Кіріспе
Делоу автомобильдері 1949 және 1956 жылдар аралығында Англияның Бирмингем қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан Альвчерч қаласында (мұқтаждықтары мен бұрандаларын өндірген Делсонның меншігіндегі) зауытта жасалды. Dellow Motors Ltd компаниясын Кен Делингпол мен Рон Лоу бастады. Олар спорттық автомобильдерді шығарып, сынақтарға, раллилерге және тауларға көтерілулерге арналған. Кішкентай саны өте ерте машиналар Рон Лоудің арнайы FUY 374 (қазіргі иесі Кен Миллард Вулвергемптон) бойынша Остин 7 шассиін қолданды. Басқа прототиптер арасында Эрл "Мик" Хайвейге тиесілі OP 3835, HAB 245 (Эрик Пенн), CAB 282 (Льюис Трейси) және EDE 384 (Меррик) болды. 1950 жылдан бастап, ломбард Austin 7 аз болғандықтан, 1172cc Ford 10 қозғалтқышы A-кадрлы шассиде шассиге дәнекерленген және алюминийден қапталған өте жеңіл құбырлы болат қаңқасы бар, есіктері жоқ ерте автомобильдерде пайдаланылды. Негізгі шасси фреймін 2-ші дүниежүзілік соғыстан қалған ХХХ-тың молды молибденді ракета түтіктерінен жасады. Бұл ракеталар RP 3 (Rocket Projectile 3 inch) типті, Hawker Typhoon және Bristol Beaufighter ұшақтарында пайдаланылған. Тормоздар стандартты Ford кабельді / таяқшамен жұмыс істейтін барабандар болды. А түтікшелік конструкциясы [соғыс алдындағы BMW328 шассиінен әсер алды деп болжанады] жеңіл салмаққа қол жеткізді және сынақтар үшін артқа қарай ауыртпалық болды. 1950 жылдардың басында Dellow автомобильдерінің жүргізушілері көптеген спорттық марапаттарды жеңіп алды, бұл тек сынақтарда ғана емес, сонымен қатар басқа да іс-шараларда, мысалы, жүргізушілікті тексеру және тау-төбелерге көтерілу. Сондай-ақ, Деллоус MCC ұйымдастырған Daily Express National Rally және Circuit of Ireland Rally жарыстарында жалпы жүлдеге ие болды. Делоу жүргізушілері жиі мотоспорттың басқа түрлерінде жарқырап көрінді, Кинверден келген Тони Марш RAC Hill Climb чемпионы болды. Кейіннен HWM, BRM және Vanwall үшін, содан кейін Ferrari үшін жұмыс істеді. Dellow стилін Лионель Эванс Киддерминстердегі Radpanels каросериялық бизнесінде жасаған. Көлік Mk I-ден Mk V-ге дейін бірнеше нұсқалар арқылы дамыды. Алғашқы машиналарда Ford арқалық алдыңғы күшеуіші, көлденең жапырақты көктем және қысқа Панхард таяқшасы, артында төрттен бір эллиптика және Андре Хартфорд сүргіш демпферлері болды. Фордтың айналым күші түтігі сәйкес қысқарып, автомобильдердің басым көпшілігі 3 жылдамдықты Фордтың беріліс қорын қолданды, бірақ өте аз автомобильдер (KOX 300 мысалы) 10M сериясындағы Morris-тен 4 жылдамдықты беріліс қорын тапсырыспен жасалды. 4 жылдамдықты Моррис қорабының қолданылуын Тони Марштың "Жылы салмағы" бастады. Дөңгелектер Фордтың 5 шұңқырлы дөңгелектері болды және префекттен (сық жиек), 16 "электрлік көліктен (кең жиек), 17" Popular-тен, 18" -тен диаметрі болуы мүмкін. Кейінгі иелері көбінесе заманауи радиалдық шиналарды пайдалану үшін Ballamy 15" дөңгелектерін орнатты. Әдетте, қос қосалқы дөңгелекті де бар. Кейбір Dellow шассилері өздерінің денелерін құрастыруды қалаған адамдарға сатылды [бірақ олар зауыттың машиналары сияқты әдемі емес еді]. Зауыт жабылғаннан бері бір-екі "көшірме" жасалды. Ford E93A қозғалтқыштары жеңіл күйде болды және көптеген "Dellow" құйма қорытпасы бар қос SU-ды қолданды. Алайда, зауыт сондай-ақ Wade Ventor (Roots типті) суперкомпрессор орнатылған машинаны ұсынды. MkII-де жаңа және әлдеқайда берік артқы шасси бөлімі, орамды пружиналар, бөлек телескопиялық соққыны шамалы амортизаторлар және Панхард таяқшасы енгізілді. Бұл қатты шасси есіктерді ерікті түрде орнатуға мүмкіндік берді. Mk V нұсқасы 1954 жылы жылдамдық жарыстарына арналған Тони Марш құрастырған "жеңіл" Делоудан (WRF 81) алынған. Ол алдыңғы жағында (телескопиялық демпирлер арқылы) кернеулі пружиналарды енгізді, бірақ әлі де бір бөлшекті Фордтың арқалық осьтерімен. Алвечерчте барлығы 300-ге жуық Dellows жасалды деп есептеледі. Бүкіл көліктерді таңдалған дилерлер сатып алды, осыған сәйкес қазір сирек кездесетін сату листовкасы шығарылды. Бір Dellow иегері тіпті отбасылық демалыс үшін кербенді сүйретіп алды, ал ауыл шаруашылығы инженерлері фирмасы бірнеше Dellows сатып алды. Бірмингемге жақын Олдбери қаласында орналасқан Dellow Engineering компаниясы Mk VI ұшағын шығарады. Ол жиі шыны талшықтан жасалған корпуспен сипатталады, бірақ ол да шын мәнінде қорытпа панельдермен салынған. Mk VI-ның өте аз данасы жасалды.
