Арнольд Гудман: Британдық заңгер және саяси кеңесшінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Арнольд Абрахам Гудман, Гудман бароны, ХХ (21 тамыз 1913 – 12 мамыр 1995) – британдық заңгер және саяси кеңесші.

Өмір

Арнольд Гудман Лондонның Хакни қаласында еврей ата-анасының ұлы ретінде дүниеге келді: Джозеф Гудман (1879/80–1940), шебер мата сатушы, және Берта (1887–1959), Степниде мата сату бизнесін иеленген Джозеф Мауэрбергердің қызы. Оның туған куәлігіндегі алғашқы есімі "Аби" деп тіркелген, бірақ әкесі 1931 жылы ғана оны түзетеді. Гудман отбасы жайлы жағдайда өмір сүрген, бұл туралы Гудман өзінің естеліктерінде айтқан. Ол Хакни Даунс мектебінде (бұрынғы The Grocers' Company School), Лондон университетінің колледжінде және Кембридж университетінің Даунинг колледжінде білім алды. Гудман, Derrick & Co заң фирмасының аға серіктесі (кейіннен Goodman Derrick LLP, қазір RWK Goodman LLP) болып, Лондонның жетекші заңгеріне айналды. Ол Гарольд Уилсон сияқты саясаткерлерге заңдық кеңес берді. Лорд Гудман 1965 жылдан 1972 жылға дейін Ұлыбританияның Өнер кеңесінің төрағасы болды, оның орнын Лорд Гибсон басты. Өнер кеңесінің төрағасы ретінде Гудман ұйымның "алтын ғасырын" басқарды, Оңтүстік жағалау орталығын құрды және Кеңес аймақтық галереялар мен театрларға тұрақты қаржыландыруды бастағанда, өнерге қатысты Ұлыбритания үкіметінің жалғыз заң жобасын қабылдады. Ол сонымен қатар British Lion Films, Қайырымдылық заңдарын зерттеу комитеті, Лондон оркестрлері комитеті, Тұрғын үй корпорациясы, Ұлттық құрылыс агенттігі, Газет иелері қауымдастығы және The Observer Trust төрағасы болды, сондай-ақ Корольдік опера үйінің және Садлер Веллздің директоры, Корольдік Шекспир театрының губернаторы, Ашық университеттің жоспарлау комитетінің мүшесі және Театралды консультативтік комитетінің президенті қызметтерін атқарды. Ол Корольдік өнер колледжінің аға мүшесі және құрметті мүшесі болды. Ол Next Century Foundation қорының негізін қалаушысы және демеушісі болды. 1976 жылы Бат университетінің құрметті докторы атанды. Сол жылдың 7 қарашасында ол Британдық музыкалық ақпараттық орталығын (BMIC) ресми түрде ашты. Гудман Рубенштейн Нэш фирмасында серіктес болған кезде баспагер Руперт Харт Дэвис оның клиенті болды; Гудман 1952 жылы Уинстон Черчилльмен және Лорд Бивербрукпен Г. М. Янгтың Стэнли Болдуиннің өмірі туралы кітабы үшін келісімге келді, бірақ кітаптың 7580 данасындағы жеті бетті түзету және ауыстыру "өте қымбатқа түсті". 1963 жылы Гудман (қазір өзінің фирмасы Goodman Derrick) Гранада Телевидениесіне Харт Дэвистің зиян келтіріп жатқан баспа фирмасын қосып алуға көмектесті, ал Харт Дэвис "үкіметтің жетекші проблема шешушісіне айналғанына таңқалмады". Фирманың қаржылық жағдайы туралы он-он бес минут тыңдағаннан кейін Гудман хатшысына барлығын диктанттады: "Мен көрген немесе естіген ең керемет ақыл-ойдың жетістігі". 1977 жылы Гудман мүгедек жүргізушілер үшін Motability бағдарламасын құрды. Мансабының кейінгі жылдарында Лорд Гудман Оксфорд университетінің магистрі болды, 1976 жылы Лорд Редклиф Модтың орнын басты. Ол 1986 жылы қызметтен зейнеткерлікке шығып, 1995 жылдың 12 мамырында пневмониядан қайтыс болды. Арнольд Гудман 1965 жылы Вестминстер қаласының бароны Гудман ретінде өмірлік теңестірілді және Кроссбенчер ретінде отырды. 1972 жылы Құрмет серіктері орденінің мүшесі атанды.

