Жон Куд: Порттарды салудың көрнекті инженері

Кіріспе

Сэр Джон Куд (11 қараша 1816 – 2 наурыз 1892), ағылшын азаматтық инженеры, порты мен жағалау құрылыстарындағы жұмыстарымен белгілі.

Өмір

Ол 1816 жылғы 11 қарашада Бодмин қаласында дүниеге келген. Бодмин грамматикалық мектебінде білім алған, мектепті бітірген соң әкесінің кеңсесінде жұмыс істеген. Оның табиғи бейімділігі заңға емес, инженерлік салаға болған, сондықтан ол Плимуттан Джеймс Медоус Ренделмен келісім шарт жасады. Оқуын аяқтағаннан кейін ол сол мырзаға және Ұлы Батыс теміржолында бірнеше жыл қызмет етті. 1844 жылы Вестминстерде жеке инженер-консультант ретінде қызметін бастады және 1847 жылға дейін сонда болды. Сол жылы Рендел жобалаған Портленд портындағы ірі құрылыс жұмыстарын басқаруға резиденциялық инженер болып тағайындалды. 1856 жылы Рендел қайтыс болғаннан кейін Куд бас инженер болып тағайындалды және жұмыс 1872 жылы аяқталғанға дейін осы лауазымда қалды. Бұл порт Ұлыбританиядағы жасанды порттардың ішінде ең үлкен терең сулы аймағымен қамтамасыз етілді және ұлттық маңызы зор жұмыс болды. Ұлы бұранданың алғашқы тасын ханзада 1849 жылғы 25 шілдеде, ал соңғы тасын Уэльс ханзадасы 1872 жылы салды. Осы ұлттық жобаға қосқан үлесі үшін Кудқа 1872 жылы рыцарлық ордені табысталды. Бұл жұмыс жүргізіліп жатқан кезде Куд паналық порттар жөніндегі корольдік комиссияның мүшесі болды, сондай-ақ Кейптаундағы Табл-Бейде және басқа да ұқсас порттарды салу жоспарларын жасады. Ол Джерсидегі Ла Корбиердегі маяқты жобалады, ол Британ аралдарындағы темір бетоннан салынған алғашқы маяк болды. Ол бірнеше маңызды отарлық үкіметтермен, әсіресе Оңтүстік Африка және Австралия отарларымен, жоспарланған порт құрылыстарына қатысты кеңес алды және кеңесіне жүгінген жобалармен байланысты Оңтүстік Африка, Австралия және Үндістанға бірнеше рет сапар жасады. 1876 жылы ол Кейп колониясында және Наталда, 1877 жылы тағы да, ал 1878 және 1885 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландияға сапармен барды. Портленд портын салғаннан кейін оның ең танымал жұмысы – Сейлон (қазіргі Шри-Ланка) Коломбо порты. Ол сондай-ақ Австралияның Мельбурн қаласында Ярра өзенінің төменгі ағысын түзуге жауапты болды, нәтижесінде Куд аралы мен Куд каналы оның құрметіне аталды, сонымен қатар болашақта Виктория докқа айналған жобаны жасады. Ол метрополитендік сарқырама суларын шығару жөніндегі корольдік комиссияның (1882-1884 жж.), Суэц каналының халықаралық комиссиясының мүшесі болды; соңғысында ол 1884 жылдан 1892 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Австралия колонияларына екінші рет сапардан оралғаннан кейін, 1886 жылы империяға көрсеткен ерекше қызметтері үшін К.К.М.Г. орденімен марапатталды. Куд, мүмкін, тоғызыншы ғасырдың ең көрнекті порт инжинірі болды; Британ империясының әртүрлі бөліктерінің саудасы мен өзара қарым-қатынасы үшін, оның жауапкершілігімен әлемнің әр жерінде порттар мен өзендерді жақсарту жобаларының құндылығын бағалау қиын. Ол 1849 жылы Азаматтық инженерлер институтының мүшесі болып сайланды, көп жылдар бойы кеңесте қызмет етті және 1889 жылдың мамырынан 1891 жылдың мамырына дейін президент болды. Ол сондай-ақ Корольдік отарлық институтының белсенді мүшесі болды және 1881 жылдан өліміне дейін кеңесінде отырды. Куд 1892 жылғы 2 наурызда Брайтон қаласында қайтыс болды. Ол Кенсал Грин зиратында жерленген.

