Кіріспе
Итальян мүсіншісі Нанни д'Антонио ди Банко (1384 – 1421) – Флоренция қаласынан шыққан итальяндық Ренессанс мүсіншісі. Ол Донателломен бір замандас болды, екеуі де 1406 жылы Флоренция соборының (Дуомо) есептерінде мүсіншілер ретінде алғаш рет тіркелген, бұл олардың жас шеберлер екенін көрсетеді.
Nanni d'Antonio di Banco ( 1384 – 1421) was an Italian Renaissance sculptor from Florence. He was a contemporary of Donatello both are first recorded as sculptors in the accounts of the Florence Duomo in 1406, presumably as young masters.
Ерте өмір
Ол Италияның Флоренция қаласындағы Флоренция соборында жұмыс істеген суретші Антонио ди Банконың ұлы болды. Тарихшылар оның туған жылын әріптестерінің мәліметтеріне сүйене отырып, 1375 және 1390 жылдар аралығында екенін анықтауға тырысты. Нанни ди Банко белгілі суретші Донателломен жақын қарым-қатынаста болғанға ұқсайды. Осы мәліметтерге сүйене отырып, Наннидің өмір жолы Донателлоның өмірімен байланысты. 1405 жылдың ақпан айында Нанни тас және ағаш шеберлерінің гильдиясына суретші ретінде қабылданды. Бұл гильдия оған соборда тікелей жұмыс істеуге мүмкіндік берді, ол мүсінші ретінде осы жерде жұмысын бастады. Нанни мен оның әкесіне собор үшін Исаияның мүсінін жасау тапсырылды.
Мансап
Антонио қатаң түрде тас қашушы болғандықтан, мүсінді Нанни ғана жасады. Нанни өзінің және әкесінің шеберханасының мастеры болды, сол жерден Донателло Давид мүсінін салу үшін шақырылды. Нанниге Әулие Луканның мүсінін жасау жұмығы тапсырылды, оны аяқтауға 5 жыл кетті. Ол көбінесе готикалық өнерден Ренессанс өнеріне өтудегі еңбегімен танымал.
Кәсіпорындар
Донателло мен Лоренцо Гибертидің замандасы, Нанни XV ғасырдағы Флоренцияда мүсінші болды. Ол ең белгілісі – «Төрт тәжді шейіттер» (Quattro Santi Coronati) (1412–15) мүсін тобымен танымал, бұл жұмысты Орсанмичеле шіркеуі үшін тас қасушылар мен ағаш өңдеушілердің гильдиясы тапсырыс еткен. Бұл туындының маңыздылығы – кейіпкерлердің керемет натурализмі мен ерекшелігі ғана емес, сонымен қатар мүсін тобының құрылысының күрделілігінде.
Шығармалары
Нанни ди Банко халықаралық готика өнерінен Ренессанс өнеріне көшуде өзін таныстырып, Флоренцияда ерте Ренессансқа жол ашты. Оның көптеген туындылары Флоренциядағы собордың ішінде, сондай-ақ Орсанмикеле шіркеуі мен мұражайында қойылған. Оның алғашқы маңызды жұмысы – 1408 жылы әкесі жұмыс істеген собор үшін жасалған Исаия мүсіні. "Кватро Коронати" 1416 жылы жасалған. Осы кезде көптеген суретшілер түрлі діндердің құдайлары мен әулиелерді бейнелеуге тырысты, бірақ олар жазаланды. Нанни ди Банко төрт әулие арасындағы әңгімені бейнелеуді шешті, осылай атау туды. Бұл мүсін тек әңгімені ғана емес, сонымен қатар тас арқылы адам мінез-құлқын қаншалықты дәл бейнелеуге болатынын көрсетеді. Төрт мүсінде ежелгі Римнің ықпалын байқау оңай. Көптеген бет-әлпеттер мен тогалар ежелгі Рим республикасының мүсіндеріне ұқсас. Суретшілерден Сент-Микель шіркеуінің сыртына мүсін жасау талап етілді. Наннидің әріптесі Донателло бір әулиені жасады. Бірақ Нанни ди Банко төрт адамның тек біреуі сөйлеп тұрса, қалғаны тыңдап, тікелей сөйлеушіге қарамастан, әңгімеге қатысатын диалогты бейнеледі. Сан-Лука – Ренессанс суретшісі Донателломен бірге жасалған мармар мүсін. Нанни ди Банко гуманизм тақырыбын және адамдық сезімді жаңаша беруді пайдаланды. Сонымен қатар, көлеңке мен поза арқылы адам бетінің және контурының қалай бейнеленгенін түсінуге болады. Джорджо Вазари өзінің "Ең көрнекті суретшілер, мүсіншілер және сәулетшілердің өмірі" атты еңбегінде Нанни ди Банконың өмірбаянын жазды.