Сандра Вуд Скарр: Американ психологы және оның ғылыми еңбектері

Кіріспе

Американдық психолог және жазушы (1936–2021)

Сандра Вуд Скарр (8 тамыз 1936 – 8 қазан 2021) – американдық психолог және жазушы. Ол Йель университеті тарихында психология саласының алғашқы әйел профессоры болды. Ол дамуды зерттеу үшін маңызды ресурстар құрды, оның ішінде Миннесота трансрастық асырап алу зерттеуі және Миннесота жасөспірімдер асырап алу зерттеуі. Ол Психологиялық ғылымдар қауымдастығы сияқты көптеген қоғамдардың президенті болды және Джеймс Маккин Каттл стипендиясы сияқты бірнеше марапаттармен құрметтелді. Ол сондай-ақ коммерциялық бала күтімін дамытуға белсенді қатысты. Оның 1960 жылдардағы егіздермен жасаған жұмысы интеллектуалды дамуға генетикалық ықпалдың күшті екенін көрсетті. Оның маңызды тұжырымдарының бірі – бұл нәсіл мен әлеуметтік-экономикалық жағдайға байланысты, кедей және ақ емес балалардың IQ-ға генетикалық ықпалы аз, ал қоршаған ортаның ықпалы көп болды. Ол мерзімінен бұрын туған нәрестелерге тиімді әсер етіп, олардың денсаулығы мен дамуын жақсартқанын көрсетті. Миннесота университетінде Ричард А. Вайнбергпен бірге жұмыс істегенде, ақ үйлерге ерте асырап алынған қара және аралас нәсілді балалардың бастапқыда ақ балалардың орташа көрсеткіштеріне ұқсас нәтижелер көрсеткенін анықтады, бұл өмірдің алғашқы кезеңдерінде отбасылық ортаның маңызды рөл атқаратынын көрсетеді. Жасөспірім шағында екі қара нәсілді ата-анасы бар асырап алынған балалар, бір немесе ешқандай қара нәсілді ата-анасы бар асырап алынған балаларға қарағанда төмен нәтижелер көрсетті, бұл IQ-дағы нәсілдік айырмашылықтарға генетикалық компоненттердің бар екенін ұсынады. Скарр интеллекстің тұқым қуалаушылығына әлеуметтік-экономикалық жағдайдың әсерімен қатар, "үй ортасының дамуға жиынтық әсерінен гөрі, оның ықпалы ерте балалық шақтан жасөспірім шаққа дейін азаяды" деген маңызды тұжырымды да қалыптастырды. 1983 жылы ол Вирджиния университетіндегі психология кафедрасының профессоры және меңгерушісі лауазымын қабылдады және зейнеткерлікке шыққанға дейін сол қызметте болды. 1960 жылдары Скарр біржұп және әртүрлі егіздердің қабілеттерін және мектептегі үлгерімдерін зерттеді. Зерттеу нәтижесінде интеллектуалды дамуға генетикалық қабілеттердің, әсіресе жағдайы жақсы балалардың үлкен әсер ететіні анықталды. Сондай-ақ, қара балалардың ақ балаларға қарағанда интеллектуалды дамуына генетикалық және қоршаған ортаның әсері аз екені көрсетілді. Скарр Маргарет Уильямспен бірлесіп клиникалық зерттеу жүргізді, онда стимуляция алған мерзімінен бұрын туған нәрестелер оқшауланған нәрестелерге қарағанда тез салмақ алады және жақсырақ қалпына келеді (сол кездегі практика). 1972 жылы ол әріптес зерттеуші Филипп Салапатекке үйленді, олмен бірге мақалалар жазды. Олардың Стефани есімді қызы болды (қараша 1973 ж.). Зерттеу нәтижелері кейіннен бірнеше рет қайталанды.

