Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анадолылық христиан әулиесі (шамамен 304 ж. қайтыс болған)
басқа Джулиана есімді әулиелер
Anatolian Christian saint (d. c. 304)
other saints named Juliana
Никомедиялық Джулиана (грекше: Ίουλιανή Νικομηδείας) – Анадолылық христиан әулиесі, 304 жылы Диоклетиан қудалауы кезінде шейіт болғандығы айтылады. Ол орта ғасырларда, әсіресе Нидерландыда, аурулардың қамқоршысы ретінде кеңінен танымал болды.
Juliana of Nicomedia (Greek: Ίουλιανή Νικομηδείας) is an Anatolian Christian saint, said to have suffered martyrdom during the Diocletianic persecution in 304. She was popular as a patron saint of the sick during the Middle Ages, especially in the Netherlands.
Тарихи негіздер
Латын және грек шіркеулерінің қасиеттілер тізімінде қасиетті шейіт Джулиана есімдері кездеседі. Оның ең ерте тарихи жазбасы 16 ақпандағы "Martyrologium Hieronymianum"-да табылды, онда оның туған жері Кампаниядағы Кума (In Campania Cumbas, Natale Julianae) деп көрсетілген. Джулиана туралы жалғыз мәлімет "Codex Epternacensis"-те келтірілген. Бірақ, Ұлы Григорийдің хатында айтылғандай, бұл оның шынайы екенін көрсетеді, хат Неаполь маңындағы қасиетті Джулианаға деген ерекше құрметті куәландырады. Иманды Януарья атты әйел өзінің бірінші жылғасында оратория салып, оны қасиеттендіру үшін қасиетті Северин мен Джулиананың қабірлерінен алынған реликвияларды (қабірлермен жанасқан заттарды) іздеді. Григорий Неаполь епископы Фортунатус II-ге хат жазып, Януарьяның тілегін орындауды сұрады. Оның өмірі "Bibliotheca Hagiographica Graeca" (BHG) 963 және "Bibliotheca Hagiographica Latina" (BHL) 4522–4527 еңбектерінде тізімделген.
Both the Latin and Greek Churches mention a holy martyr Juliana in their lists of saints. The oldest historical notice of her is found in the Martyrologium Hieronymianum for 16 February, her place of birth being given as Cumae in Campania (In Campania Cumbas, Natale Julianae). The only reference to Juliana is in the Codex Epternacensis. That it is nevertheless authentic seems upheld by a letter of Saint Gregory the Great, which testifies to the special veneration of Saint Juliana in the neighbourhood of Naples. A pious matron named Januaria had built an oratory on one of her estates, and for its consecration, she sought relics (sanctuaria, that is to say, objects which had been brought into contact with the graves) of Saints Severin and Juliana. Gregory wrote to Fortunatus II, Bishop of Naples, telling him to accede to the wishes of Januaria. Her life is listed in the Bibliotheca Hagiographica Graeca (BHG) 963 and Bibliotheca Hagiographica Latina (BHL) 4522–4527.
Екі шейіт?
Джулиана шейіт болғаннан кейін, Сефора есімді асыл әйел Никомедия арқылы сапар шегіп, шейіт денесін Италияға алып, Кампанияда жерлеуге берді. Содан кейін, Никомидияда құрметтелген тағы бір Джулианаға көрсетілген құрмет, Кумада қасірет көрген Джулианаға көрсетілген құрметпен шатасып қалған болуы мүмкін. Екі әлдеқандай ерекше тұлғаның баяндамаларынан қанағаттанарлықтай ақпараттар көбінесе сақталған жоқ.
Sometime after Juliana's martyrdom, a noble lady named Sephora travelled through Nicomedia and took a martyr's body with her to Italy to be buried in Campania. It then seems reverence paid to another Juliana, honoured in Nicomedia, might have become conflated with that due to the Juliana who suffered at Cumae. Little that is satisfactory has survived of the accounts, respectively, of two quite distinct persons.
