Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Херинген (Werra) – Германияның шығыс Гессен жеріндегі Херсфельд-Ротенбург ауданындағы шағын қала, Тюрингиямен шекарада жатыр.
Heringen (Werra) is a small town in Hersfeld Rotenburg district in eastern Hesse, Germany lying right at the boundary with Thuringia.
Орналасқан жері
Ең жақын ірі қалалар Бад-Херсфельд (28 км батысқа қарай), Эйзенах (30 км солтүстік-шығысқа қарай) және Кассель (80 км солтүстікке қарай). Қала Верра өзенінің жағасында орналасқан, айналасында Тюрингия орманының, Зеулинсвальдтың және Алдыңғы Рөннің сілемдері жатыр – бәрі де таулы немесе төбелі аймақтар. Қаланың ең төменгі нүктесі Верраның суайдынында, теңіз деңгейінен 210 метр биіктікте орналасқан. Қала шегіндегі ең биік нүкте – Лейнберг, теңіз деңгейінен 471 метр биіктікте.
The nearest major towns and cities are Bad Hersfeld (28 km to the west), Eisenach (30 km to the northeast) and Kassel (80 km to the north). The town lies on the river Werra, surrounded by outliers of the Thuringian Forest, the Seulingswald and the Anterior Rhön, all mountain or hill ranges. The lowest point in town is found on the Werra floodplain at 210 m above sea level. The highest point within town limits is the Lehnberg at 471 m above sea level.
Көршілес қауымдастықтар
Солтүстіктен бастап, сағат тілімен бұл Wildeck, Verwaltungsgemeinschaft Berka/Werra, Philippsthal (Werra) және Friedewald.
Clockwise from the north, these are Wildeck, Verwaltungsgemeinschaft Berka/Werra, Philippsthal (Werra) und Friedewald.
Құрылтайшы қауымдастықтар
Херинген қаласының негізгі орталығынан басқа, Бенгендорф, Херфа, Клейнензе, Леймбах, Ленгерс, Виддершаузен және Вөлферсхаузен аудандары бар.
Heringen's Stadtteile, besides the main centre, also called Heringen, are Bengendorf, Herfa, Kleinensee, Leimbach, Lengers, Widdershausen and Wölfershausen.
Тарих
1153 жылы Херинген алғаш рет құжатта еске алынды. 1170 жыл шамасында Фулда аббаттығы Херингеннен Генрих фон Херинген ақсүйекке осы жерді иелік етіп берді. 15 ғасырдың басында Херинген соты қазіргі қала аумағын ғана емес, сонымен қатар Витцерода, Гастерода және Абтерода Тюрингия орталықтарын да қамтыды, олардың барлығы қазір Берка/Верра әкімшілік бірлестігіне жатады. 1432 жылы Маргарет фон Херинген сарайды Гессен ландграфтарына сатты, осылайша Херингенді Гессенмен байланыстырды. 1903 жылы кен қазу жұмыстары басталған Винтершалл калий зауыты ашылғаннан кейін, қауымда алғашқы өнеркәсіптік жұмыс орындары пайда болды. Кейіннен Neu Heringen және Herfa Neurode калий кеніштері салынды. Бүгінде бұл кен орны әлемдегі ең ірі калий өндіру аймағы болып табылады және оның ауданы Мюнхеннің үлкен ауданымен шамалас. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германия армиясының әскери геология бөлімінің (Wehrgeologenstellen) және Германия патент бюросының (Reichspatentamt) кітапханалары Берлиннен шығарылып, Херингендегі терең Винтершалл калий кенішінде жасырын сақталды. 1945 жылдың наурыз айында оларды АҚШ-тың үшінші армиясы тауып алып, АҚШ-қа алып кетті. Кейін Германия патент кітапханасы Германияға қайтарылды, бірақ басқа елдерден жиі ұрланған карталар, есептер және кітаптар сияқты әскери геология материалдары АҚШ-та нацилік материал ретінде сақталды. Бұл карталар мен кітаптардың көпшілігі бүгінге дейін АҚШ Геологиялық қызметінің кітапханасында сақтаулы, олардың әрқайсысында "Херинген жинағы" деп жазылған Америка Құрама Штаттарының Армиялық инженерлер корпусының мөрі басылған. 1526 жылы қауымға базар құқығы берілді, ал 1977 жылы қала құқығы сол кездегі үлкен қауымға (бірнеше кіші бұрынғы қауымдардан құралған) берілді. Сонымен қатар, Вултеюстің рыцарьдық иелігінің кейінгі құрылыстары да бар.