Arnold Goodman was born at Hackney, London, son of Jewish parents Joseph Goodman (1879/80–1940), a master draper, and Bertha (1887–1959), daughter of Joseph Mauerberger, owner of a Stepney drapery business. His first name was given on his birth certificate as "Aby", which was corrected by his father only in 1931. The Goodman family were comfortably prosperous, as Goodman described in profiles. He was educated at Hackney Downs School (formerly The Grocers' Company School), University College London, and Downing College, Cambridge. He became a leading London lawyer as Senior Partner in the law firm Goodman, Derrick & Co (subsequently Goodman Derrick LLP and now RWK Goodman LLP). He was solicitor and advisor to politicians such as Harold Wilson. Lord Goodman was chairman of the Arts Council of Great Britain from 1965 until 1972, succeeded by Lord Gibson. As chair of the Arts Council, Goodman managed the organisation's 'golden age' with the establishing of the South Bank Centre and adoption of the only UK government bill for the Arts while the Council began regular funding for a number of galleries and theatre companies in the English regions. He was also chairman of British Lion Films, the Committee of Inquiry into Charity Law, the Committee on London Orchestras, the Housing Corporation, the National Building Agency, the Newspaper Proprietors' Association, and The Observer Trust, as well as being Director of the Royal Opera House and Sadler's Wells, Governor of the Royal Shakespeare Theatre, a member of the Planning Committee for the Open University and President of the Theatrical Advisory Committee. He was a Senior Fellow of the Royal College of Art and an Honorary Fellow of the Royal College of Art. He was also a founder and patron of the Next Century Foundation. He was awarded an Honorary Degree (Doctor of Laws) by the University of Bath in 1976. On 7 November of the same year, he formally opened the British Music Information Centre (BMIC). Publisher Rupert Hart Davis was a client when Goodman was a partner in Rubenstein Nash; Goodman reached an agreement with Winston Churchill and Lord Beaverbrook over G. M. Young's life of Stanley Baldwin in 1952, though it required the "hideously expensive" job of removing and replacing seven leaves with revised wording in 7,580 copies of the book. In 1963, Goodman (now in his own firm, Goodman Derrick) arranged for Granada Television to take over Hart Davis's loss making publishing firm and Hart Davis "wasn't surprised when he became a leading trouble shooter for the government". After hearing details of the firm's finances for ten or fifteen minutes Goodman dictated everything back to his secretary: "the most amazing feat of mental agility I've ever seen or heard of". In 1977, Goodman founded the Motability scheme for disabled motorists. Later in his career, Lord Goodman was Master of University College, Oxford, succeeding Lord Redcliffe Maud in 1976. He retired from the post in 1986 and died from pneumonia on 12 May 1995. Arnold Goodman was created a life peer as Baron Goodman, of the City of Westminster in 1965 and sat as a Crossbencher. He was made a Member of the Order of the Companions of Honour in 1972.

Сындар

Гудман қайтыс болғаннан кейін оның бай клиенттерінің бірі, лорд Портман, Гудманның 30 жыл бойы отбасылық трастынан 10 миллион фунт стерлинг сомасында ақша ұрлап, Лейбористік партияға қайырымдылық жасағанын мәлімдеді. Портман сомасын өндіріп алу үшін сот процесін бастады, бірақ бұл талап ешқашан расталмады, ал Гудманның биографының зерттеулері оның негізсіз екенін көрсетті. Private Eye журналы Гудманды британдық элитаға зор ықпал ететін, «тақтың артындағы күш» ретінде жиі бейнелейтін. Журнал оны көбінесе лорд «Екі кешкі ас» Гудман деп атады, бұл оның дене бітіміне қатысты еді. Ричард Бондтың Channel 4 телеарнасы үшін түсірген «Гангстер және тақымды лорд» атты деректі фильмінде, 2009 жылдың 16 ақпанында көрсетілгендей, Гудман, ешқашан үйленбеген, журналистер жүргізген тергеулерді тоқтатуға жауапты болған басты тұлғалардың бірі еді. Бұл тергеулер лорд Бутби және басқалардың Крейлерді әділеттен қорғауға қалай қатысқандарын көрсетті. 2015 жылдың 22 қазанында құпиясы ашылған МИ5-тің ресми құжаттары, бисексуал Бутби мен Крей егіздері арасындағы байланыс 1964 жылы МИ5-тің тергеу нысаны болғанын көрсетті.

Жарияланымдар

"Текс үшін емес" таңдалған сөздері мен жазбалары (1972).