Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Исаак Сирс (1 шілде 1730 – 28 қазан 1786) – американдық саудагер, теңізші, масон және саяси тұлға, американдық революцияда маңызды рөл атқарған. Ол 1730 жылы 1 шілдеде Массачусетс штатының Вест-Брюстер қаласында Джошуа мен Мэри Сирстің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 1630 жылы Англияның Колчестер қаласынан колонияларға көшіп келген Ричард Сирстің ұрпағы еді.
American politician
Isaac Sears (1 July 1730 – 28 October 1786) was an American merchant, sailor, Freemason, and political figure who played an important role in the American Revolution. He was born July 1, 1730, at West Brewster, Massachusetts, the son of Joshua and Mary Sears. He was a descendant of Richard Sears, who emigrated to the colonies from Colchester, England, in 1630.
Ерте өмір
1730 жылдың шілдесінде Батыс Брюстерде, Барнстабл, Массачусетс шығанағы колониясында Джошуа мен Мэри (Тахер) Сирстің ұлы ретінде дүниеге келді. Айзек Сирс тоғыз баланың алтыншысы еді. Ол Жаңа Англияның бесінші буыны болды, оның отбасы Кейп-Кодтан шығып, Коннектикут штатының Норвок қаласына қоныстанды. Оның діни байланыстары мықты болды, себебі оның ата-бабаларының ішінде қауымдық шіркеуде дьякон және пастор болғандар да бар еді. Ол 1730 жылы шіркеуде крещениеден өтті, сондай-ақ Харвичтегі қауымның мүшесі болды. Кейіннен ол англикан дініне ауысып, Нью-Йорктегі Троица шіркеуінде Сара Дрейкке үйленді және Манхэттенде отбасын тәрбиеледі. Оның қарындасының күйеуі Джаспер Дрейк болды, ол Уотер-стрит тавернасының иесі еді. Жастық шағында ол моллюскалар сатқан. Ол өте белсенді және ықпалды агитатор болды, батылдығымен танылды және 1760 жылы Ұлыбританияның билігін шектеуге тырысты. Британдық әскери инженер және картограф Джон Монтресор оған "Еркіндік пен тергеудің ұрпағы" деген лақап ат қойды, Монтресор оны және оның жасағын ықыласпен де, жек көрумен де атады. Британдық вице-адмирал Сэмюэл Грейвс Сирсті "көтерілістің ең белсенді көшбасшылары мен агитаторлары" деп сипаттады. Ол Нью-Йорк қаласындағы көтеріліс пен наразылықтың барлық акцияларына жетекшілік етті. Ол Джеймс ДеЛансимен бірлесіп, мөрлерге қарсы күресті және оны 1768 жылы Нью-Йорк ассамблеясына сайлауда қолдады. Сирс және оның көптеген жақтастары саудамен айналысты және мөрсіз сауданы жалғастыруды талап етті. 1766 жылы Сирс, Джон Лэмб және тағы үш адам басқа провинциялардағы басқа да "Бостандық ұлдары" тобымен байланыс орнату үшін корреспонденция комитетін құрды. "Мөр туралы заң" жойылғаннан кейін "Бостандық ұлдары" мерекелеу үшін "Бостандық бағанасын" орнатты. Бұл бағана қызыл сақшыларға қорқыныш сыйлады, ал қала тұрғындары үшін мақтаныш пен қарсылықтың символы болды. Олар шайдың кемеге тиеуін тоқтатуға сәттілікке жетті. 1774 жылдың сәуір айында олар "Нэнси" кемесіне шабуыл жасап, оның шайын жойды. Таунсенд актілері кезінде Ұлыбритания 1773 жылы Шай заңын қабылдады, бұл шайды Солтүстік Америкаға тікелей жеткізуге мүмкіндік берді, осылайша Шығыс Индия компаниясын банкроттықтан сақтап қалды. Сирс және оның серіктері, егер Америкадағы Шығыс Индия компаниясының шайын сатуға кедергі келтірмесе, олардың саудасының құлауы сөзсіз деп сенді. Олар бұл тек ағылшын шайын толығымен тыйым салу арқылы ғана мүмкін екеніне сенді, өйткені Компания жеке саудагерлер арқылы Америкаға шай импорттаудың жолдарын табатынын білді. Ол сондай-ақ Ұлыбритания колониялардағы басқа тауарларға монополия жасауға тырысатынынан және бұл "Нептун ұлдарының" әл-ауқатына қауіп төндіретінінен қорқып еді. Осы кезде капитан Сирс пен Макдугалл қарсылық көрсету қажет деп шешіп, барлық "Нептун" және "Бостандық ұлдарымен", сондай-ақ саудагерлермен және шай контрабандистерімен бірігуге тырысты. "Бостандық ұлдары" мен голланд контрабандистері бірігіп, Уильям Смит сипаттаған "Жаңа отты" тұтандырды. Қараша айының басында Нью-Йорк, Филадельфия және Бостон порттарына шай жақындаған кезде науқан басталды. Шай кемелерде сақталып тұрды, ешкім оны жоюға батыл бармады, себебі шайдың жойылғаннан қорқады. Қараша айының соңында "Бостандық ұлдарының" мүшесі Макдугалл барлық порттарға таратылатын хабарлама жариялады: "Егер "Индия шай компаниясымен" байланысты кез келген адам шайды сату, жерге түсіру немесе сақтау жөніндегі тапсырысты қабылдаса, оларға "Мохауктар" лайықты түрде күтім көрсетеді". Осылайша Сирс пен Макдугалл осы ерекше американдық атауды Шай заңының жұмысын тоқтату үшін зорлық-зомбылыққа дайын адамдардың жеке басын жасыру үшін пайдаланды. Одан көп ұзамай Бостон шай партиясы болды, ал Филадельфия мен Нью-Йорктегі шай кемелері жүктерінен қорқып Англияға қайтып келді. 1774 жылдың мамыр айында Бостон порттық заңы туралы хабар келгенде, Сирс пен Макдугалл Бостонға қолдау хаты жазып, ешкіммен кеңеспей, британдық бойкотқа қоса, Вест-Индияға экспортты тоқтатуды ұсынды және Континенттік Конгресс шақыруды талап етті. Нью-Йоркте Бостон порттық заңына реакция сақтықпен және екіұштылықпен болды, ДеЛансилермен маңызды емес мәселелерді талқылау туралы келіспеушілік болды.
