Итальяндық мүсінші Эрcole Ферратаның өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Италиялық мүсінші Эрколе Феррата (1610 – 10 шілде 1686) – Рим бароккосы дәуірінің итальян мүсіншісі.

Өмірбаян

Комо қаласына жақын Пелио-Инфериорда туған Феррата бастапқыда Алессандро Алгардидің шәкірті болды және оның ең жақын көмекшілерінің біріне айналды. Ұстазы қайтыс болғаннан кейін Феррата және тағы бір шәкірті Доменико Гиди Алгардидің аяқталмаған Сан-Никола да Толентинодағы Сент-Николас көрінісін аяқтады. Нәтижесінде, екі тәуелсіз, бірақ өзара байланысты топтың жаңашыл құрылысы Алгардидің бастапқы дизайнынан туындады. Ферратаның ерте туындылары әлі де Алгардиге көп қарыз болғанымен, Феррата ұстазы мен Франсуа Дюкеснойдың туындыларында кездесетін классикалық тыныштықтан алшақтап, Джан Лоренцо Бернинидің экспрессивті эмоционализміне бет бұрды. Ол Римдегі Сант-Аньезе-ин-Агонедегі ең танымал екі жұмысымен белгілі: Берниниден шабыттанған Агнес қасиеттісінің өлімі (1660–64) және сондай-ақ мәрмәрдан жасалған Эмеренциана қасиеттісінің тасталғаны (1660). Соңғысы ұстазы Алгардидің ықпалымен шектелген, бірақ жоғарғы жартысын оның шәкірттерінің бірі Леонардо Ретти 1689–1709 жылдары аяқтады. Бернинидің жетекшілігімен ол Сант-Анжело көпірі үшін крест ұстаған періште мүсінін жасады және Санта-Мария-сопра-Минерваның алдындағы обелискіні ұстап тұрған піл мүсінін жасады деп хабарлады. Мансабының басында ол Неапольде Козимо Фанзаго мен Джулиано Финеллимен бірге жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Сиена соборындағы Чиги капелласы үшін Сиеналық Екатерина қасиеттісінің мүсінін жасады. Франческо Априлемен бірге ол Римдегі Санта-Анастасиядағы Санта-Анастасия мүсінін жасады, ол Бернинидің өлім аузында жатқан әйгілі Беата Людовика Альбертони мүсініне ұқсас. 1673 жылы Тоскананың ұлы герцогы Козимо III Римдегі Вилла Мадамада бейресми академия құрғанда, болашақ студенттерге көнеліктерді зерттеу мүмкіндігін беру үшін, ол оны Эрколе Феррата мен суретші Сиро Ферридің басшылығына тапсырды, олар бұрыннан-ақ Пьетро да Кортонамен Палаццо Питтидегі фрескалар жасаған. 1677 жылы Ұлы герцог өзінің көне мүсіндерін Римнен шығаруды ұйымдастырғанда, Эрколь Феррата Флоренцияға шақырылып, оларды ашып, оларға қарауды тапсырды. "Көбінесе көзге түспейтін, еңбекқор мүсінші, оның таланты көбірек ойға толы суретшілердің ойларын орындау немесе еліктеуде жақсы көрінетін Феррата, антиквариаттағы сарапшы ретінде лайықты беделге ие болды". Бірнеше жыл бұрын, Валичелладағы Санта-Марияға жаңа жол ашылған кезде, бассыз торсо табылған, оны иеленген ораториандар ордені оны "қалпына келтіру" үшін Эрколь Ферратаға жіберді, ол негізінен "Баласын көтеріп жүрген фаунды" жасады, ол королева Кристина сатып алғаннан кейін 1724 жылы Испанияның Филипп V-ге сатылды. Феррата Венера де Медичиге әдемі қолымен қосымша жасағаны туралы мәліметтерге қарағанда аз танымал. Франсис Хаскелл мен Николас Пеннидің айтуынша, "Ол ойып жасалған мүсінге білгіштерге ең ұнайтын әдемі қосымшаларды жасауға ерекше шеберлік танытты". Ол Бернинимен бірге Лиссабондағы граф Эрисейра сарайының бақшасы үшін көп құрметке ие болған фонтан жасады, өкінішке орай, сараймен бірге 1755 жылғы Лиссабон жер сілкінісінен үлкен кітапхана мен өнер коллекциясы жойылды. Бернини мен Алгардиден кейінгі ұрпақтың ішінде Доменико Гиди мен Антонио Рагги бар, Феррата мүсіншілерді оқытудың ең табысты студиясын басқарды. Ферратаның шәкірттеріне флоренциялық Джованни Баттиста Фоггини және Эркольдің студиялық көмекшісі Мельхиорре Кафа кірді. Ол сондай-ақ Леонардо Ретти, Франческо Априле, Микеле Малья, Филиппо Каркани, Джузеппе Маццуоли, Лоренцо Оттони және Джузеппе Руснатиді оқытты. Соңғы шәкірттерінің арасында 1686 жылы Феррата студиясында қысқа уақыт жұмыс істеу үшін Римге көшіп келген Камилло Рускони болды. Эрколь Феррата 1686 жылы Римде қайтыс болды.

