Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы американдық жарыс командасы PPI Motorsports - CART, NASCAR және түрлі автокөлік жарыстары сұлбаларында жарысқан жарыс командасы. Команда NASCAR-да қалған бірнеше бір көлік операцияларының бірі болды.
Former American racing team
PPI Motorsports was a race team which competed in CART, NASCAR and various off road racing circuits. The team had one of the few remaining single car operations in NASCAR.
Алғашқы жылдар
PPI команданың иесі Кал Уэллс 1979 жылы құрған Precision Preparation, Inc. компаниясының атауы болды. Компания автокөлік жарыстары командаларына бөлшектермен қамтамасыз етті. Уақыт өте келе, PPI Тойота Моторспорттың көмегімен өз офф-роуд командасын құрды. PPI Mickey Thompson SCORE сериясы үшін жолдан тыс жүк көліктерін, содан кейін Baja 1000 сияқты ашық ауада жарысатын жүк көліктерін шығарды. PPI-дің елеулі жүргізушілері Иван "Ironman" Стюарт пен жас Робби Гордонды (ол да 1998 жылы команда үшін CART-та жүрді) қамтиды.
PPI stood for Precision Preparation, Inc., a company founded by team owner Cal Wells in 1979. The company provided parts for off road racing teams. Over time, PPI eventually began its own off road team, with help with Toyota Motorsports. PPI fielded off road trucks for Mickey Thompson's SCORE series and then later fielded trucks which competed in outdoor events such as the Baja 1000. Notable drivers for PPI include Ivan "Ironman" Stewart and a young Robby Gordon (who also drove in CART for the team in 1998).
CART жылдары
PPI-нің Toyota-мен қарым-қатынасы 1995 жылы, Уэллс жақсы досы Франк Арсьеромен CART командасын құрған кезде, ашық дөңгелектер қатарына кеңейтілді. Олардың алғашқы жүргізушісі Хиро Мацусита болды. Арсьеро Уэллс деп аталатын CART командасы 5 жыл бойы жұмыс істеді, бірақ 1999 жылы жаңадан келген Кристиано да Маттамен 4-ші орынды иеленді. 1996 жылы олар CART маусымын Джефф Кросноффпен бастады, бірақ ол Торонтодағы көше жарысы кезінде қайғылы апатта қайтыс болды. Кейіннен барлық PPI машиналары Кросноффтың есіне арналған жазумен жабдықталды. Арсьеро 2000 жылы кеткеннен кейін команда PPI Motorsports болып қайта аталды, ал да Матта командаға CART-те алғашқы (және жалғыз) мансабындағы жеңісін берді. Осы уақыт ішінде команда Toyota Atlantic сериясында бағдарлама жүргізді және 2000 жылы жылдың жаңашылы Дэн Уэлдонмен сәттілік алды. 2000 жылғы маусымнан кейін PPI ашық дөңгелек және жолдан тыс бағдарламаларын тоқтатты, Toyota-мен қарым-қатынасын аяқтады және назарын тек NASCAR-ға аударды. PPI сонымен қатар 1998 жылдан 2000 жылға дейін Toyota Atlantic-те жарысты, Энтони Лазаро, Эндрю Бордин және Дэн Уэлдонмен жарыстар жеңіп алды. Лазаро 1999 жылы командамен чемпионатты жеңіп алды.
PPI's relationship with Toyota expanded into the open wheel ranks in 1995, when Wells formed a CART team with good friend Frank Arciero. Their initial driver was Hiro Matsushita. Known as Arciero Wells, the CART team lasted for 5 years but only a managed a best finish of 4th in 1999 with rookie Cristiano da Matta. In 1996, they began the CART season with Jeff Krosnoff driving, but he died in a tragic accident during the Toronto street race. All PPI cars subsequently carried a decal commemorating Krosnoff's memory. After Arciero left in 2000, the team was rebranded as PPI Motorsports, and da Matta gave the team its first (and only) career victory in CART. During this time, the team also ran a program in the Toyota Atlantic series, and had success in 2000 with rookie of the year Dan Wheldon. Following the 2000 season, however, PPI shut down its open wheel and off road programs, ended its relationship with Toyota, and shifted its focus exclusively on NASCAR. PPI also competed in Toyota Atlantic from 1998 to 2000, winning races with Anthony Lazzaro, Andrew Bordin, and Dan Wheldon. Lazzaro won the championship for the team in 1999.
