Кіріспе
Оптина Пустынь (Оптина пýстынь, сөзбе-сөз Оптаның шөлдігі) – Ресейдегі Козельск қаласының жанында орналасқан шығыс православиелік ерлер монастыры. 19 ғасырда Оптина орыс православие шіркеуінің ең маңызды рухани орталығы болды және бірнеше басқа монастырлар үшін үлгі болды, оның ішінде жақын орналасқан Шаморддин монастыры. Ол әсіресе орыс православиелік ақсақалдық (старецдік) дәстүрінің орталығы ретінде танымал болды.
The Optina Pustyn (Óптина пýстынь, literally Opta's hermitage) is an Eastern Orthodox monastery for men near Kozelsk in Russia. In the 19th century, the Optina was the most important spiritual centre of the Russian Orthodox Church and served as the model for several other monasteries, including the nearby Shamordino Convent. It was particularly renowned as the centre of Russian Orthodox eldership (staretsdom).
Тарих
Монастырь қашан құрылғандығы белгісіз. Оның аты, мүмкін, орыс тіліндегі "бірге өмір сүру" деген сөзден шыққан, себебі 1504 жылға дейін қатындарға монастырьға кіруге рұқсат етілген. Монастырь ғимараттарының көп бөлігі 18-19 ғасырлар тоғысында, монастырь Ресей старчествосының орталығы ретінде жаңартылып жатқан кезде салынды. 1821 жылы монастырьдан шалқап жатқан жерде старцтарға арналған шіркеу құрылды. Старцтар Козельскіге көптеген сенімді христиандарды тартты. Оптина Пустыньге Федор Достоевский, Василий Жуковский, Николай Гоголь, Иван Тургенев және Василий Розанов сияқты көрнекті тұлғалар да келді. Лев Толстой да монастырьға барып қайтқан, бірақ ол старчествоны жақтамады. Монастырьда бай кітапхана болды, оны славянофил Киреевский ағайындыларының көмегімен жинаған, екеуі де монастырь қабырғаларында жерленген. Философ Константин Леонтьев монастырьда төрт жыл тұрып, осы жерде кесілді. Жергілікті старц – әулие Амвросий, Достоевскийдің "Карамазовтар" романындағы Зосима әкесінің прототипі болған деседі. Ресей революциясынан кейін соңғы старцтар монастырьдан күштеп шығарылды, ол гулаг деп жарияланды. Соңғы игумен 1938 жылы Тула қаласында атылды. Кейіннен бірнеше құрылыстар бұзылды, ал собор әдеби музейге айналдырылды. 1939-1940 жылдары поляк армиясының офицерлерінен тұратын әскери тұтқындар лагері болды. Олардың көпшілігі НКВД-нің Қатын қазасында өлтірілді. 1987 жылы Перестройка басталғанда Оптина Пустынь Ресей православие шіркеуіне қайтарылған алғашқы монастырьлардың бірі болды. 1990 жылдары оның ең белгілі старцтары қасиеттілер ретінде қадірленді. Олар 10 қазанда (Григориан күнтізбесі бойынша 23 қазан) бірге ескериледі. 1993 жылы Пасха түнде монастырьдың үш тұрғыны өлтірілді: иеромнах Василий (Росляков), монах Ферапонт (Пушкарев) және монах Трофим (Татаринов), олар бірлесіп Оптина шейіттері деп аталады.
Бастауыш
Қасиетті Әкелер Оптина Эрмитажы (немесе Пустинияны) Ресейдегі Шіркеу арқылы тараған, он тоғызыншы ғасырдың басында басталып, жиырмасыншы ғасырдың атеистік қуғын-сүргініне дейін (тіпті одан да кейін) жалғасқан қуатты жаңару қозғалысының орталығына айналдырды. 15 қарашадағы Әулие Паисий Величковский православие руханилығының XVIII ғасырда жоғалып бара жатқан есихастикалық дәстүрін Ресейге әкелуде зор ықпал етті, ал оның еңбектері Оптина монастырында бүкіл Ресей жеріне тараған "штаб-пәтерге" ие болды. Оптина ақсақалдары – рухани шеберлер, олар православие әлемінде қасиеттілігімен және рухани сыйларымен танымал болды. Олардың арасында ең белгілілері: Схема архимандриті Мұса, Схема гегумені Антоний, Иерохимонах Леонид, Иерохимонах Макарий, Иерохимонах Иларион, Иерохимонах Амвросий, Иерохимонах Анатолий (Зертсалов) және Иерохимонах Барсануфий.