Кіріспе

Британдық армия офицері, фельдмаршал сэр Хью Далримпл Росс (5 шілде 1779 – 10 желтоқсан 1868) – британдық армия офицері. 1798 жылғы Ирландия көтерілісінде қатысқаннан кейін, Пиреней соғысы мен «Жүз күн» шайқастарының көптеген ұрыстарында әскер командирі ретінде күшін сынады. Ол Солтүстік округтің артиллерия командирі болып тағайындалды, төрт солтүстік округтің барлық күштеріне басшылық етті, сосын Корольдік артиллерияның бас адъютантының орынбасары болды. Росс – Лорд Рагланның басшылығымен Қырым соғысына жіберілген артиллерия бөлімшесіне жауапкершілікті алған, Ордонанс генерал-лейтенанты атағын соңғы рет алған адам. Соғыстан кейін ол Корольдік артиллериядағы ең жоғары салтанатты лауазымның бірі – Сент-Джеймс паркінің бас қару шебері қызметін атқарды.

Әскери мансап

Майор Джон Росс пен Джейн Росс (құдайы Букан) ұлы болып туған Росс Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алып, 6 наурызда 1795 жылы Корольдік артиллерияда екінші лейтенант болып тағайындалды. 10 мамырда 1796 жылы лейтенант болып тағайындалған ол 1798 жылғы Ирландия көтерілісі кезінде қатысты және 1 қыркүйекте 1803 жылы капитан-лейтенант болып тағайындалғаннан кейін, 15 қыркүйекте 1803 жылы адъютант лауазымына көтерілді. 26 шілдеде 1804 жылы Вулвич казармасындағы Корольдік артиллерияның 4-ші батальонының адъютанты болып тағайындалғаннан кейін екінші капитан болып тағайындалды. 24 шілдеде 1806 жылы капитан болып жоғарылатылып, кейін "Каштановый отряд" деп аталып кеткен Корольдік ат артиллериясының взводына қолбасшылық етті. 1809 жылы Пиреней соғысы кезінде взвод Лиссабонға қонды және сэр Артур Уэлсли әскеріне қосылды. Росс қарулары Жеңіл дивизияға бекітілді және Роберт Крауфурдпен бірге 1810 жылдың шілдесінде Коа шайқасында және 1810 жылдың қыркүйегінде Буссако шайқасында бірнеше шайқасқа қатысты. Андре Массена Торрес-Ведра шебінен шегінуді бастағанда, Росс взводы қуғынға қатысты, 1811 жылдың наурыз айында Помбал шайқасында, Рединья шайқасында және Касал-Ново шайқасында, сондай-ақ 1811 жылдың сәуірінде Сабугал шайқасында және 1811 жылдың мамырында Фуэнтес-де-Оноро шайқасында қатысты. 1813 жылдың шілдесінде Росс Пиреней шайқасына да қатысты, одан кейін 1813 жылдың қазан айында Бидасоа және 1813 жылдың қарашасында Нивель шайқастары болды. 1813 жылдың желтоқсанындағы Нив шайқасында Росс атының астынан шығып кетті, бірақ ол зардап шекпеді және 1814 жылдың сәуірінде Байон шайқасында шайқасты. Жүз күндік соғыс кезінде Росс 1815 жылдың маусымында Ватерлоо шайқасында қатысты, оның жартысы бұзылған болса да, қалғандары француздарды қууда қатысты. 8 қазан күні 1815 жылы 2-дәрежелі Ресейдің Әулие Анна орденімен марапатталды. 1825 жылы Росс Солтүстік округтің артиллерия командирі болды, Англияның төрт солтүстік округінің барлық күштеріне басшылық етті. 23 қарашада 1841 жылы генерал-майор, 11 қарашада 1851 жылы генерал-лейтенант болып жоғарылатылды. 2 мамырда 1854 жылы орднанс генерал-лейтенанты болды және осы лауазымда Лорд Раглан басқаруымен Қырым соғысына жіберілген артиллерия бөлімдерін тексеруге жауапты болды, әр батареяның Ұлыбританиядан майданға жоғары тиімділікпен жіберілгенін қамтамасыз етті. Орднанс кеңесі таратылғаннан кейін, 22 мамырда 1855 жылы Корольдік артиллерияның генерал-адъютанты болды. 5 шілдеде 1855 жылы Бат орденінің Ұлы кресімен марапатталды және Корольдік ат артиллериясының полковник-командирі болды. 3 тамызда 1868 жылы Челси корольдік ауруханасының вице-губернаторы болды. Бірнеше айдан кейін, 10 желтоқсанда 1868 жылы Лондондағы Найтсбридждегі үйінде қайтыс болды.

Отбасы

1816 жылы Росс Элизабет Грэмге үйленді; олардың екі ұлы болды: майор Хью Грэм Росс (1817–1848) және генерал сэр Джон Росс.