Кіріспе

2004 жылғы Дин Р. Кунтц романы – жан-жақсылық/қорқыныш жанрында жазатын Дин Кунтцтың романы. Сюжеттің орталығында өзін "қалыңдық" деп атайтын Джеймс "Джимми" Токтың өміріндегі бес маңызды сәт тұр.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Джеймс Ток Колорадодағы Сноу округінің ауруханасында дүниеге келді, дәл сол сәтте оның әкесінің әкесі, кондитер Йозеф Ток, инсульттан қайтыс болды. Йозеф апта басында инсульт алған болатын, бірақ өлімі алдында керемет түрде жазылып, ұлы Рудиге он құпия болжам жасады: олардың ішінде немересінің аты Джеймс болады, бірақ барлығы оны Джимми деп атайды. Йозеф сондай-ақ немересінің өмірінде бес қорқынышты күн болатынын болжады. Оның сөздері қаншалықты ерекше болса да, Йозеф Ток осы оқиғадан кейін жазыла алмады және сәби дүниеге келген кезде көз жұмды. Кешкісін Руди Ток Конрад Бизо деген есімді таныс емес адаммен танысты. Бизо – Токтың билеті бар циркте клоун, ол клоундық костюмімен, ашулы, қорқынышты, темекі шегетін, мазасыз адам. Оның әйелі, белгілі трапеция шебері Натали, жақсы отбасыдан шыққан, босануда жатыр, ол өзінің туыстары оны оған үйленгені үшін жартылай жазбадан шығарғанын айтады. Ол жақын арада дүниеге келетін ұлы туралы қуана сөйлейді, оның аты "Пунчинелло" болады және ол клоундық шеберліктің ұлы дәстүрін жалғастырады. Ол қарындасы туралы көптеген жағымсыз сөздер айтады. Ток Бизодан кеткеніне шүкіршілік етеді. Бірақ әкесінің өлімінен кейін ол көп ұзамай қайғырды. Бизо Натали босануда қайтыс болғанын естігенде, оның отбасы оны өлтіру үшін кісі өлтірушілерді жібергенін айқайлап, ақылынан айырылып, дәрігер мен медбикеге оқ жауып өлтірді. Ток, өзінің қарапайым нан пісіруші өміріндегі мүмкін, жалғыз батырлық сәтінде, ақылынан айырылған клоунға оның жаулары кетіп қалғанын сендіріп, бір сәт ашуын басады. Джимми Ток кітапты жеке тәжірибесінің, естеліктерінің және оқиғалар туралы екінші немесе тіпті үшінші қолдан алынған әңгімелердің еркін автобиографиясы ретінде жазады, оны бесінші және соңғы қорқынышты күнінің қарсаңында бірнеше таспадан көшіріп алады. Әңгіме көбінесе өзін-өзі кемсітумен, күлкілі түрде сөйлеумен берілген. Дегенмен, кейбір оқиғалар ерекше көзге түседі, ең бастысы – үш пластик заттары бар, ақылынан айырылған тарихшы-клоун тобының, олардың жетекшісі – өзінің Пунчинелло Бизосы бар, қорқынышты, бірақ дерлік түс көру сияқты банк тонауына кездейсоқ түсіп қалуы. Осы оқиғада Джимми бірте-бірте ол сүйкімді келіншегіне ғашық болып жатқанын және мұзды жолдағы қауіпті ойынға түсіп жатқанын түсінеді, оның әйелі Лорри, бұрынғы келіншек, бірінші баласын (екінші болжамды күні) дүниеге келтіруге дайын. Токтарды қуалайтын адам – Конрад Бизоның өзі, ол түрмеде отырған және жасанды түрде кемсітілген ұлы үшін кек алуды іздейді. Оның отбасыға деген маниясы осы қорқынышты күнді де, Бизоның келесі күнін де анықтайды, өйткені Бизо Ток ұлын сыйлық ретінде қалайды, клоундық дәстүрде тәрбиелеуге болатын жаңа ұлды. Ақылдан адасқан адам өзіне тиесілі деп санайтын нәрсені алу үшін барлық нәрсені істейді, оның ішінде жаңа тұлғалар алу үшін көптеген бет қайта жасау операцияларын жасайды және заңнан қашуға тырысады. Джимми әлемдегі барлық адамдар бір-бірімен тығыз байланысты деп сенеді, оның балталары туған кездегідей. Бұл құбылыс көбінесе "алты дәрежелік байланыс" деп аталады. Қазір түрмеде отырған Пунчинеллоны Джимми мен Лорри, оның айыпталуына және сотталуына көмектескен, Джимми мен Лорридің қызы Энни Токтың өмірін сақтау үшін бүйрегін беруге шақырады. Пунчинелло тек құнды бүйрекке қарағанда әлдеқайда арзан бағалы бүйрекке алмасу шартымен ғана келіседі. Келісім аяқталуға жақын болғанда, Пунчинелло Джиммиден Вирджилио Вивачементені өлтіруін сұрайды. Пайғамдарлықтар бірінен соң бірі орындалып, ол әрқайсысынан аман қалғанда, Джимми өзі туралы көптеген нәрселерді біледі - сондай-ақ Конрад, Натали, Пунчинелло және Конрадтың қайын атасы, Вирджилио Вивачементе, әлемге әйгілі акробатикалық кланның мақтаншы, садистік патриархы, ол Токтар мен Бизолардың өміріне өзінің ұзақ көлеңкесін түсіреді. Джиммидің кейбір ашылулары әдемі, ал кейбіреулері қорқынышты, ал кейбіреулері оның қарапайым, ауыр кондитерлік шеф өмірін іргетасына дейін сілкіндіреді және оны синдактилияның шын мәні туралы ойлануға мәжбүр етеді - ауру ретінде де, өмірлік философия ретінде де.