Америкалық поэзия сыншысы Хелен Вендлер (1933-2024)
Helen Vendler
Американдық әдебиет сыншысы Хелен Вендлер (1933-2024) өлемі. Шекспирден қазіргі заманғы ақындарға дейін поэзияны терең талдады. Жазбаларымен танысыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық поэзия сыншысы (1933–2024)
American poetry critic (1933–2024)
Хелен Вендлер (туған тегі Хеннесси; 30 сәуір 1933 – 23 сәуір 2024) – американдық ғалым, жазушы және әдеби сыншы. Ол Бостон университетінде, Корнелл, Гарвард және басқа да университеттерде ағылшын тілі мен тарихының профессоры болды. Оның ғылыми еңбегі поэзияны сын тұрғысынан талдауға бағытталған, ол Шекспир мен Джордж Герберттен бастап Уоллес Стивенс және Сеймус Хини сияқты заманауи ақындарды зерттеді. Оның әдісі – жақыннан оқу, ол оны «жазушының көзқарасынан оқу» деп сипаттады. Вендлер «The New Yorker» және «The New York Review of Books» сияқты журналдарда поэзияны тұрақты түрде қарап отырды. Ол сондай-ақ Ұлттық кітап сыйлығы мен Пулитцер сыйлығының тұрақты төрешісі болды, жазушылардың беделін және жетістіктерін анықтауда маңызды рөл атқарды.
Helen Vendler (née Hennessy; April 30, 1933 – April 23, 2024) was an American academic, writer and literary critic. She was a professor of English language and history at Boston University, Cornell, Harvard, and other universities. Her academic focus was critical analysis of poetry and she studied poets from Shakespeare and George Herbert to modern poets such as Wallace Stevens and Seamus Heaney. Her technique was close reading, which she described as "reading from the point of view of a writer". Vendler reviewed poetry regularly for periodicals including The New Yorker and The New York Review of Books. She was also a regular judge for the National Book Award and Pulitzer Prize and so was influential in determining writers' reputation and success.
Өмір және мансап
Хелен Хеннесси 1933 жылғы 30 сәуірде Бостон қаласында Джордж Хеннесси мен Хелен Хеннесси отбасында дүниеге келді. Ол үш баланың екіншісі еді. Әке-шесі оны бала кезінен өлеңдер оқуға ынталандырды. Вендлердің әкесі жоғары мектепте испан, француз және итальян тілдерін оқытса, анасы үйленбес бұрын бастауыш мектепте сабақ берген. Вендлер Бостон қыздар латын мектебі мен Радклифф колледжін емес, Эммануэль колледжін таңдады, себебі оның ата-анасы оған «дүниеуи білім алуға» рұқсат бермеді. Ал Перри Миллер оны өзінің «ең жақсы студенті» деп есептегеніне қарамастан, Герман Мелвилл туралы семинарына қабылдаудан бас тартты. Гарвардтың басқа профессорлары оған көбірек қолдау көрсетті, әсіресе И. А. Ричардс. 1959 жылы Вендлерге Гарвардтың ағылшын тілі кафедрасында оқытушылық қызмет ұсынылды, ол кафедраның нұсқаушы ретінде жұмысқа алған алғашқы әйел болды. Бірақ ол осы ұсыныстан бас тартты. Келесі жылы Вендлер ағылшын және американ әдебиеті бойынша филология ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1960 жылы ол Корнелл университетінде ағылшын тілінен сабақ бере бастады, сол кездегі күйеуі Зено Вендлер де сол жерге сабақ беру үшін көшіп келген. 1963 жылы Корнеллден кетіп, бірнеше жыл басқа оқу орындарында жұмыс істеді, соның ішінде 1963-64 жылдары Хаверфорд және Суартмор колледждерінде, 1964-66 жылдары Бостон университетінде ассистент профессор, ал 1966-68 жылдары профессор болып қызмет етті. Вендлер бір жыл Бордо университетінде Фулбрайт лекторы болып жұмыс істеді. Содан кейін 1970-1975 және 1978-1979 жылдары Бостон университетінің ағылшын тілі кафедрасының аспирантура директоры қызметін атқарды. Вендлер 1984 жылдан өліміне дейін Гарвард университетінде ағылшын тілі профессоры болды; 1981 жылдан 1984 жылға дейін Гарвард пен Бостон университетінде кезегімен семестрлерде сабақ берді. Ол Гарвардта «сәл ғана номиналдық тұлға» болмау үшін бірнеше жыл бойы Бостон университетімен байланысын сақтағанын айтты. 