A native of Pellio Inferiore, near Como, Ferrata initially apprenticed with Alessandro Algardi, and became one of his prime assistants. When his mentor died, Ferrata and another pupil, Domenico Guidi, completed Algardi's unfinished Vision of Saint Nicholas at San Nicola da Tolentino; ultimately, the innovative arrangement of two independent but interactive groups derives from the original design by Algardi. While Ferrata's initial work still owes much to Algardi, Ferrata distanced himself from the classical serenity found in the work of his mentor and Francois Duquesnoy, and moved towards the expressive emotionalism of Gian Lorenzo Bernini. He is best known for two works in Sant'Agnese in Agone in Rome, the Bernini inspired The Death of St. Agnes (1660–64) as well as the marble relief Stoning of St Emerenziana (1660). The latter has a restraint influenced by his mentor, Algardi, although the superior half was completed by one of his pupils, Leonardo Retti in 1689 1709. Under the leadership of Bernini, he sculpted the Angel with a Cross for the Ponte Sant'Angelo and reportedly completed the elephant statue holding the obelisk in front of Santa Maria sopra Minerva. Early in his career he worked with Cosimo Fanzago and Giuliano Finelli in Naples. He also made the statue of Saint Catherine of Siena for the Chigi Chapel in the Duomo di Siena. With Francesco Aprile he sculpted Sant'Anastasia in Santa Anastasia in Rome, another statue resembling Bernini's famous dying Beata Ludovica Albertoni. In 1673, when Cosimo III, Grand Duke of Tuscany established an informal academy in the Villa Madama in Rome, to give promising students an opportunity to study from antiquities, he placed it under the direction of Ercole Ferrata and the painter Ciro Ferri, who had been collaborating with Pietro da Cortona in frescoes for Palazzo Pitti. In 1677, when the Grand Duke arranged to get his antique sculptures released from Rome, Ercole Ferrata was recalled to Florence to unpack and see to them. "A rather colourless, plodding sculptor whose gifts were best displayed in executing or imitating the conceptions of more imaginative artists, Ferrata nonetheless enjoyed a deserved reputation as an authority on the antique". When a headless torso had been discovered a few years previously, during the opening of a new road to the Santa Maria in Vallicella, the order of the Oratorians who owned the torso sent it to be "restored" by Ercole Ferrata, who essentially created the Faun Carrying a Kid, which after purchase by Queen Christina, was sold in 1724 to Philip V of Spain. Ferrata is less known for the documented fact that he provided the elegant arms for the Venus de' Medici. "He showed remarkable flair in making just the kind of attractive additions to a mutilated statue which most appealed to connoisseurs", according to Francis Haskell and Nicholas Penny. He worked along with Bernini creating a much admired fountain for the gardens palace of the Count of Ericeira in Lisbon unfortunately lost along with the palace, great library and art collection due to the great Lisbon earthquake of 1755. Of the generation after Bernini and Algardi, which included Domenico Guidi and Antonio Raggi, Ferrata led the most successful studio for training sculptors. Ferrata's pupils included the Florentine Giovanni Battista Foggini as well as Melchiorre Cafà, who acted as Ercole's studio assistant. In addition he trained Leonardo Retti, Francesco Aprile, Michele Maglia, Filippo Carcani, Giuseppe Mazzuoli, Lorenzo Ottoni, and Giuseppe Rusnati. Among his last pupils was Camillo Rusconi, who moved to Rome in 1686 to work briefly in Ferrata's studio. Ercole Ferrata died at Rome in 1686.

Жинақтар

Ферратаның туындылары әлемнің көптеген мұражайларының тұрақты коллекцияларында сақталады, оның ішінде Museo d'Arte Sacra di Scaria, Бирмингем мұражайлары, Вигнакорт мұражайы, Виктория және Альберт мұражайы, Мичиган университетінің өнер мұражайы, Уолтерс өнер мұражайы және Принстон университетінің өнер мұражайы.