the surname
Dellow cars were made in a factory (owned by Delsons who produced nuts and bolts) at Alvechurch, just south of Birmingham, England between 1949 and 1956. Dellow Motors Ltd was started by Ken Delingpole and Ron Lowe to produce road going sports cars for the enthusiast to use in trials, rallies and hill climbs. A small number of very early cars used Austin 7 chassis as per Ron Lowe's special, FUY 374 (Current owner Mr Ken Millard Wolverhampton). The other prototypes included OP 3835 owned by Earl "Mick" Heighway, HAB 245 (Eric Penn) CAB 282 (Lewis Tracey) and EDE 384 (Merrick). From 1950, with scrap Austin 7's in short supply, an 1172cc Ford 10 engine was utilised in an A frame chassis with a very light tubular steel framework welded to the chassis and panelled in aluminium, early cars having no doors. The main chassis frame was made from Government surplus chrome molybdenum rocket tubes from WW2, these rockets being RP 3 (Rocket Projectile 3 inch) types as used by Hawker Typhoon and Bristol Beaufighter aircraft. Brakes were standard Ford cable/rod operated drums all round. The tubular A frame design [supposedly inspired by the pre war BMW328 chassis] achieved light weight and had a rearward weight bias for trials. Many sporting awards were won by drivers of Dellow cars in the early 1950s, not only in trials but also in other events such as driving tests and hillclimbs. Dellows also took overall honours in the MCC organised Daily Express National Rally and the Circuit of Ireland Rally. Dellow drivers often shone in other forms of motor sport, Tony Marsh from Kinver went on to become RAC Hill Climb Champion on no less than 6 occasions. Peter Collins from Kidderminster, later drove for HWM, BRM and Vanwall, then for Ferrari. Dellow styling was created by Lionel Evans at his Radpanels coachbuilding business in Kidderminster. The car evolved through several variants known as Mk I to Mk V. Early cars had the Ford beam front axle with a transverse leaf spring and short Panhard rod, quarter elliptics at the rear and Andre Hartford friction dampers all round. The Ford torque tube was suitably shortened and the vast majority of cars used the 3 speed Ford gearbox but a very small number of cars (KOX 300 being an example) were produced to customer order with a 4 speed gearbox, from the 10M series Morris. The use of a 4 speed Morris box was pioneered by the "Lightweight" of Tony Marsh. Wheels were 5 stud from Ford and could be 16" diameter from the Prefect (narrow rim), 16" from the van (wider rim), 17" from the Popular, 18" also from the van. Later owners often fitted Ballamy 15" wheels in order to use more modern radial tyres. Dellows usually carried twin spare wheels. Some rolling Dellow chassis were sold to individuals who wished to build their own body [which were rarely as good looking as the factory cars ]. One or two 'Replicas' have been built since the factory closed
The Ford E93A engines were mildly tuned and many used twin SU's on a cast alloy 'Dellow' manifold. However, as an option the factory also offered the car with a Wade Ventor (Roots type) supercharger installation. The MkII saw the introduction of a new and much more robust rear chassis section with coil springs, separate telescopic shock absorbers and a Panhard rod. This stiffer chassis allowed doors to become an optional fitting. The Mk V version was derived from the "Lightweight" Dellow (WRF 81) constructed by Tony Marsh for speed events in 1954. It saw coil springs introduced at the front (over telescopic dampers) although still with a one piece Ford beam axle. About 300 Dellows in total are believed to have been constructed at Alvechurch. Complete cars were available from selected dealers across the country and a now rare sales leaflet was accordingly produced. One Dellow owner even towed a caravan for family holidays and a firm of agricultural engineers bought several Dellows for their reps to drive. A new company, Dellow Engineering, based in Oldbury near Birmingham produced a Mk VI. It is often incorrectly quoted as having a glass fibre body, but it too was in fact built with alloy panelling. Very few Mk VI's were made.
Көліктер
Dellow прототиптері 1947 Ford 10 Austin 7 шассиімен жұмыс істеді. Dellow Mk I 1949 Ford 10 негізгі 2 орындық (есіксіз). Dellow Mk II 1951 Арғы шиналы пружиналар, телескопиялық демдіргіштер, (міндетті емес есіктер). Dellow Mk III 1952 2+2 үлгісі. Dellow Mk IV 1954 жылы шыққан? 2+2 бір Ford Consul қозғалтқышымен. Dellow Mk V 1954 Коельді бұрандалы арқалық алдыңғы ось, бапталған қозғалтқыш, Mk Vs әдетте Ford-тың 3 жылдамдықты қорабы болды, бірақ "Жылы" WRF 81, қазір Найджел Браунға тиесілі, 4 жылдамдықты ex Morris бірлігіне ие болды. (Делоу регистрінен Дэвид Хейлидің ақпараты). Dellow Mk VI 1957 тәуелсіз алдыңғы аспасы, шассиі.