He was born at Bodmin on 11 November 1816. He was educated at Bodmin Grammar School and after leaving school entered his father's office. His natural tastes, however, were not for law but for engineering ; he was therefore articled to James Meadows Rendel of Plymouth, and on completion of his pupilage he worked for some years for that gentleman and on the Great Western Railway. In 1844, he set up in business for himself in Westminster as a consulting engineer, and remained there till 1847. In that year he was appointed resident engineer in charge of the great works at Portland harbour, which had been designed by Rendel. On the death of the latter in 1856, Coode was appointed engineer in chief, and retained that post until the completion of the work in 1872. This harbour provided the largest area of deep water of any artificial harbour in Great Britain, and was a work of the utmost national importance. The first stone of the great breakwater was laid by the prince consort on 25 July 1849, and the final stone was put in place by the prince of Wales in 1872, the work having therefore taken twenty three years to complete and having cost about a million sterling. The honour of knighthood was conferred upon Coode in 1872 for his services in connection with this national undertaking. While this work was going on Coode served as a member of the royal commission on harbours of refuge, and also drew out the plans for the harbour which was to be constructed in Table Bay, Cape Town, and for numerous other similar harbour works. He designed the lighthouse at La Corbière in Jersey which was the first lighthouse in the British Isles to be built of reinforced concrete. He was consulted by several of the most important colonial governments, notably by those of the South African and Australian colonies, in reference to proposed harbour works, and he made several journeys to South Africa, Australia, and India in connection with the schemes upon which his advice was sought. In 1876, he was in Cape Colony and in Natal, and again in 1877, and in 1878 and 1885 he paid visits to Australia and New Zealand. After the Portland Harbour his best known work is the harbour of Colombo, Ceylon (now Sri Lanka). He was also responsible for the straightening of the lower reaches of the Yarra River in Melbourne, Australia with the resulting district of Coode Island and the Coode Canal named for him, and the design of what became Victoria Dock. He was a member of the royal commission on metropolitan sewage discharge (1882 4), and of the international commission of the Suez Canal ; on the latter he served from 1884 till his death in 1892. After he returned from his second visit to the Australian colonies he was made a K. C. M. G. in 1886, in recognition of the distinguished services he had rendered to the empire. Coode was probably the most distinguished harbour engineer of the nineteenth century ; it would be difficult to estimate too highly the value to the trade and mutual intercourse of the different parts of the British empire, of the harbour and river improvement schemes in every part of the world for which he was responsible. He was elected a member of the Institution of Civil Engineers in 1849, served for many years on the council, and was president from May 1889 to May 1891. He was also an active member of the Royal Colonial Institute, and sat on its council from 1881 till his death. Coode died at Brighton on 2 March 1892. He is buried at Kensal Green Cemetery.

Отбасы

1842 жылы ол Уэстон-супер-Мэрдегі Уильям Прайстің қызы Джейнге үйленді. Азаматтық инженерлер институтында оның майға салынған портреті бар, ал бюсті миссис Лиллингстонның меншігінде, Havering-at-Bower, Ромфордқа жақын Vicarage-де сақталады.

Шығармалары

Коуд 1852 жылы "Чесил Банкі" тақырыбындағы мақаласын Азаматтық инженерлер институтына ұсынды (Proc. Инст. Азаматтық инженер, XII. 520), ал 1889 жылы азаматтық инженерлер алдында президенттік сөз сөйледі. Ол көптеген кәсіби есептер жазды, көбінесе порттар туралы, олардың ең маңыздылары: Таблица шығанағы (Уэймут, 1859); Уайтхейвен (Лондон, 1866); әскери порттар туралы (Лондон, 1875); Таблица шығанағы, Моссел шығанағы және т.б. (Лондон, 1877); Порт-Натал (Лондон, 1877); Мельбурн (Лондон, 1879); Квинсленд штатындағы порттар мен өзендер туралы есеп, Маккей (Лондон, 1887); Таунсвилл (Лондон, 1887); Тайн өзенін жақсарту туралы есеп (Лондон, 1877); Честердегі Ди өзеніндегі тасқын қиындықтары туралы есеп (Честер, 1891).