Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық композитор (1906–2005) британдық гребші
British composer (1906–2005)
the British rower
Арнольд Аткинсон Кук (4 қараша 1906 – 13 тамыз 2005) – британдық композитор, Пол Хиндемиттің шәкірті. Ол көптеген камералық музыка туындыларын жазды, соның ішінде бес скрипкалық квартет және көптеген аспаптық сонаталар бар, олардың көпшілігі қазіргі жазбалар арқылы ғана қолжетімді болып отыр. Кук екі опера (әлі қойылмаған), алты симфония және бірнеше концерттер де жазды.
Arnold Atkinson Cooke (4 November 1906 – 13 August 2005) was a British composer, a pupil of Paul Hindemith. He wrote a considerable amount of chamber music, including five string quartets and many instrumental sonatas, much of which is only now becoming accessible through modern recordings. Cooke also composed two operas (still unperformed), six symphonies and several concertos.
Білім
Кук Батыс Йоркширдегі Гомерсал қаласында кілем өндірушілер отбасында дүниеге келді. Бала кезінде Кук фортепианода, кейін виолончельде ойнауды үйреніп, 7-8 жасында композиция жазуға кірісті. Ол Стрит дайындық мектебінде, Рептон мектебінде және Кембридждегі Гонвилл және Каюс колледжінде білім алды, онда тарихты оқыды, 1927 жылы Tripos-тың 1-бөлігін тапсырып, B.A. дәрежесін алды. Ол композиция пәнінің мұғалімі Э.Дж. Дентпен бірге музыканы оқуға көшті. Кембриджде Кук CUMS оркестрінде және струнный квартетінде виолончельде ойнауын жалғастырды. 1927-1928 жылдары Кембридж музыкалық қоғамының президенті болды. 1929 жылы музыка саласындағы білімін аяқтап, Берлинге барып, Берлин өнер университетінде Пол Хиндемитпен композиция және фортепианоны оқыды. Хиндемиттың композиция класына Харальд Генцмер, Оскар Сала және Франц Райзенштейн де кірді, соңғысы өмір бойына дос болып қалып, Куктың фортепиано концертін өзінің репертуарында сақтап қалды. Кейіннен ол Кембридждегі фестиваль театрының музыкалық директоры болды, ал 1933 жылы Манчестердегі Корольдік музыка колледжінің профессоры болып тағайындалды (қазіргі Корольдік солтүстік музыка колледжіне біріктірілген). 1948 жылы Э.Дж. Денттің ұсынысымен Кембриджден докторлық дәрежесін алды, өзінің композиторлық жұмыстарының ішінде 1-симфониясын (1946-1947), фортепиано концертін (1939-1940) және виола мен фортепианоға арналған сонатасын (1936-1937) ұсынды.
Cooke was born at Gomersal, West Yorkshire, into a family of carpet manufacturers. As a child, Cooke learned to play the piano, and later the cello, and began composing by the age of 7 or 8. He was educated at Streete Preparatory School, Repton School and at Gonville and Caius College, Cambridge, where he read history, taking Part 1 of his Tripos in 1927, earning his B. A. He changed to read music with his composition teacher E. J. Dent. At Cambridge, Cooke continued to play the cello in the CUMS orchestra and in a string quartet. He was President of the Cambridge Musical Society from 1927 to 1928. In 1929, he gained his Music degree and went to Berlin where he studied composition and piano at the Berlin University of the Arts under Paul Hindemith. Hindemith's composition class also included Harald Genzmer, Oskar Sala and Franz Reizenstein, the latter remained a lifelong friend and kept Cooke's Piano Concerto in his repertoire. He later became musical director of the Festival Theatre at Cambridge, and in 1933 was appointed a professor at the Royal Manchester College of Music (now merged into the Royal Northern College of Music). In 1948, through the recommendation of E. J. Dent, he obtained a doctorate from Cambridge, submitting as his composition portfolio his Symphony No. 1 (1946–47), Piano Concerto (1939–40) and Sonata for viola and piano (1936–37).