In 1153, Heringen had its first documentary mention. The Fulda Abbey enfeoffed the nobleman Heinrich von Heringen about 1170 with the place. The Heringen court comprised in the early 15th century not only the current town area but also the Thuringian centres of Vitzeroda, Gasteroda and Abteroda, all of which now belong to the Verwaltungsgemeinschaft Berka/Werra. In 1432, Margarethe von Heringen sold the court to the Landgraves of Hesse, thereby binding Heringen to Hesse. With the opening of the Wintershall potash works, which began mining in 1903, the community got its first industrial jobs. Later, the Neu Heringen and Herfa Neurode potash mines were built. The mine is today the world's biggest potash mining area and has an area about the same as Greater Munich's. At the end of World War II, the libraries of the German Army's Military Geology Unit (Wehrgeologenstellen) and the German Patent Office (Reichspatentamt) were removed from Berlin and secretly stored in the deep Wintershall potash mine in Heringen. There they were discovered by the US Third Army in March 1945, and removed to the US. The German Patent Library was later restored to Germany, but the military geology materials of maps, reports and books, often stolen from other countries during the invasions, were retained by the US as Nazi materiel. Most of these maps and books remain in the US Geological Survey Library today, with an obscure United States Army Corps of Engineers stamp on each that reads "Heringen Collection". Market rights were granted the community in 1526, and in 1977 came town rights to what was then a greater community (formed out of several smaller former communities). There are also successor buildings of the knightly estate of Vultejus.
Құрастырулар
1968 және 1972 жылдар аралығында жоғарыда аталған орталықтар бірігіп, үлкен қалалық округ құрды, ал 1977 жылы Гессен жерінің үкіметі оған қала мәртебесін берді.
Between 1968 and 1972 the above named centres were amalgamated into a greater community, which was granted town rights in 1977 by the Hesse Land government.
Мэр
Қала әкімі Даниил Ильев 2016 және 2022 жылдары сайланды.
Mayor Daniel Iliev was elected in 2016 and 2022.
Елтаңба
Қаланың қаруын былайша сипаттауға болады: Көк түсті фонға күміс түсті солдан жоғарыдан оңға қарай иілген толқын тәрізді жолақ, ал оның үстінде және астында шатыр тәрізді қиылысқан балға мен кернеу балғасы бейнеленген, сондай-ақ сол түстен үш балық суреті салынған. Солдан басталатын (қол ұстаушының сол жағы, көрерменнің оң жағы) және елтаңба арқылы төмен қарай созылатын иілген толқынды жолақ Верра өзенін көрсетеді. Үш балық бұрын Херинген иелері қолданған қарудан алынған (Херинг неміс тілінде "сельдь" деген мағынаны білдіреді). Әрине, кеншілік құралдары – дәстүрлі кеншінің символы. Бұл элемент 2003 жылы қаланың елтаңбасына қосылды, себебі бұл жерде жүз жылдан бері калий кені қазылып келеді. Ескі қарулар оң жақта көрсетілген.
The town's arms might be described thus: Azure a bend wavy sinister argent between a sledgehammer and a cross peen hammer per saltire, and three fish of the last. The bend wavy sinister, that is, slanted wavy stripe beginning on the sinister (armsbearer's left, viewer's right) side and stretching down across the escutcheon, stands for the river Werra. The three fish come from the arms formerly borne by the Lords of Heringen (Hering is German for “herring”). The mining tools are, of course, a traditional miner's symbol. This charge was added to the coat of arms in 2003, as potash had been being mined here for a hundred years. The old arms are shown at right.
Ғылыми-зерттеу және даму
Герингенде тұзды электростаттық бөлгіш қондырғысы (elektrostatische Salz Trennungsanlage, немесе ESTA) алғаш рет іске асырылып, одан әрі дамытылды. Бұрынғы тау-кен директоры, профессор доктор Инг. Арно Сингевальдтың зерттеулері мен өнертабыстарының арқасында Германияның калий өндіру өнеркәсібі толығымен жаңа, экологиялық таза тұз өңдеу тәсілін енгізе алды. ESTA қолданылғанда, тұзға қаныққан суды пайдалану қажеттігі болмайды. Вера өзені бойындағы калий зауыттарында салынған бұл нысандар, бір кезде Шығыс Германияның калий зауыттары салдарынан толығымен тұзданған өзенді қайта жаңғыртуға көмектесті.
It was in Heringen that the groundbreaking invention of the electrostatic salt separation facility (elektrostatische Salz Trennungsanlage, or ESTA) was first realized and further developed. After former mining director Prof. Dr. Ing. Arno Singewald's research and inventions, the German potash mining industry could introduce a thoroughly novel, environmentally friendly means of processing the mined salts. Salt saturated water is avoided when the ESTA is used. These facilities built at the potash works along the Werra have also seen to it that a river that was once thoroughly salted – by East German potash works – has been brought back to life.