NASCAR жылдары
PPI Motorsports 2002 жылғы маусымнан бастап каска киюді талап еткен алғашқы NASCAR командасы болды.
PPI Motorsports was notable in being the first NASCAR team to require pit crew members to wear helmets before the series mandated wearing helmets starting with the 2002 season.
No 32 автомобильдің тарихы
PPI Motorsports өзінің алғашқы Кубок командасын 2000 жылғы маусымда ашық дөңгелекпен және No32 Tide бағыттайтын Ford рулі артында Trans Am-тің әйгілі Скотт Пруетті бастады. Команда алғашқы жылы жетістікке жетпеді, 37-орында аяқтады және алты жарысқа қатыса алмады. Пруэт маусым соңында босатылып, Trans Am-ге оралды. Команда 2001 жылы NASCAR-ға ғана назар аударған кезде, PPI екі машиналы Уинстон кубогының күш-жігерін көрсетті, ал Рикки Крейвен 32-ге ие болды. Крейвен бірнеше мықты жарыстарға қатысып, команданың алғашқы жеңісін қазан айында Мартинсвиллде жеңіп алды. Сол жылы ол рейтингте 21-ші орынды иеленді. Крейвен 2002 жылы күшті жарысқа түсті және команда үшін жарыста жеңіске жете алмағанымен, ол өзінің бағдарлы чемпионатты жақсартуға және жалпы 15-орынды иеленуге қол жеткізді. Бұл команданың Фордпен соңғы маусымы болды, өйткені олар келесі маусымда Понтиакқа ауысты. 2003 жылы Кревен Рокингемде үздік 5 орынды иеленіп, Дарлингтонда атақты жеңіске жетті, онда ол Курт Бушты 0,002 секундқа жеңіп, бүгінге дейін NASCAR Кубок Сериясының тарихындағы ең кіші жеңіске қол жеткізді. Сонымен қатар, бұл "Понтиактың" Уинстон Кубогы сериясындағы соңғы жеңісі болды. Алайда, бірнеше рет DNF-тер Крейвенді ұпай бойынша 27-орынға түсірді. PPI 2004 жылы қиындықтарға тап болды, өйткені Крейвен командаға алғашқы 24 жарыста үздік 10 орын бере алмады. Уэллс пен Крейвен нәтижелер жетіспеушілігіне байланысты жолдарын бөлісті және Крейвеннің орнын Буш сериясының жүргізушісі Бобби Хамильтон кіші алды. 2005 жылғы маусымда "Гаммильтон" машинаны толықтай жүргізді. Алайда, ол жыл ішінде Топ-10-ға кіре алмады және ақыр соңында 36-шы орынды иеленді. Уэллс Хэммильтонды Инфинеондағы жол курсы ринггері Рон Феллозмен алмастырғаннан кейін сәттілікке қол жеткізді, Феллоз командаға сегізінші орын берді. Гамильтонның орнына 2006 жылғы маусымда машинаны жүргізген Трэвис Квапил келді, тек бес DNQ болды. Рон Феллоус Сонома мен Уоткинс Глендегі екі жол жарысында жарысты. Алғашында Гленде 10-шы орынды иеленгеннен кейін, Феллоус трассаның бір бөлігін өткізіп жібергені үшін жазаланды және 32-ші орынға түсті. 2006 жылғы маусымның соңында Тайд NASCAR-дан толық уақытты демеуші ретінде кетті. Жаңа демеуші таба алмаған Уэллс 2007 жылғы маусым алдында команданы тоқтатып, өзінің иеленушілерін Майкл Уолтрип Рейсингке сатып жіберді.