Born in July 1730 in West Brewster, Barnstable Massachusetts Bay Colony, the son of Joshua and Mary (Thacher) Sears. Isaac Sears was the sixth of nine children. He was a fifth generation of New Englander whose family left Cape Cod and settled in Norwalk, Connecticut. He had well established Religious ties, as he also had ancestors who were a Deacon and a Minister in the Congregational Church. He was baptized in the church in 1730, moreover, he would go on to be a member of the Congregation in Harwich Mass. He would later go on to become an Anglican and marry Sarah Drake at Trinity Church in New York, and raised his family in Manhattan. His Father in law was Jasper Drake who owned the Water Street Tavern. As a young boy he sold shellfish, He was a most militant and influential agitator and earned a reputation for bravery and sought to limit the scope of Britain's authority in 1760. Another nickname that was bestowed upon him by British military engineer and cartographer John Montresor·, was the “Spawn of Liberty and Inquisition” which Montresor both passionately and derisively called him and his posse of vigilantes. British Vice Admiral Samuel Graves lists Sears as the “most active leaders and agitators of the rebellion. He was at the head of nearly every demonstration of mob violence in New York City. He partnered with James DeLancey in opposition to the stamps and supported him in his 1768 election to the New York assembly. Sears and many of his followers were engaged in trade and demanded that trade continue without stamps. In 1766, Sears, John Lamb and three others formed a committee of correspondence to communicate with other Sons of Liberty groups in other provinces. After the Stamp Act was repealed the Sons of Liberty erected a Liberty pole to celebrate. The liberty pole was a galling sight to the redcoats and a symbol of pride and defiance to the townsfolk. They were successful in preventing the landing of tea. In April 1774, they boarded the Nancy and destroyed its tea. During the Townsend Acts, Britain passed a Tea Act in 1773 to ship tea directly to North America to help the East India Company, saving it from being taxed so it can come out of bankruptcy. Sears and his companions believed that the ruin of their commerce was inevitable if they did not succeed in preventing the sale of India Company tea in America. They were convinced that this could only be effected by total prohibition of English tea, since the Company would find ways of importing its tea to America by way of private merchants regardless. He was also worried Britain would soon try to make a monopoly of other goods in the colonies, threatening the welfare of the Sons of Neptune. Before the tea was to be sent to the colonies, Captain Sears and McDougall decided an opposition was needed and sought to unite all the Sons of Neptune and Liberty with the merchants and tea smugglers. The Sons of Liberty and the Dutch smugglers had come together and sparked the "New Flame" described by William Smith. As the tea approached the harbors of New York, Philadelphia, and Boston in early November the campaign began. The tea stood in the boats that were in the harbor and no one dared to remove them for fear of the tea being destroyed. Towards the end of November, McDougall from Sons of Liberty made a publication to be sent out to all harbors. "If any of the tea by any persons associated with the India Tea Company had accepted a commission to sell, land, or store the tea would be paid "an unwelcomed visit, in which they shall be treated as they deserve: by 'The Mohawks.'" Thus Sears and McDougall initiated the use of this distinctively American name to cover the identity of those who were ready to employ violence to block the operation of the Tea Act." Not long after, the Boston Tea Party took place and the tea ships in Philadelphia and New York turned back to England for fear of their cargo. When in May 1774 news of the Boston Port Act arrived, Sears and McDougall wrote a letter of support to Boston, without consulting anyone else, in addition to a British boycott, they proposed a ban on exports to the West Indies and called for a Continental Congress. Reaction in New York to the Boston Port Act was cautious and equivocal, there was a split with the DeLanceys on whether to proceed with nonimportantion.