Баламалық баяндама
Джулиананың ата-анасы мүшріктер еді. Олар оны Антиохиядан танымал офицер Елеусийге ұзатқысы келді, бірақ Джулиана қарсылық көрсетті. Бұл оның ата-анасын таңқалдырды. Ол оларға ешқашан қарсы келмеген еді, және адал қыз болған. Елеусидің беделі қатты төмендеген делінеді. Осы ренішті есінде сақтап, ол зерттеу жүргізді. Ол Джулиананың ата-анасынан жасырын түрде христиан дініне кіргенін білді. Елеусий оны рим губернаторының алдына шақырып, айыптады, осыдан кейін оны тұтқындап, түрмеге қамады. Түрмеде Джулиананы өлімнен құтқару үшін Елеусийге әйел ретінде беруге тырысты. Бірақ ол мүшрік адамды күйеу ретінде алудың орнына өлуді артық көрді. Әңгімеде айтылғандай, Елеусий жек көру сезімімен толып, рим губернаторының бұйрығымен оны аяусыз қамшылады. Содан кейін ыстық темірмен оның бетін күйдіріп: "Енді айнаға қарап, сұлулығыңды көр" деді. Сонда Джулиана жеңіл күлімдеп: "Жақсылардың қайта тірілуінен кейін күйіктер мен жаралар болмайды, тек рух ғана болады. Сондықтан, Елеусий, мен мәңгілік азапқа душар ететін рухтың жараларынан гөрі уақытша дене жараларын қалаймын" деді. Ақырында Джулиананың басы кесілді. Осы оқиға бойынша, Елеусий кейіннен белгісіз аралда кеме апатқа ұшырағаннан кейін арыстанның жемі болды.
Juliana's parents were pagans. They wanted to betroth her to Eleusius, a prominent officer from Antioch, but Juliana strongly resisted. This left her parents surprised. Until then she had never opposed them, and she was an obedient daughter. It is said Eleusius' dignity was sorely dented. Nursing this grievance, he made enquiries. He discovered that Juliana had converted to Christianity, unbeknownst to either parent. Eleusius accused her before the Roman governor, leading to her arrest and imprisonment. While in prison, efforts to make Juliana the wife of Eleusius continued, to save her from execution. However, she preferred to die rather than take a pagan as her husband. The story continues that Eleusius, filled with hate and on orders from the Roman governor, ruthlessly flogged her. After that, he burned her face with a heated iron and said, "Go now to the mirror to see your beauty". At this, Juliana is said to have answered with a light smile: "At the resurrection of the righteous, there will not be burnings and wounds but only the soul. So Eleusius, I prefer to have now the wounds of the body which are temporary, rather than wounds of the soul which torture eternally." Juliana was eventually beheaded. By this account, Eleusius was later eaten by a lion after a shipwreck on an island unknown.
Кейінгі тарих
Никомедиялық Әулие Джулианаға деген құлшылық кеңінен тарады, әсіресе Нидерландыда. Ол науқастардың қасиетті қамқоршысы ретінде белгілі болды. 13 ғасырдың басында оның қабірлік қалдықтары Неапольге көшірілді. Осы көшіру туралы сол кездегі бір жазушының сипаттамасы бүгінге дейін жетіп келді.
Devotion to Saint Juliana of Nicomedia became very widespread, persisting especially in the Netherlands. She became known as the patron saint of the sick. Early in the 13th century, her remains were transferred to Naples. The description of this translation by a contemporary writer is still extant.
Құрмет
Қасиетті мерекесі католик шіркеуінде 16 ақпанда, ал грек православ шіркеуінде 21 желтоқсанда тойланады. Оның өмірбаянында Шайтанмен болған қақтығыстары сипатталғандықтан, ол көбінесе қанатты шайтанды тізгінмен жетектеп бара жатқан күйде бейнеленеді. Басқа бейнелерде түрлі қиындықтарға төтеп беруі немесе айдаһармен күресіп жатқаны көрсетіледі. Мартамдағы Әулие Мария шіркеуінде ортағасырлық әйнек суреті сақталған. Хемпстедтегі Әулие Андрей шіркеуінде, Холт, Норфолк маңында, оның мүсіні ортағасырлық қызыл экранда бейнеленген. Солтүстік Елмхамдағы Әулие Мария шіркеуінің қызыл экранында Әулие Жулиананың суреті бар. Әулие Жулиана – VIII ғасырда Цинеульф жазған деп саналатын аңглосаксон поэмасының тақырыбы. Бұл поэмада Жулиана мен ол бағындырған демон арасындағы кеңейтілген әңгіме келтірілген.
The feast of the saint is celebrated in the Catholic Church on 16 February; and in the Greek Orthodox Church on 21 December. Since her Acts describe her conflicts with Satan, she is often depicted with a winged devil whom she leads by a chain. Other images show her enduring various tortures, or fighting a dragon. In the church of St Mary in Martham there is a medieval stained glass depiction. In the church of St Andrew at Hempstead, near Holt, Norfolk, her effigy appears on a medieval rood screen. The church of St Mary at North Elmham contains an image of St Juliana on the rood screen. St. Juliana is the subject of an Anglo Saxon poem, believed to have been written by Cynewulf in the eighth century. This features an extended dialogue between Juliana and the demon she restrained.