Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық сәулетші (1889–1954) ұқсас есімдер
Swiss architect (1889–1954)
similar names
Ханс Эмиль "Ханнес" Мейер (18 қараша 1889 – 19 шілде 1954) – швейцариялық сәулетші және 1928–1930 жылдары Дессау Баухаусының екінші директоры.
Hans Emil "Hannes" Meyer (18 November 1889 – 19 July 1954) was a Swiss architect and second director of the Bauhaus Dessau from 1928 to 1930.
Ерте өмір
Мейер Швейцарияның Базель қаласында дүниеге келген, қасқа жасаушы ретінде білім алған және Швейцария, Бельгия және Германияда сәулетші болып жұмыс істеген. 1916 жылдан 1918 жылға дейін ол Эссендегі Крупп зауытында бөлім бастығы болып қысқа ғана уақыт қызмет еткен.
Meyer was born in Basel, Switzerland, trained as a mason, and practiced as an architect in Switzerland, Belgium, and Germany. From 1916 to 1918, he briefly served as a department manager at the Krupp works in Essen.
Баухаус
1927 жылдың сәуірінде Вальтер Гропиус Баухаустың архитектура кафедрасының директоры қызметіне Майерді тағайындады, бірақ Гропиус алғашқыда Март Стамды қарастырған болатын. Майер өзінің радикалды функционалистік философиясын әкелді, ол 1929 жылы «Die neue Baulehre» (жаңа құрылыс ілімі) деп аталды. Оның философиясы бойынша архитектура – эстетикамен байланысы жоқ ұйымдастыру жұмысы, ғимараттар төмен құнмен жасалуы керек және қоғамдық қажеттіліктерді қанағаттандыруға бағытталған болуы тиіс. Ол мектепті саясиландырды деген айыппен қызметтен босатылды. Майер мектеп үшін ең маңызды екі құрылыс тапсырысын іске қосты, олардың екеуі де бүгінгі күнге дейін сақталған. Бірі – Дессау қаласындағы бес үйден тұратын кешен, ол «Лаубенгангхаузер» («Балконы бар үйлер») деп белгілі. Пәтерлер Баухаустың архитектура бөлімінде жобаланғандықтан, «нағыз» Баухаус ғимараттары деп есептеледі. Бұл құрылыс Вальтер Гропиус жобалаған Тортен тұрғын үй кешенімен шектес. Екінші маңызды құрылыс тапсырысы – 1930 жылы Бернау-бай-Берлиндегі Bundesschule des Allgemeinen Deutschen Gewerkschaftsbundes (ADGB кәсіподақ мектебі) болды. Бұл Баухаус Дессаудағы Баухаус мектеп ғимаратын салғаннан кейін іске қосылған екінші ірі жоба еді. Мектеп 1933 жылы нацистер басқарушы кадрларды даярлау мектебі ретінде пайдалану үшін иелігіне өткенге дейін үш жыл ғана жұмыс істеді. Ғимарат қазір тарихи ескерткіш ретінде қорғалады және 2007 жылы аяқталған кең масштабты қайта жаңарту жұмыстарынан өтті. Бұл жоба 2008 жылы World Monuments Fund / Knoll Modernism жүлдесін жеңіп алды. 2017 жылдың шілдесінде Лаубенгангхаузер және ADGB кәсіподақ мектебі Баухаус және оның Веймар, Дессау және Бернаудағы нысандарының Мәдени мұра тізіміне енгізілді. Вальтер Гропиус 1928 жылдың 1 сәуірінде Майерді мектеп директоры қызметіне тағайындады. Майер сериялық жаппай өндіріс және функционалистік архитектура үшін прототиптерді жобалауға басымдық беру үшін Гропиустың жаңалықтарын жалғастырды. Веймар Республикасының күрделене түскен саяси кезеңінде Дессау қаласының мэрі Гессе Майердің коммунистік студенттік ұйымның дамуына жол бергенін және мектепке зиян келтіретін жарнама жасағанын, оның өміршеңдігіне қауіп төндіргенін мәлімдеді. Гессе 1930 жылдың 1 тамызында Майерді Баухаус мектебінің басшысы лауазымынан ақшалай өтемақымен босатып жіберді. Майер екі аптадан кейін солшыл газетте жариялаған ашық хатында Баухаусты «инцестуальды теориялар (қолдау көрсетпеу) дені сау, өмірге бағытталған дизайнға қол жеткізуге кедерілді. Баухаус басшысы ретінде мен Баухаус стилімен күрестім» деп сипаттады.
