Кіріспе

Бастапқы прогрессивті афазия (ППА) - тілдік қабілеттер баяу әрі бірте-бірте бұзылатын неврологиялық синдромның түрі. Афазияның басқа түрлеріне ұқсас, ППА-ны қосатын белгілер сол жарымшардың қай бөлігі айтарлықтай зақымдалғандығына байланысты. Алайда, басқа афазиялардан айырмашылығы, ППА ми тінінің үнемі нашарлауынан пайда болады, бұл ерте симптомдардың кейінгі симптомдарға қарағанда әлдеқайда аз зиянды болуына әкеледі. ПАА-мен ауыратын адамдар сөйлеу, жазу, оқу және жалпы тіл түсіну қабілетін баяу жоғалтады. Ақырында, науқастың бәрі дерлік мылқау болып, сөйлеу мен жазу тілін түсінбей қалады. Ол алғаш рет басқа психикалық функциялар сақталған кезде тілдік мүмкіндіктердің бұзылуы ретінде сипатталса да, ППА-ның аурулар мен Альцгеймер ауруының фронтотемпоральді доңғалақтың дегенерациясы спектрімен клиникалық және патологиялық үндестігі бар. Альцгеймер ауруынан зардап шеккендерден айырмашылығы, ППА бар адамдар әдетте өздерін қамтамасыз ете алады.

Себептер

Қазіргі уақытта ППА-ның және басқа да ППА-ға ұқсас дегенеративті ми ауруларының нақты себептері идиопатиялық (белгісіз) деп саналады. Аутопсия кезінде ППА жұқтырған адамдардың миында әртүрлі аномалиялар байқалды. Бұл өлтірулер, сондай-ақ КТ, МРТ, ЭЭГ, бір фотоны шығаратын компьютерлік томография және позитронды шығаратын томография сияқты бейнелеу әдістері, әдетте, аномалиялар тек сол жарты шарда ғана байқалды. Бұл нәтижелер әлі де қайталанып, перспективалық зерттеулер арқылы дәлелденген жоқ. ППА тұқым қуалайтын ауру болып саналмайды. Алайда, фронтотемпоральді доңғалақтың дегенерациясы (ФТДД) бар адамның туыстары, соның ішінде ППА, ППА немесе басқа да жағдайлардың даму қаупі аздап жоғары. ППА диагнозы қойылған пациенттердің төрттен бірінде ППА немесе FTLD ауқымындағы басқа аурулардың бірінің отбасылық анамнезі бар. Генетикалық бейімділік әр түрлі ППА нұсқалары арасында әр түрлі екендігі анықталды, прогрестік ағымсыз афазия (ПНА) логопезиялық прогрессивті афазияға (ЛПА) немесе семантикалық деменцияға (СД) қарағанда көбірек туыстық сипатқа ие. GRN мутациялары байқалған пациенттердің көпшілігі PNFA клиникалық белгілерін көрсетеді, бірақ фенотип атипиялық болуы мүмкін. Миға жарақат алғаннан кейін емес, науқас үнемі басталатын және үнемі өркендейтін афазияны көрсетуі керек, бұл сөйлемнің бұзылуы және / немесе сөзді қолдану, сөйлеуді шығару және түсіну. Бұл аурудың аурудың күнделікті өміріндегі белсенділіктері бойынша функционалдық әлсіреудің жалғыз анықтауышы болуы тиіс. Диагностикалық процедуралар негізінде аталған ауруды нейродегенеративті процеске жатқызу керек. ППА және басқа да афазиялар пациенттегі танымдық бұзылудың жалғыз көзі болып табыла ма, жоқ па, оны бағалау қиын, өйткені: 1) басқа да нейрологиялық дегенеративті аурулар сияқты, мысалы, Альцгеймер ауруы, қазіргі уақытта афазиялар үшін сенімді инвазивті емес диагностикалық тесттер жоқ, сондықтан нейропсихологиялық бағалаулар дәрігерлердің пациенттерді диагностикалау үшін қолданатын жалғыз құралы болып табылады; және 2) афазиялар көбінесе бұл нейропсихологиялық тесттердің басқа, тілдік емес бөліктеріне, мысалы, есте сақтау үшін ерекше. Алғашқы прогрессивті афазияның классикалық Mesulam критерийлерінде екі нұсқа бар: еркін сөйлемейтін типтегі PNFA және еркін сөйлеуші типтегі SD. Алғашқы прогрессивті афазияның үшінші нұсқасы, LPA, қосылды және бұл Альцгеймер ауруының атипиялық түрі. ПНФА үшін диагноз қоюдың негізгі критерийлері аграмматизм мен баяу және ауыр сөйлеуді қамтиды. Сонымен қатар, сөйлеуде жиі кездесетін қателіктер де бар, олар бұрмалау, өшіру және енгізу. Түсіну тұрғысынан алғанда, грамматикалық күрделілікке байланысты синтаксис пен сөйлемді түсінуде кемшіліктер бар, бірақ бір сөзді және объектіні түсіну салыстырмалы түрде сақталады. Альцгеймер ауруынан зардап шеккендерден айырмашылығы, ППА-мен ауыратын адамдар әдетте өздеріне қамқорлық жасау, жұмыс істеу, қызығушылықтары мен хоббилерін жалғастыру қабілетін сақтай алады. Сонымен қатар, Альцгеймер, Пик және Кройцфельдт-Якоб аурулары сияқты ауруларда тіл түсіну мен оны шығарудың бірте-бірте нашарлауы - бұл жадының, қозғалыс қабілеттерінің, ойлау қабілетінің, сананың және визуалды-кеңістіктік қабілеттерінің бірте-бірте төмендеуі сияқты көптеген мүмкін психикалық нашарлаулардың бірі ғана. Алцгеймер ауруы кезінде де қолданылатын анти- TNF емдеу стратегиясы - периспинальді этанерцептпен емделген алғашқы прогрессивті афазиясы бар науқастың сөйлеу қабілеті мен деменция жағдайында тез және тұрақты жақсарғаны туралы хабарланған. Бұл мақаламен бірге науқастың жағдайының жақсарғанын көрсететін бейнеролик жарияланды. Бұл нәтижелер өз бетінше қайталанбаған және әлі де даулы болып келеді.

Тарих

М. Марсель Месулам бастапқы прогрессивті афазия терминін енгізді.