Жарық сезімтал материалдарды зерттеу: Фотопленканың сенситометриясы, Hurter-Driffield қисықтары, экспозиция & дамыту әдістері. Фотография үшін маңызды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жарыққа сезімтал материалдарды зерттеу
Study of light sensitive materials
Сенситометрия – жарыққа сезімтал материалдарды, әсіресе фотопленканы ғылыми зерттеу. Бұл зерттеу Фердинанд Хуртер мен Веро Чарльз Дриффилдтің (шамамен 1876 жыл) ерте қара-ақ эмульсиялар бойынша жұмыстарынан бастау алады. Олар күміс тығыздығының түскен жарық мөлшеріне және дамыту әдісі мен уақытына қарай қалай өзгеретінін анықтады.
Sensitometry is the scientific study of light sensitive materials, especially photographic film. The study has its origins in the work by Ferdinand Hurter and Vero Charles Driffield (circa 1876) with early black and white emulsions. They determined how the density of silver produced varied with the amount of light received, and the method and time of development.
Егжей-тегжейлер
Пленка тығыздығының (опацитілік логінің) экспозиция логарифміне қатысты сызбалары сипаттамалық қисықтар, HD қисықтар, H & D қисықтар, D–logE қисықтар немесе D–logH қисықтар деп аталады. Орташа экспозицияда олардың пішіні көбінесе "S" әрпіне ұқсап, негізі мен жоғарғы бөлігі көлденең болады. HD қисығында "сызықтық" немесе "түзу сызықты" бөлік деп аталатын тура сызыққа жақын орталық аймақ болады; осы аймақтың еңістігі гамма деп аталады. Төменгі бөлігі "айақ" деп, ал жоғарғы бөлігі "иек" деп аталады. Өте жоғары экспозицияда тығыздық төмендеуі мүмкін, бұл эффект соляризация деп аталады. Әртүрлі саудалық пленкалар гамманың 0,5-ден 5-ке дейінгі диапазонын қамтиды. Көбінесе түпнұсқа фильмді емес, одан кейінгі көшірмелерді көреміз. Мұндай жағдайларда, гамманың жалпы мәні жеке гаммалардың көбейтіндісіне шамамен тең болады. Фотоқағаз басылымдарының гаммасы әдетте 1-ден жоғары болады. Қараңғы фонға арналған проекциялық мөлдірліктердің гаммасы шамамен 1,5-ке тең. Фильмнің толық HD қисықтары дамыту түрі мен уақытына байланысты өзгеретінін көрсетеді.
Plots of film density (log of opacity) versus the log of exposure are called characteristic curves, HD curves, H & D curves, D–logE curves, or D–logH curves. At moderate exposures, the overall shape is typically a bit like an "S" slanted so that its base and top are horizontal. There is usually a central region of the HD curve which approximates to a straight line, called the "linear" or "straight line" portion; the slope of this region is called the gamma. The low end is called the "toe", and at the top, the curve rounds over to form the "shoulder". At extremely high exposures, the density may come back down, an effect known as solarisation. Different commercial film materials cover a gamma range from about 0.5 to about 5. Often it is not the original film that one views but a second or later generation. In these cases the end to end gamma is approximately the product of the separate gammas. Photographic paper prints have end to end gammas generally somewhat over 1. Projection transparencies for dark surround viewing have end to end gamma approximately 1.5. A full set of HD curves for a film shows how these vary with developer type and time.