Кіріспе

Шизофилан (Sonifilan, SPG) – Schizophyllum commune саңырауқұлағы өндіретін бейтарап клеткадан тыс полисахарид. Шизофилан – β1,3 бета-глюкан, β1,6 тармақталған. Шизофилан сизофиран деп те аталады. Шизофиланның молекулалық салмағы 450 000 Да, ал судағы нақты бұрылуы +18 24°. Склероглюкан – химиялық құрамы жағынан ұқсас полисахарид, ол Athelia rolfsii саңырауқұлағымен түзіледі. Екі полисахарид те күрділанмен бірдей химиялық құрылымға ие. Ол иммундық жүйені күшейту, судағы металдарды тасымалдау, дәрілерді жеткізу және кейбір наноталшықтарда қолдану сияқты қасиеттерімен белгілі.

Қауіпсіздік

Бета-глюкан ретінде жіктелетін және Schizophyllum commune саңырауқұлағынан алынған шизофилан тәуелсіз ғылыми процедуралар арқылы ешқандай өлшенетін қолайсыз реакцияларды көрсетпеді. Бета-глюкан ретінде жіктелуіне байланысты, шизофилан АҚШ-тың FDA-сы тарапынан қауіпсіз деп танылған (GRAS). Шизофиланға қатысты ерекше ешқандай айырмашылық жасалмағанымен, шизофилан және басқа β-глюкандар иммуномодуляцияны көрсететін омыртқалы жануарлардың түрлеріне – тышқандарға, иттің түрлеріне, жылқыларға және адамдарға ауыз арқылы қауіпсіз берілді. Атап айтқанда, 2012 жылы саңырауқұлақтан алынған бета-глюкандар FDA-ның тікелей қарауы бойынша GRAS мәртебесіне ие болды. 2017 жылдың наурыз айындағы зерттеулер шизофиланның жылқылар үшін қауіпсіз екенін көрсетті.

Өңдеу және тиімділік

Шизофиланның физиологиялық реакция туғызу қабілеті тікелей экстракция процесімен және одан кейін қосылыстың өңделуімен байланысты. Бұл теория басқа бета-глюкандардың теориясымен де сәйкес келеді. Шизофиланның жоғары дозасы иммундық жауаптың басты факторы емес. Зерттеулер көрсеткендей, 10 мг (немесе одан аз) жоғары сапалы, химиялық құрамы ұқсас бета-глюкан иммундық жасушаларға байқалатын әсер ететін жеткілікті доза болып табылады. Ас қорыту кезінде қайта бірігуіне жол бермейтіндей өзгертілген кішкентай бета-глюкан бөлшектері иммундық күшейтуге ең жақсы әсер етеді. Та-шизофиланнан тұратын полисахаридтер қоспасымен емделген активті жаралы жылқылардың 90 пайызында жаралардың толық жазылуы және/немесе жақсаруы, тамаққа деген құштарлықтың артуы, салмақ қосу және мінез-құлқының жағымды өзгерістері байқалды.