Кіріспе
Американдық альпинист Энни Смит Пек (19 қазан 1850 – 18 шілде 1935) – американдық альпинист және авантюрист. Перудің Кордильера Бланка тау тізбегінің солтүстік шыңы – Хуаскаран, Пектің құрметіне Кумбре Аня Пек деп аталды. Пек Провиденсте өсті, ол доктор Стокбридждің жас қыздар мектебі мен Провиденс орта мектебінде оқыды. 1872 жылы Пек Род-Айленд Нормал мектебін (қазіргі Род-Айленд колледжі) бітірді, бұл мектеп мұғалімдерді даярлауға арналған. Пек қысқа уақыт Провиденс орта мектебінде латын тілін оқытты, бірақ әкесі мен ағалары сияқты Браун университетіне түсуді қалады; алайда, оның жынысына байланысты университетке қабылдаудан бас тартты. Браун университетіне барудың орнына Пек Сагинау (Мичиган штаты) қаласына көшіп, өз күшімен өмір сүруді және өзін асырауды жоспарлады. Пек Сагинау орта мектебінде тілдер мен математика пәнінің мұғалімі болып жұмысқа орналасты және 1874 жылға дейін сонда қалды. Сагинауда оқыта жүріп, Пек университетте бакалавр дәрежесін алу арқылы білімін жетілдіруге шешім қабылдады. Ол отбасына жоспарлары туралы хат жазғанда, олардың оның колледжге барып, жиырма жеті жасында бітіруі "толыққанды ақымақтық" екенін ойлады. Пек әкесіне жазған хатында: "Неліктен сіз маған сіздің өзіңіз ұстанған немесе ұлдарыңызға ұсынған бағыттан өзгеше бағытты ұсынасыз, мен бұл үшін ата-бабаларымыздың мысалынан басқа себеп көре алмаймын және уақыт осы тұрғыда тез өзгереді. Мен, әрине, өзгерте алмаймын. Мен оны жылдар бойы қаладым, бірақ жасыма байланысты күмәнданып келдім, бірақ 27 жас енді бұрынғыдай емес. Мен одан кейін 20 жыл жақсы жұмыс істей аламын деп үміттенемін." Пектің ағалары сияқты білім алуға бейім екенін білгеннен кейін, оның әкесі оның білімін қолдауға келісті. 1874 жылы Пек Мичиган университетіне түсті, ол 1871 жылдан бастап әйелдерге есігін ашқан. Пек 1878 жылы Мичиган университетінен грек және классикалық тілдер мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін, ал 1981 жылы грек тілінен магистр дәрежесін алды. Ол 1881-1883 жылдары Пердью университетінде латын тілі мен сөйлеу пәнін оқытты. 1884 жылы Пек Еуропаға сапар шегіп, білімін Германияның Ганновер қаласында және Грекияның Афина қаласында жалғастырды. 1885 жылы Пек Афинадағы Американың классикалық зерттеулер мектебіне қабылданған алғашқы әйел болды, онда ол археологияны оқыды. 1881 жылдан 1883 жылға дейін Пек Пердью университетінде латын тілі мен сөйлеу пәнінің профессоры болды, ал Еуропада екі жылдық талқыдан кейін 1886 жылдан 1887 жылға дейін Смит колледжінде латын тілін қысқа уақыт оқытты. 1892 жылы ол оқытушылықты тастап, археология, альпинизм және саяхаттары туралы лекциялар оқып, жазу арқылы өмір сүрді. Сол кезде Пектің ерекше альпинизм костюмі баспасөздің назарын аударды және, мысалы, "Нью-Йорк Таймс" газетінде әйелдер не істеуі керек және олар қандай болуға ұмтылуы мүмкін деген мәселелер бойынша қоғамдық пікірталас пен талқылауға түрткі болды. Пек 1897 жылы Мексикадағы Пико де Оризаба және Попокатепел тауларына шықты (5610 м). Ол кезде Оризабаға көтерілу Америкада әйел адам жасаған ең биік шың болды. 1908 жылы екі швейцарлық тау гидтерімен бірге оның экспедициясы Перудегі Хуаскаранның солтүстік шыңына алғаш рет шықты. Хуаскаранның оңтүстік шыңы, солтүстік шыңынан биік болған, 1932 жылы немістер алғаш рет бағындырды. Пектің жетістігі Фанни Буллок Уоркманның Гималайдағы Пинакл шыңына көтерілуін басып өтті, бұл әлемдегі ең биік шыңға көтерілу бойынша рекордты білдірді; алайда, Уоркман Пектің Хуаскаранға көтерілу кезінде жаңа әлемдік рекордты таластырды. Кейін Пек өзінің тәжірибелері туралы "Американың шыңын іздеу: Перу мен Боливияда биік тауларға көтерілу, Хуаскаранды жаулап алу және төмендегі ел мен адамдар туралы кейбір байқаулар" (1911) атты кітап жазды. Оның "Менің үйім – менің сандығым" деген атақты сөзі осы кітаптан шыққан.