1992 жылы Вендлер Бейтс колледжінен құрметті Litt.D. дәрежесін алды. Ол 1995 жылы Кембридждегі Магдалина колледжінде Чарльз Стюарт Парнелл стипендиясын алды және 1997 жылы Магдалинаның құрметті мүшесі болып сайланды. Вендлер 2000 жылы Уортон ағылшын поэзиясы бойынша лекция оқыды. 2004 жылы Ұлттық гуманитарлық қор оны гуманитарлық ғылымдардағы жетістіктері үшін федералды үкіметтің ең жоғары наградасы – Джефферсон лекциясына ие болды. Оның «Океан, құс және ғалым» атты лекциясында Уоллес Стивенстің өлеңдерін пайдаланып, гуманитарлық ғылымдарды зерттеуде өнердің (тарих пен философияға қарағанда) рөлі туралы сөз сөйледі. 2006 жылы «Нью-Йорк Таймс» газеті Вендлерді «Америкадағы жетекші поэзия сыншысы» деп атады және оның жұмысы Жори Грэм, Сеймус Хини және Рита Доув сияқты ақындардың беделін «орнатуға немесе нығайтуға» көмектескенін айтты. Ол сондай-ақ 1974, 1976, 1978, 1986 жылдары Поэзия бойынша Пулитцер сыйлығының, ал 1972 жылы Поэзия бойынша Ұлттық кітап сыйлығының төрешісі болды.
Helen Hennessy was born on April 30, 1933, in Boston, Massachusetts, to George Hennessy and Helen Hennessy. She was the second of three children. Her parents encouraged her to read poems as a child. Vendler's father taught Spanish, French, and Italian at a high school, while her mother had taught in a primary school before marriage. Vendler attended Emmanuel College over the Boston Girls' Latin School and Radcliffe College because her parents would not let her enroll in "secular education". while Perry Miller refused to admit her to a seminar he led on Herman Melville despite viewing her as his "finest student". Other Harvard professors offered her more support, notably I. A. Richards. Vendler was offered a job teaching in Harvard's English department in 1959, making her the first woman the department offered a job as an instructor. She declined. Vendler graduated with a Ph. D. in English and American literature the next year. She began teaching English at Cornell University in 1960, after her husband at the time, Zeno Vendler, moved to teach there. She left Cornell in 1963 and spent several years at various other institutions, including a year (1963–64) teaching at Haverford College and Swarthmore College, two years (1964–66) as an assistant professor at Boston University, and another two (1966–68) as full professor. Vendler spent a year as a Fulbright Lecturer at the University of Bordeaux. After that, she was Boston University's director of graduate studies in the English department from 1970 to 1975 and again from 1978 to 1979. Vendler was a professor of English at Harvard University from 1984 until her death; from 1981 to 1984 she taught alternating semesters at Harvard and Boston University. She has said that she retained her affiliation with BU for several years to ensure that she wasn't "some little token person" at Harvard. In 1992, Vendler received an honorary Litt. D. from Bates College. She was a Charles Stewart Parnell fellow at Magdalene College, Cambridge, in 1995, and was elected an Honorary Fellow of Magdalene in 1997. Vendler delivered the 2000 Warton Lecture on English Poetry. In 2004, the National Endowment for the Humanities selected her for the Jefferson Lecture, the federal government's highest honor for achievement in the humanities. Her lecture, "The Ocean, the Bird, and the Scholar", used poems by Wallace Stevens to argue for the role of the arts (as opposed to history and philosophy) in the study of humanities. In 2006, The New York Times called Vendler "the leading poetry critic in America" and credited her work with helping "establish or secure the reputations" of poets including Jorie Graham, Seamus Heaney, and Rita Dove. She was also a judge for the Pulitzer Prize for Poetry (1974, 1976, 1978, 1986) and the National Book Award for Poetry (1972).
Жеке өмір және өлім
Хелен Вендлер 1960 жылдан 1963 жылға дейін Зено Вендлерге үйленді; олардың бір баласы болды.
Helen Vendler was married to Zeno Vendler from 1960 to 1963; the couple had one child.