Кіріспе

Андрей Чохов (Андрей Чохов (Чехов) орыс тілінде) (шамамен 1545 – 1629, болжам бойынша 8 желтоқсан, Мәскеу) – аса белгілі орыс зеңбірек және қоңырау құюшы. Ол 40 жылдан астам Мәскеудегі Зеңбірек зауытында жұмыс істеді, онда көптеген ауыр қару-жарақтарды құюға жауапты болды. 1568 жылдан 1629 жылға дейін 20-дан астам құрал құйылды, оның ішінде 1586 жылы құйылған Царь зеңбірегі де бар. Оның дәстүрін Моторин отбасы жалғастырды.

Өмірбаян

Андрей Чохов шамамен 1545 жылы туған, өте жас кезінде белгілі шебер пушка құюшы Кашпир Ганюсовтың оқушысы болып түсіп, Ганюсовтың қатар жұмыс істейтін студенттерінің арасынан ерекше көзге түсті. 1590 жылы Чохов Мәскеуде пушка құюға жетекшілік етті.

Топ жасаушы ретінде Чохов

Андрей Чохов өзінің еңбек жолын 1550 жылдары Иван Грозный тұсында неміс (?) құйшысы Кашпир Ганусовтың (орысшаланған аты) шәкірті ретінде Мәскеудегі Пушка зауытында бастады. 1570 жылдары Чохов жетекші москвалық құйшылардың біріне айналып, Лисица (Түлкі) және Собака (Ит) (екеуі де 1575 жылы жасалған), Волк (Қасқыр; 1576-1577) үлкен пушкасы және орыс қоршау артиллериясының ең ірі пушкасы болған Инрог (Бірмұңдық) (1577; салмағы 7134 кг; Санкт-Петербургте көрсетілген) сияқты ауыр қару-жарақтардың өндірісін қадағалады. 1586 жылы Андрей Чохов өзінің әйгілі Царь пушкасын (Патша пушкасын) құрды, ол 16 ғасырдың екінші жартысының құю өнерінің шедеврі.

Шохов қоңыраушы ретінде

Андрей Чохов қоңырау құюшы ретінде де белгілі. 1594 және 1603 жылдары ол 625 пуд (10,2 тонна) және 1080 пуд (17,8 тонна) салмақты екі үлкен қоңырау (благовестник немесе blagovestniki деп аталады) құйды. Бұл қоңырауларды Борис Годунов Троице-Сергиева лаврасына сыйға берді. 1621 жылы Андрей Чохов және басқа шеберлер Иван Ұлы қоңырау мұнарасы үшін төрт қоңырау құйды (олардың бірі Глухой (Сәлсіз дыбысты) деп аталады, оны әлі күнге дейін қоңырау мұнарасының ортаңғы қабатында көруге болады). 1622 жылы Чохов Реут (Реут) деп аталатын 20 тонналық қоңырау құйды. Оның салмағы 40 тонна болатын ең үлкен қоңырауы (1600 жылы құйылған) бүгінгі күнге дейін жеткен жоқ, сондай-ақ 1701 жылы өртте жойылған Годунов қоңырауы (Ескі Успенский қоңырауы немесе Қайта тірілу қоңырауы деп те аталады) да сақталмады.