Walter Gropius appointed Meyer director of the Bauhaus architecture department when it was finally established during April 1927, though Mart Stam had been Gropius's first choice. Meyer brought his radical functionalist philosophy which he named, during 1929, Die neue Baulehre (the new way to build). His philosophy was that architecture was an organizational task without relationship to aesthetics, that buildings should be low cost and designed to fulfill social needs. He was dismissed for allegedly politicizing the school. Meyer brought the two most significant building commissions for the school, both of which still exist. One was a complex of five apartment buildings in the city of Dessau known as Laubenganghäuser ("Houses with Balcony Access"). The apartments are considered to be 'real' Bauhaus buildings because they originated with the Bauhaus department of Architecture. The development bordered on the Törten housing estate which was designed by Walter Gropius. The other major building commission was the Bundesschule des Allgemeinen Deutschen Gewerkschaftsbundes (ADGB Trade Union School), in Bernau bei Berlin, which was completed during 1930. It was the second largest project ever undertaken by the Bauhaus, after the Bauhaus school buildings in Dessau. The school operated for only three years until the Nazis confiscated it during 1933 for use as a management training school. The building now has historic protection status and it experienced an extensive restoration which was completed during 2007. The restoration project won the World Monuments Fund / Knoll Modernism prize during 2008. In July 2017, both the Laubenganghäuser and the ADGB Trade Union School were inscribed as part of the Bauhaus and its Sites in Weimar, Dessau and Bernau World Heritage Site. Walter Gropius appointed Meyer to replace him as the school's director on 1 April 1928. Meyer continued with Gropius' innovations to emphasize designing prototypes for serial mass production and functionalist architecture. In the increasingly dangerous political era of the Weimar Republic, Dessau's Mayor, Hesse, alleged that Meyer allowed a Communist student organization to flourish and bring bad publicity to the school, threatening its survival. Hesse dismissed Meyer as head of the Bauhaus school, with a monetary settlement, on 1 August 1930. Meyer's open letter in a left wing newspaper two weeks later characterizes the Bauhaus as "Incestuous theories (blocking) all access to healthy, life oriented design As head of the Bauhaus, I fought the Bauhaus style".
Кеңес Одағындағы мансабы
1930 жылдың күзінде Мейер бірнеше бұрынғы Баухаус студенттерімен бірге Кеңес Одағына эмиграциялады, олардың ішінде Конрад Пүшел де болды. Ол WASI-де, советтік архитектура және азаматтық инженерия академиясында оқытты. Кеңес Одағында болған жылдары ол Гипрогорда (Советтік қала құрылысы және инвестициялық даму институты) қалалық жобалар бойынша кеңесші болып жұмыс істеді және бірінші бесжылдық жоспар аясында Мәскеуді қайта жаңартуға қатысты жоспарлар жасады. Мәскеуден тыс, Мейер өз идеяларын, әсіресе, Кеңес Одағының Қиыр Шығысында жаңадан құрылған еврей автономиялық облысында іске асырды. Мейер ғимараттарды (мысалы, жұмысшы жатақханасы, театр және т.б.) ғана емес, сонымен қатар олардың ішкі дизайны мен жиһаздарын жасады, және аймақтың астанасы Биробиджан қаласының қала құрылысы жобасын әзірледі. 1933 жылдан бастап Мейер сталиндік биліктің ықпалынан шығып, олармен арасы суытыла бастады. Мәскеудегі шетелдіктердің көптеген қауымдастығында алғашқы "тазартулар" басталды. Сондықтан Мейер 1936 жылы Швейцариядағы туған жеріне, Женеваға қайтып келді. Оның серіктесі және ұлының анасы Маргарет Менгель, неміс азаматы болғандықтан, виза алмады және ұлымен бірге Мәскеуде қалды. 1938 жылы Маргарет көптеген шетелдіктермен бірге тұтқындалып, әкімшілік тәртіппен өлім жазасына кесілді. Оқ атып өлім жазасы 1938 жылдың 20 тамызында орындалды. 1927 жылдың 4 қаңтарында дүниеге келген ұлы Йоханнес Менгель мемлекеттік түзету мекемесінде аман қалды және анасының қасіретті өлімі туралы тек 1993 жылы білді.
In the autumn of 1930, Meyer emigrated to the Soviet Union, along with several former Bauhaus students, including Konrad Püschel and He taught at WASI, a Soviet academy for architecture and civil engineering. During his years in the Soviet Union, he acted as an advisor for urban projects at Giprogor (the Soviet Institute for Urban and Investment Development) and created plans related to aspects of the redevelopment of Moscow as part of the first five year plan. Outside Moscow, Meyer realised his ideas especially in the recently created Jewish Autonomous Oblast in the Soviet Far East. Meyer not only realised the buildings (such as worker's dormitory, theatre etc.) and their internal design and furnishings but also developed the urbanist project for the area's capital, the city of Birobidzhan. Meyer fell increasingly out of favour with the Stalinist authorities from 1933 onwards. The first so called "purges" also began within the large Moscow community of foreigners. Meyer therefore returned to Geneva in his Swiss homeland in 1936. Margarete Mengel, his partner and mother of his son, as a German citizen, was not granted a visa and therefore remained in Moscow with their son. Margarete was arrested in 1938 and sentenced to death by administrative means along with many other foreigners. The execution by firing squad took place on 20 August 1938. The son Johannes Mengel, born 4 January 1927, survived in a state reformatory and only learned of his mother's violent death in 1993.
Мексикадағы мансабы
1939 жылы Мейер Мексика қаласына эмиграция жасап, 1939 жылдан 1941 жылға дейін Instituto del Urbanismo y Planificación институтының директоры болып Мексика үкіметінде жұмыс істеді. 1942 жылы ол Taller de Gráfica Popular (Халықтық графика шеберханасы) баспасының директоры атанды.
In 1939 Meyer emigrated to Mexico City to work for the Mexican government as the director of the Instituto del Urbanismo y Planificación from 1939 through 1941. In 1942, he became the director of Estampa Mexicana, the publishing house of the Taller de Gráfica Popular (the Popular Graphic Arts Workshop).
Өлім және мұра
Мейер 1949 жылы Швейцарияға оралып, 1954 жылы қайтыс етті.
Meyer returned to Switzerland in 1949 and died in 1954.