теология студенттері (119) болды. Келесі үлкен топты ақсүйектер (166) құрады, олар Англиядағы басқалармен бірге, мысалы, сэр Роуленд Хилл (Женева Киелі кітабының баспашысы ретінде танылған) жер аударылғандарды қаржыландырды. Бұл топқа Элизабет Беркли (Ормонд графесі), сэр Питер Керью, Уильям Сесил, сэр Джон Чек, сэр Энтони Кук, сэр Фрэнсис Ноллис, сэр Ричард Моррисон, Дам Дороти Стаффорд және сэр Томас Врот кірді. Шамамен 500 белгілі ағылшын жер аударылғанның арасында 40 саудагер, 32 қолөнерші, 7 баспагер, 3 заңгер, 3 дәрігер, 3 шаруа, 13 қызметші және 19 кәсібі жоқ адам болды. Колөнершілердің 12-17-сі Арауда қоныстанған тоқымашылар еді. Стрип Лондондық саудагер және жер аударылған Томас Хетонды (немесе Хейтон, Итон) барлық жер аударылғандардың бас қожайыны деп атайды. Жер аударылғандарға қаржылай қолдау көрсеткендердің арасында Лондон саудагерлері Ричард Спрингхэм мен Джон Абель болды. Сондай-ақ, Дания королі, Рейн Пфальц князі, Вюртемберг герцогы, Бипонт герцогы және реформаторлық қозғалыстың көптеген континенттік көшбасшылары: Генрих Буллингер, Конрад Пеликан, Библиандер, Жосиас Симмлер, Вольф және Людвиг Лаватер қолдау көрсетті. Мариан жер аударылғандарының арасында маңызды немесе жақын арада маңызды болатын ағылшын протестант көшбасшылары көп болды. Бұрынғы және болашақ епископтардың қатарында Джон Айлмер, Майлс Ковердейл, Джон Понет, Джон Скори, Ричард Кокс, Эдмунд Гриндал (болашақта Йорк архиепискобы, кейін Кентерберий), Эдвин Сэндис (болашақта Йорк архиепискобы), Джон Бейл, Джон Жюль, Джеймс Пилкингтон және Томас Бентам болды. Жер аударылғандар арасында шіркеу ұйымдастыруы, тәртібі және құлшылық нысандары туралы туған қақтығыстар Елизавета I билік ету кезеңіндегі діни саясатты және пуритандық пен пресвитериандықтардың пайда болуын болжады.