Алпыстың комитеті
1774 жылғы 16 мамырда Фраунс тавернасында түрлі топтардың жиналысы шақырылды. Елу адамнан тұратын комитет сайланды, оның төрағасы Айзек Лоу болды. Джеймс ДеЛансидің тобы көпшілікте болды, ал Сирс және оның "Еркіндік ұлдары" азшылықта қалды. 1774 жылы ол Нью-Йорк қаласының Алпыс адамдық комитетінің жетекші мүшесі еді. Бостон хабарласу комитетіне жазған хатында ол маңызды қалалардан делегаттардың кездесуін ұсынды. Бұл ұсынысты Алпыстық комитет бастапқыда жоққа шығарды, бірақ кейін Бірінші Континенталды Конгресс отырысын өткізу туралы ұсыныста мақұлдады.
On May 16, 1774, a meeting at the Fraunces Tavern was called of the various factions. The Committee of Fifty was elected with Isaac Low as its chairman. James DeLancey's faction was in the majority, with Sears and his Sons of Liberty in the minority. In 1774, he was a leading member of New York City's Committee of Sixty. In a letter to the Boston Committee of Correspondence he proposed a meeting of delegates from the principal towns. This proposal was initially disavowed by the Committee of Sixty, but later was ratified in a proposal for the meeting of the First Continental Congress.
Америка революциясы
1775 жылы 15 сәуірде ол британдықтарға қарсы қызметі үшін тұтқындалды, бірақ оның қолдаушылары түрме есігінен құтқарып алып, оны қаһарман ретінде көшелермен жүргізіп өтті. Лексингтон шайқасы туралы жаңалық келгенде, ол және оның ізбасарлары Кеден үйіндегі қару-жарақ қоймасын басып алды. 1776 жылы маусым айында Вашингтон армиясы келгенге дейін ол Нью-Йорк қаласының де-факто қолбасшысы болды. 1775 жылы 20 қарашада Сирс 80 азаматтан тұратын топты бастап, Парсон Сибери, судья Фаулер және лорд Андерхиллді ұстады. Кейін бұл топ Фаулерді кешірім сұрап, Екінші Континенталды Конгресске араласпауға уәде беруге мәжбүр етті (немесе олар оның атын қол қойдырды).
On April 15, 1775, he was arrested for his anti British activities, but was rescued at the prison door by his supporters and paraded through the streets as a hero. When news of the Battle of Lexington arrived he and his followers seized the arsenal at the Custom House. He was the de facto commander of New York City until Washington's Army arrived in June, 1776. On November 20, 1775, Sears led a group of 80 citizens in apprehending Parson Seabury, Judge Fowler, and Lord Underhill. At some point the mob forced Fowler to write (or else they forged his name) an apology and a promise not to interfere with the Second Continental Congress.
Соғыстан кейінгі жылдар
Британдықтар 1783 жылы Нью-Йорк қаласын тастап кеткеннен кейін, ол қалаға оралып, Боулинг Гриндегі үйге орналасып, «Бостандық ұлдары» ұйымын қайта жандандырды. Наурыз айына қарай, ол штаттан қалған лоялистерді 1 мамырға дейін қууды талап етті. Ол және «Бостандық ұлдарының» басқа мүшелері 1784 жылғы желтоқсанда Нью-Йорк штатының Ассамблеясында лоялистерге қарсы қатал заңдар жинағын қабылдау үшін жеткілікті орындар жеңіп алды. Ол әскерлердің жалақы куәліктерін арзан бағаға сатып алып, оларды конфискацияланған лоялистердің мүліктерімен спекуляция жасау үшін пайдаланғаны белгілі болды. Бұл халық тарапынан сатқындық пен цинизмнің ең жоғары деңгейі деп есептелді. 1786 жылы ол тағы да Ассамблеяға сайланды, бірақ ол кезде ол терең қарызға батқан еді және тұтқындалудан қашу үшін штаттан кетіп қалды. Сирс 1786 жылғы қазанда Голландияның Шығыс Индиясындағы Батавияда қызбадан және дизентериядан қайтыс болды. Ол Қытаймен американдық сауданы ашу мақсатымен жасаған саяхаты барысында, Кантон портындағы аралға жерленді.
After the British left New York City in 1783, he returned to the city installing himself in a mansion on the Bowling Green and reviving the Sons of Liberty. By March, he was calling for the expulsion of any remaining Loyalists in the state by May 1. He and other members of the Sons of Liberty won enough seats in the New York State Assembly in December, 1784 to enact a set of harsh anti Loyalist laws. He was exposed for buying up soldier's pay certificates at depressed prices and using them to speculate in forfeited Loyalist property. The public regarded this as the height of venality and cynicism. He was again elected to the assembly in 1786, but by then he was deeply in debt and he left the state to avoid arrest. Sears died in October 1786 of fever and dysentery contracted in Batavia in the Dutch East Indies while on a great adventure to open American trade with China, where he would be buried on an island in Canton Harbor.