Кіріспе
Итальяндық антрополог Джузеппе Серги (20 наурыз 1841 – 17 қазан 1936) – 20 ғасырдың басындағы итальяндық антрополог, Жерорта теңізі халықтарының нәсілдік ерекшелігі туралы кітаптарында скандинавизмге қарсы шығуымен белгілі. Ол Жерорта теңізі халықтарын "қоңыр ақтар" деп сипаттаған қазіргі нәсілдік жіктемелерді қабылдамады, себебі олар Жерорта теңізі халықтарының ақ нәсілден тарап, нәсілдік араласу нәтижесінде пайда болғанын көрсетеді, бұл оның пікірінше, жалған болды. Оның Жерорта теңізі нәсілі туралы ұғымы Жерорта теңізі халықтарын дербес қоңыр нәсіл ретінде анықтады, ал скандинав нәсілі Жерорта теңізі нәсілінен шыққан, солтүстікке қоныс аударғаннан кейін терісінің түсі ағарып қалғанын айтты. Бұл тұжырым 20 ғасырдың басында нәсілдік айырмашылықтарды түсіндіруде маңызды рөл атқарды.
Giuseppe Sergi (March 20, 1841 – October 17, 1936) was an Italian anthropologist of the early twentieth century, best known for his opposition to Nordicism in his books on the racial identity of Mediterranean peoples. He rejected existing racial typologies that identified Mediterranean peoples as "dark whites" because they implied a Nordicist conception of Mediterranean peoples descending from whites who had become racially mixed with non whites which he claimed was false. His concept of the Mediterranean race, identified Mediterranean peoples as being an autonomous brunet race and he claimed that the Nordic race was descended from the Mediterranean race whose skin had depigmented to a pale complexion after it moved north. This concept became important to the modelling of racial difference in the early twentieth century.
Өмір
Сицилияның Мессина қаласында туған Сержи алдымен заңгерлік, содан кейін лингвистика мен философияны оқыды. 19 жасында Гарибальдидің Сицилияға жасаған экспедициясына қатысты. Кейін физика мен анатомиядан курстар оқыды, ақырында Цезарь Ломброзоның шәкірті ретінде нәсілдік антропологияға маманданған. 1880 жылы Болонья университетінде антропология профессоры болып тағайындалды. Бұл кезде антропология пәні әдебиет факультетімен байланысты болды. Келесі жылдары антропология және психология зертханасының жұмысының арқасында ол пәнді ғылыми негізде орнатуға көмектесті. 1884 жылы Рим университетінде антропология және психология салаларын зерттеу бағдарламасын жасады. 1885 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 4 маусым 1893 жылы Серги Рим антропология қоғамын (қазіргі Италия антропология институты) құруға жетекшілік етті. Сондай-ақ ол "Атти делла Сочьета Романа ди Антропология" журналын (қазіргі "Антропологиялық ғылымдар журналы") іске қосты. Қоғам да, журнал да университетпен байланысты болды. Бастапқыда оған Сан-Пьетро-ин-Винколидегі инженерлік білім беру мектебінде уақытша үй-жай берілді, бірақ 1887 жылы ол Рим колледжінің ескі ғимаратына көшіп, онда Серги бір бөлігін антропологиялық музей құруға арнады. Антропологияға қосқан үлесімен әлемдік деңгейде танымал болған ол 1905 жылы қоғам президенті ретінде Римде Халықаралық психология конференциясын өткізуге қол жеткізді. 1936 жылы Римде қайтыс болды. Оның ұлы Серджо Серги (1878–1972), сонымен қатар белгілі антрополог, әкесінің теорияларын дамытты.
Растық теориялар
Сергидің алғашқы үлесі - популяциялық текті модельдеу үшін бас индексін қолдануға қарсы шығу болды, ол толық бас сүйегінің морфологиясы көбірек пайдалы екенін айтты. Эмоция – бұл қандай да бір тітіркендіргіштің нәтижесінде туындайтын физиологиялық жағдайларды сананың қабылдауы.
Ағылшын тіліндегі шығармалары
(1894). Адамзат түрлерінің сан алуаны. Вашингтон: Смитсондар институты. (1901). Жерорта теңізі нәсілі: Еуропа халықтарының тегін зерттеу. Лондон: Уолтер Скотт. (1911). "Әдет-ғұрыптар мен моральдық нормалардың айырмашылықтары және олардың жылдам өзгеріске қарсы тұруы", "Түрлер аралық мәселелер жөніндегі мақалалар". Лондон: П. С. Кинг және Ұлы.