Кіріспе

Чили Патагониясының жергілікті халқы – кавескар, сондай-ақ кавескар, алакалуф, алакалуфе немесе халакулуп деп те аталады. Олар Чили Патагониясында, әсіресе Брансуик түбегінде және Магеллан бұғазының солтүстік-батысында, Пенас шығанағының оңтүстігінде орналасқан Веллингтон, Санта-Инес және Дезоласион аралдарында тұрады. Олардың дәстүрлі тілі кавескар тілі деп аталады; ол құрып кету қаупінде, себебі ана тілінде сөйлейтін адамдардың саны өте аз. Колониялық дәуірдегі жазбаларда белгілі болған каукахуе халқы ежелгі кавескарлар болған, немесе кавескарлармен біріккен болуы мүмкін деп саналады.

Этимология

Ағылшындар мен басқа еуропалықтар бастапқыда Яхган (сондай-ақ Ямана деп те аталады) тайпасы осы халықты атаған "Алакалуф" немесе "Халаквулуп" деген атты қабылдады, олармен Оңтүстік және Орталық Tierra del Fuego аймағында алғаш рет кездескен. Бұл атау Яхган тілінде "денеқұрлы жегіш" деген мағынаны білдіреді. Ал олардың өздерін атауы (автоним) – Kawésqar.

Экономика

Оңтүстік Чили және Аргентинадағы яган халқы сияқты, кавескарлар да бұрын теңізде көшпелі өмір сүрген халық еді, кейбір антропологтар оларды "каноэ халқы" деп атаған. Олар сегіз-тоғыз метр ұзындығы және бір метр ені бар каноэ жасаған, онда отбасы және олардың иті сыйып отырған. Олар балық аулаумен және көшпелі өмір салтымен ХХ ғасырға дейін айналысып келді, содан кейін құрлықтағы елді мекендерге көшірілді. Теңіздік мәдениеттерінің арқасында кавескарлар ешқашан жер жыртып егін өсірген емес.

Халық саны

Кавескарлардың жалпы саны 5000-нан аспайды деп есептелген. Олар солтүстікте Пенас шығанағынан бастап, оңтүстікте Брекнок түбегіне дейінгі аймақта қоныстанған. 17-ден 19-ғасырға дейінгі Кіші мұз дәуірі Кавескар халқының санына теріс әсер еткен болуы мүмкін. 19-ғасырдың соңы мен 20-ғасырдың басында көптеген миссионерлер мен антропологтар жергілікті халықтардың арасында оларды жазу, зерттеу үшін және миссионерлер болған жағдайда, дінге көшіру үшін саяхаттады.

Адамдар зоопарктарындағы Кавескар

1881 жылы еуропалық антропологтар Патагониядан 11 кавескар адамын Париждегі Боа де Булоньде және Берлин зоологиялық бағында көрмеге алып шықты. Тек төртеуі ғана тірі қалды және Чилиге оралды. 2010 жылдың басында Еуропада қайтыс болған жеті адамның бесеуінің қалдықтары зерттеулер үшін сақталған Швейцарияның Цюрих университетінен елге қайтарылды. Қалдықтар оралғаннан кейін Чили президенті Мишель Бачелет мемлекеттің осы табиғи халықты елден алып, жануарлар сияқты қарауға рұқсат бергені үшін ресми түрде кешірім сұрады.