Annie Smith Peck (October 19, 1850 – July 18, 1935) was an American mountaineer and adventurer. The northern peak of the Peruvian Cordillera Blanca mountain chain, Huascarán was named Cumbre Aña Peck in Peck's honor. Peck grew up in Providence, where she attended Dr. Stockbridge's School for Young Ladies and Providence High School. Peck graduated in 1872 from Rhode Island Normal School (present day Rhode Island College), a preparatory school for teachers. Peck briefly taught Latin at Providence High School, but wanted to attend Brown University like her father and brothers had done; however, she was refused admission to the university on the basis of her gender. Instead of attending Brown University, Peck moved to Saginaw, Michigan, intending to live on her own and support herself. Peck found work as a preceptress and teacher of languages and mathematics at Saginaw High School, where she remained until 1874. While teaching in Saginaw, Peck decided to further her education by earning an undergraduate degree from a university. When she wrote home to tell her family about her plans, they thought it was "perfect folly" for her to want attend college and graduate at the age of twenty seven. In a letter to her father, Peck argued, "Why you should recommend for me a course so different from that which you pursue, or recommend to your boys is what I can see no reason for except the example of our great grandfathers and times are changing rapidly in that respect. I certainly cannot change. I have wanted it for years and simply hesitated on account of age but 27 does not seem as old now as it did. I should hope for 20 years of good work afterwards." After learning that she insisted on earning the same education as her brothers, Peck's father agreed to support her education. In 1874 Peck enrolled at the University of Michigan, which opened its doors to women in 1871. Peck earned an undergraduate degree with honors from the University of Michigan in 1878 with a major in Greek and classical languages and a master's degree in Greek from the university in 1881. She taught Latin and speech at Purdue University from 1881 to 1883. In 1884 Peck traveled to Europe, where she continued her education at Hannover, Germany, and at Athens, Greece. In 1885 Peck became the first woman to attend the American School of Classical Studies at Athens, where she studied archeology. From 1881 to 1883 Peck was a professor of Latin and speech at Purdue University, and after returning from a two year stay in Europe, she briefly taught Latin at Smith College from 1886 to 1887. By 1892 she gave up teaching and made her living by lecturing and writing about archeology, mountaineering, and her travels. At the time, Peck's unusual climbing costume attracted the press's attention and prompted public discussion and debate in the New York Times, for example, on the question of what women should do and what they can aspire to become. Peck climbed 18406 feet (5610 m) Pico de Orizaba and also Popocatepetl in Mexico in 1897. At the time her climb of Orizaba was the highest ascent in the Americas ever made by a woman. Accompanied by two Swiss mountain guides in 1908, her expedition was the first to climb the north peak of the Huascarán in Peru. The south peak of Huascarán, which is taller than the north peak, was first climbed by Germans in 1932. Peck's accomplishment would have bested Fanny Bullock Workman's ascent of the Himalayan Pinnacle Peak, at it was the world record for highest altitude climb; however, Workman challenged Peck's claim of the new world's highest altitude record during her Huascarán climb. Peck later wrote a book about her experiences called A Search for the Apex of America: High Mountain Climbing in Peru and Bolivia, including the Conquest of Huascaran, with Some Observations on the Country and People Below (1911). Her famous quote, "My home is where my trunk is," originated from this book.
Кейінгі жылдар
1929–30 жылдары Пек Оңтүстік Американы аралап, әуе компаниясы жолаушылары үшін коммерциялық рейстердің қарапайымдылығы мен қауіпсіздігін көрсету мақсатында жеті айлық сапар жасады. Ол сол кезде Солтүстік Америкалық саяхатшы үшін әуемен жасалған ең ұзақ сапар еді. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін, ол өзінің төртінші және соңғы кітабын жариялады: «Оңтүстік Америка үстінен ұшу: Әуемен жиырма мың шақырым» (1932). Пек қартайған кезінде де тау шығуларын жалғастырды. Ол Нью-Гэмпшир штатындағы Мэдисон тауына, өзінің соңғы тауына сексен екі жасында көтерілді. 1917 жылы Корольдік географиялық қоғамның мүшесі болды; ал 1928 жылы Әйел географтар қоғамына қабылданды. Пектің денесі кремацияланды және оның күлі Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Солтүстік зиратқа жерленді.