PPI Motorsports started its first Cup team during the 2000 season with open wheel and Trans Am standout Scott Pruett behind the wheel of the No.32 Tide sponsored Ford. The team was hardly a success in its first year, finishing in 37th place and failing to qualify for six races. Pruett was released at the end of the season and returned to Trans Am. With the team focusing exclusively on NASCAR in 2001, PPI fielded a two car Winston Cup effort, with Ricky Craven taking over in the 32. Craven had a number of strong races, which he capped giving the team its first career victory at Martinsville in October. He finished 21st in the points standings that year. Craven ran strong in 2002 and, although he failed to win a race for the team, he managed to improve his point championship standing and finishing 15th overall. This was the team's last season in a Ford, as they switched to Pontiac the next season. Craven started 2003 the same way, with a strong Top 5 at Rockingham and a famous victory at Darlington, in which he beat Kurt Busch to the finish by just 0.002 seconds, which still stands today as the smallest margin of victory in NASCAR Cup Series history. It also turned out to be Pontiac's last win in the Winston Cup Series. However, a series of DNF's dropped Craven to 27th in points. PPI showed clear signs of struggling in 2004 as Craven was unable to give the team a single Top 10 finish through the first 24 races. Wells and Craven parted ways due to lack of results and Busch Series driver Bobby Hamilton Jr. took Craven's place. Hamilton Jr. drove the car for the entire 2005 season. However, he failed to score a Top 10 during the year, and eventually finished 36th. Wells did have some success after replacing Hamilton with road course ringer Ron Fellows at Infineon, with Fellows giving the team an eighth place finish. Hamilton was replaced by Travis Kvapil, who drove the car for the 2006 season, only to have five DNQ's. Ron Fellows competed in the two road course races at Sonoma and Watkins Glen. After originally finishing 10th at the Glen, Fellows was penalised for skipping a portion of the track and dropped to 32nd. At the end of the 2006 season, Tide left NASCAR as a full time sponsor. Unable to find a new sponsor, Wells shut down the team before the 2007 season and sold his owner points to Michael Waltrip Racing.
No 96 автокөлік тарихы
Кейін 2000 жылы PPI екінші Кубок сериясы командасын Рональд Макдональд үйі қайырымдылық ұйымдарының қолдауымен бастады. Truck Series жүргізушісі Энди Хьюстон #96 Ford-ты 2000 жылғы маусымның соңында бес жарысқа айдап, команданың 2001 жылғы толық кестеге жетуін көздеді. Хьюстон өзінің бес стартында 26-шы орыннан артық емес, бірақ команда 2001 жылғы маусымға McDonald's-тен демеушілік алып, оның иесі Билл Эллиотты бірнеше жыл бойы демеушілік етіп келген. #96 өз орнын табу үшін күресті. "Дейтона 500" жарысына тоғызыншы орынды иеленген Хьюстон 175-ші айналымда үлкен апатқа ұшырағанға дейін екі айналымға құлап кетті. Содан кейін ол Рокингем мен Лас-Вегаста өткен келесі екі жарысқа қатыса алмады. Хьюстон өзінің ең жақсы финисін сәуір айында Мартинсвиллде аяқтады, онда ол 17-ші орынға ие болды және жетекші айналымда жүретін соңғы көлік болды. Екі жарыстан кейін ол екінші рет ең үздік жиырмаға кірді, Калифорния спидвейінде 19-орынға ие болды. Осыдан кейін Хьюстонның өнер көрсетуі айтарлықтай төмендеді. Ол маусым айында Мичиган, Поконо және Сирс-Пойнт жарыстарына қатыса алмады, ал No 96 шілдедегі Нью-Гэмпшир немесе Поконо жарыстарына, сондай-ақ Уоткинс-Глендегі жол жарысына қатыса алмады. Хьюстон сонымен қатар Дарлингтондағы Оңтүстік 500-ге қатыса алмады, өйткені ол сол жердегі жарыстарға қатыса алмады, ал Ричмондтағы