Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Агила, кейде Агила I немесе Ахила I (554 жылғы наурызда қайтыс болды) – Испания және Септиманияның вестготтар патшасы (549 – 554 жылғы наурыз). Питер Хизер Агиланың билігі ескі вестготтар әулетінің соңғы мүшесі Амалариктің қайтысынан кейін азаматтық соғыс кезінде болғанын, сол кезде амбициялы готтар дворяндары таққа ашық бәсекелескенін атап көрсетеді. Агила, екі жылдан да аз билік еткен Теодигизельдің қазасынан кейін таққа отырды. Бірақ оның билігіне қарсылық тез туды. Біріншісі – Кордуба қаласының көтерілісі, Исидор Севильялықтың пікірінше, оның ариандық дініне жергілікті католиктер наразы болғандықтан болды: өзінің есебінде Исидор Агиланың жергілікті әулие Ацисклустың шіркеуін «душпандар мен олардың жүк көліктерінің қанымен» ластағанын айтады және Агиланың ұлының, сондай-ақ оның армиясының көп бөлігінің және патшалық қазынаның соғыста қаза табуын «әулиелердің ықпалымен» байланыстырады. Питер Хизер Агилаға қарсы көтерілген бірнеше топты тізімдейді: жергілікті династия Аспидий бір таулы аймақта гегемония құрды; Кантабрияның жер иелері өз істерін басқару үшін «сенат» құрды; содан кейін Иоанн Биклар айтқан Саппи және Суани тайпалары болды. Агилаға қарсы ең ірі көтерілісші – Афанагильд болды, оның ашық көтерілісі 551 жылы Агиланың Кордобадағы жеңілісінен кейін басталды. Агила мен Афанагильд әскерлері Севильяда кездесті, онда Агила тағы бір жеңіліске ұшырады. Осы сәтте осы екеуінің арасындағы соғысқа үшінші күш – Византия империясы араласты. Питер Хизердің жазуынша, «Екі тараптың қайсысы – бұл туралы әртүрлі мәліметтер бар – Византия армиясын шақырды, ол 552 жылы Оңтүстік Испанияға келді». Хизер Исидордың жылнамасында Афанагильд византиялықтарды шақырғанын, ал Иордан өзінің «Гетикасында» Агила олардан көмек сұрағанын айтады. Содан кейін Афанагильд патша ретінде мойындалды.
Agila, sometimes Agila I or Achila I (died March 554), was Visigothic King of Hispania and Septimania (549 – March 554). Peter Heather notes that Agila's reign was during a period of civil war following the death of Amalaric, the last member of the old Visigothic dynasty, when ambitious Gothic nobles competed openly for the throne. Agila came to power after the assassination of Theudigisel, who had ruled for less than two years. However, opposition to his rule soon emerged. First was the revolt of the city of Corduba, which Isidore of Seville suggests was due to local Roman Catholics objecting to his Arianism: in his account, Isidore mentions that Agila defiled the church of a local saint, Acisclus, by drenching the sepulcher "with the blood of the enemy and of their pack animals", and attributes the death of Agila's son in the conflict — along with the majority of his army, and the royal treasury — to "the agency of the saints". Peter Heather lists several groups who revolted against Agila: a local dynast, Aspidius, established a hegemony in one mountainous region; the landowners of Cantabria established a "senate" to govern their affairs; and then there are the Sappi and Suani mentioned by John of Biclar. The most important rebel opposed to Agila was Athanagild, whose open revolt began in 551, following Agila's defeat at Cordoba. The armies of Agila and Athanagild met at Seville, where Agila met a second defeat. At this point, a third party entered the war between these two: the Byzantine Empire. As Peter Heather writes, "One of the two — which is the subject of varying report — summoned a Byzantine army, which duly arrived in southern Spain in 552." Heather understands Isidore's chronicle states that Athanagild summoned the Byzantines, while Jordanes implies in his Getica that Agila had asked them for help. Athanagild was then accepted as king.