Мансап
Кук мансабын жалғастыру үшін 1938 жылы Лондонға көшіп барды. 1930 жылдары ол үміткер жас композитор ретінде танылды, ал оның музыкасын жетекші орындаушылар қабылдады. Гарфист Мария Корчинска 1932 жылы Гарфалық квинтетін таныстырды; Сэр Генри Вуд 1934 жылғы «Променад концерттерінде» өзінің Концерттік увертюрасы №1-ді орындады, ал «Гриллер квартеті» 1935 жылы оның №1 струнный квартетінің тұсаукесерін өткізді. 1936 жылы Хавергал Брайан американдық ақын Эдвард Суинидің мәтініне жазылған «Холдернет» атты кантатасын жоғары бағалады, оны ол 1941 жылы әскерге шақырылу алдында аяқтаған еді. Концерт 1939 жылы Оңтүстік Африкалық пианист Адольф Холлис тапсырыс берген болатын, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Холлис Оңтүстік Африкаға қайта оралуға мәжбүр болды. Кентнер алғаш рет 1943 жылдың 11 қарашасында BBC студиясында орындады. Бұл туынды Франц Райзенштейн 1952 жылы Кларенс Рейбоулд басқаратын BBC Солтүстік оркестрімен, ал Эрик Паркин 1972 жылы Брайан Пристман басқаратын BBC Солтүстік оркестрімен қайта орындады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті, алдымен HMS Victorious авианосында, содан кейін норвегиялық эскорт кемесінде және D күні қонуға қатысқан голланд буксирінде байланыс офицері ретінде. 1946 жылы демобилизациядан кейін Лондонға оралып, Ұлыбритания композиторлар гильдиясының негізін қалаушы мүшесі болды. 1947 жылдан 1978 жылғы зейнеткерлікке шыққанға дейін ол Лондонның Тринити музыка колледжінде гармония және композиция профессоры болды. 1993 жылы инсульттан кейін ол шығарма жазуды тоқтатты, бірақ 98 жасқа дейін өмір сүріп, 2005 жылы Кенттегі Five Oak Green зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Ол алты симфония және бірнеше концерттер, соның ішінде екі кларнет концерті (1956 және 1982) жазды, алғашқысы жазылған. Оның камералық музыкасы өте көп, оның ішінде кларнет квинтеті, бес струнный квартет, көптеген аспаптық сонаталар және маңызды вокалдық шығармалар бар. Кларнет квинтеті Hyperion арқылы қол жетімді. Pleyel Ensemble және MPR Records камералық музыка жазбаларының төрт дискінен тұратын сериясын шығарды, оның төртіншісі 2020 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Көптеген туындылар алғаш рет жазылған. The Bridge Quartet барлық бес квартетті жаздыруда. Орган музыкасын Том Винпенни Toccata-да жазған.
Cooke moved to London in 1938 to further his career. In the 1930s, he carved out a reputation for himself as a promising young composer, and his music was taken up by leading interpreters. The harpist Maria Korchinska introduced his Harp Quintet in 1932; Sir Henry Wood conducted his Concert Overture No. 1 at the 1934 Promenade Concerts and the Griller Quartet premiered his String Quartet No. 1 in 1935. In 1936 Havergal Brian singled out for praise a cantata, Holderneth, a setting of a text by the American poet Edward Sweeney. which he had completed just before his call up in 1941. The concerto had been commissioned by the South African pianist Adolph Hallis in 1939 but the outbreak of WWII meant that Hallis had to return to South Africa. Kentner gave the first performance in a BBC studio broadcast on 11 November 1943. The work received subsequent broadcast performances from Franz Reizenstein with the BBC Northern Orchestra under Clarence Raybould in 1952 and Eric Parkin with the BBC Northern Orchestra under Brian Priestman in 1972. During the Second World War, he served in the Royal Navy, first in the aircraft carrier HMS Victorious, and subsequently as a liaison officer in a Norwegian escort vessel and a Dutch tug that took part in the D Day Landings. After demobilisation he returned to London in 1946, becoming a founder member of the Composers' Guild of Great Britain. From 1947 until his retirement in 1978, he was Professor of Harmony and Composition at Trinity College of Music in London. After a stroke in 1993, he virtually ceased to compose, but lived to the age of 98, dying at his nursing home in Five Oak Green in Kent in 2005. He composed six symphonies and several concertos, including two Clarinet Concertos (1956 and 1982), the first recorded. His output of chamber music is copious, including a clarinet quintet, five string quartets, many instrumental sonatas, and some important vocal music. The Clarinet Quintet is available on Hyperion. The Pleyel Ensemble and MPR Records has issued a series of four CDs of chamber music recordings, the fourth of which was issued in September 2020. Most of the works are recorded for the first time. The Bridge Quartet is in the process of recording all five quartets. The organ music has been recorded by Tom Winpenny on Toccata.