күзгі жарыста. Ол жарыстарға қатыса алған, бірақ оның да нәтижесі нашар болды. Ол шілдеде Дейтонада жақсы біліктілікке ие болса да, тағы да апатқа ұшырады. Ол Чикаголендте де, Индианаполисте де үздік 15-ке кірді, бірақ Хьюстонның қозғалтқышы бірінші жарыста үш айналымда жарылып, екіншісінде алғашқы айналымда құлады. Осы үш жарыста да Хьюстон 43-ші және соңғы орынды иеленді. Оның Калифорниядағы 20 үздік ойыннан кейін Хьюстон жеті рет 40-шы немесе одан да төмен орынға ие болды. McDonald's ақырында Хьюстонның нашар өнер көрсетуіне байланысты оның демеушілігін жалғастыру идеясына көңілі толды және Индианаполистегі жарысқа дейінгі аптада олар күзде Канзастағы тұңғыш жарыстан кейін # 96-ға толық уақыт демөөршілігін тоқтататынын мәлімдеді. Хьюстон бірінші айналымда аяқтай алмай, жарысты 18-ші орынға жайғасты. Ол оқиғадан кейін босатылды, өйткені Макдоналдс орнына ешқандай демеуші қол қойған жоқ, нәтижесінде команда жабылды.
Later in 2000, PPI started a second Cup Series team with backing from Ronald McDonald House Charities. Truck Series driver Andy Houston was to drive the #96 Ford for five races toward the end of the 2000 season, with the intent being for the team to run the full 2001 schedule. Houston finished no better than 26th in his five starts, but the team still entered the 2001 season having picked up sponsorship from McDonald's, which had been sponsoring Bill Elliott for the previous several years in his owner driver venture. The #96 struggled to find its footing. After qualifying ninth for the Daytona 500, Houston fell two laps down before being collected in a massive wreck on lap 175. He then failed to qualify for the next two races at Rockingham and Las Vegas. Houston would record his best finish at Martinsville in April, where he finished 17th and was the last car running on the lead lap. Two races later he recorded his second top twenty finish, a 19th place run at California Speedway. After that, Houston's performance declined significantly. He failed to qualify for the races at Michigan, Pocono, and Sears Point in June, and the #96 was entered in neither the July New Hampshire or Pocono races nor the road course event at Watkins Glen. Houston also missed the Southern 500 at Darlington, having failed to qualify for either event there, and the fall race at Richmond. In the races he did manage to qualify for, Houston also struggled to perform. Although he qualified well again at Daytona in July, he was again collected in a crash. He qualified in the top 15 at both Chicagoland and Indianapolis, but Houston's engine blew three laps into the former event and he crashed on the opening lap in the latter. In all three of these races, Houston finished 43rd and last. In fact, after his top 20 run at California, Houston finished 40th or worse seven times. McDonald's eventually cooled to the idea of continuing to sponsor Houston because of his poor performances and during the week leading up to the race at Indianapolis, they announced that they would be dropping their full time sponsorship of the #96 after the inaugural race at Kansas in the fall. Houston finished eighteenth in that race, failing to finish on the lead lap. He was released following the event as no sponsor signed on to replace McDonald's, resulting in the team being shut down.
Индикарольді жеңіс
# Сезоны күні Жарыс No. Жеңімпаз жүргізуші шассиі қозғалтқыш шинасы тор айналмалары Led12000 30 шілде CARTChicago Motor Speedway (O) 97 Криштиану да МаттаРейнард 2KiToyota RVAFirestone 5 51
# Season Date Sanction Track / Race No. Winning Driver Chassis Engine Tire Grid Laps Led12000July 30CARTChicago Motor Speedway (O)97 Cristiano da MattaReynard 2KiToyota RVAFirestone 5 51