Sandra Wood Scarr (August 8, 1936 – October 8, 2021) was an American psychologist and writer. She was the first female full professor in psychology in the history of Yale University. She established core resources for the study of development, including the Minnesota Transracial Adoption Study and the Minnesota Adolescent Adoption Study. She served as president of multiple societies including the Association for Psychological Science and was honored with multiple awards including the James McKeen Cattell Fellow Award. She was also active in the development of commercial childcare. Her work with twins in the 1960s revealed strong genetic influences on intellectual development. One of her key findings was that this differed with race and socioeconomic status (SES), with poor and non white children showing less genetic influence on their IQ and more environmental influence. She demonstrated a successful intervention in premature infants, showing that stimulation improved their health and developmental outcomes. At Minnesota, she and Richard A. Weinberg found that black and interracial children adopted early into white homes initially had outcomes more similar to the white average, suggesting a role of family environment early in life. By their teens, adoptees with two black birth parents achieved lower scores than did adoptees with one or no black birth parents, suggesting a genetic component to race differences in IQ. Along with the Scarr Rowe effect of socio economic status on the heritability of intelligence, another key intellectual landmark established by Scarr was that "Rather than the home environment having a cumulative impact across development, its influence wanes from early childhood to adolescence." In 1983, she accepted a position as Commonwealth Professor and chair of the psychology department at the University of Virginia, where she remained until her retirement. In the 1960s, Scarr studied identical and fraternal twins' aptitude and school achievement scores. The study revealed that intellectual development was heavily influenced by genetic ability, especially among more advantaged children. It also showed that on average, black children demonstrated less genetic and more environmental influence on their intelligence than white children. Scarr also collaborated with Margaret Williams on a clinical study which demonstrated that premature birth infants who receive stimulation gain weight faster and recover faster than babies left in isolation (the practice at that time). In 1972 she married fellow researcher Philip Salapatek, with whom she also coauthored papers. They had a daughter, Stephanie (November 1973). its results had seen some replication.

Ғылыми-зерттеу сыйлықтары

Скарр әріптестерімен ғылыми сыйлықтармен марапатталды: Қоғамдық саясат зерттеулеріне ерекше үлес қосқаны үшін (Америкалық психологиялық қауымдастық), Джеймс Маккин Каттл сыйлығы (Психологиялық ғылым қауымдастығы) және өмірлік жетістіктері үшін Добжанский сыйлығы (Мінез-құлық генетикасы қауымдастығы). Ол Америка өнер және ғылым академиясының, Америка ғылымды дамыту қауымдастығының және басқа да ғылыми қоғамдардың мүшесі болып сайланды. Скарр Балалар дамуы зерттеулері қоғамының, Психологиялық ғылым қауымдастығының, Психология факультеттері кеңесінің және Мінез-құлық генетикасы қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1988 жылы Америка психологиялық қауымдастығының директорлар кеңесіне сайланды, бірақ 1990 жылы осы қызметтен бас тартты. Скарр сондай-ақ Америка психологиялық қоғамының (қазіргі Психологиялық ғылым қауымдастығы) негіс қалаушы мүшесі болды және 1995 жылдан 1997 жылға дейін KinderCare оқу орталықтарының бас атқарушы директоры болып жұмыс істеді. Скарр "Қоңырау қисығы" кітабына аралас пікір жазды, деректердің жалпы ұсынылысымен келісіп, кейбір нақты түсіндіру мәселелерінде келіспеді және кітаптың саяси ұсыныстарын мақұлдамады. Скарр сонымен қатар Ханс Айзенктің "Раса, интеллект және білім" кітабын сынады, оны "жалпы алғанда, қоздырғыш" және "WASP-тар мен еврейлерден басқа барлық адамдарды" қорлап, шаршататын деп сипаттады. 1991 жылы Клэр Эрнхартпен бірге Скарр қорғасын өнеркәсібінің мүддесін қорғайтын сарапшы куә ретінде АҚШ-тың Sharon Steel Corp. компаниясына қарсы сот ісіне қатысты. Ол Герберт Нидлменнің қарама-қарсы тұрды, ол қорғасынмен IQ арасындағы байланыс туралы зерттеулеріне байланысты АҚШ Әділет департаменті үшін куәлік берген еді. Федералды сот Скарр мен Эрнхарттан Герберт Нидлменнің зерттеулерін қарастырып, оның тұжырымдамаларын растайтын деректер бар-жоқ екенін анықтауды сұрады. Оның деректерді жинау және талдау әдістерін зерттегеннен кейін Скарр мен Эрнхарт Нидлменге қарсы ғылыми тәртіпсіздік жасады деген шағымды Ұлттық денсаулық институтына (NIH) жолдады. NIH шағымды Питтсбург университетіне жіберді, ол Нидлменнің "жасалмаған, жалған немесе плагиаттамаған" екенін анықтады, бірақ Алдын ала сараптама комиссиясы "бұрмалау" мүмкіндігін толығымен жоққа шығара алмады. Сот отырысының жарияланғаннан кейін Скарр бастапқыда қатысудан бас тартты, бірақ оны көндіргеннен кейін ол сұрақтарға жауап беруден үнемі бас тартты. Скарр қорғасын өнеркәсібінен консультациялық қызметтері үшін ақша алды, бұл мүдделердің қақтығысына әкелді.

Scarr was honored by her colleagues with research awards: Distinguished Contributions to Research on Public Policy (American Psychological Association), James McKeen Cattell Award (Association for Psychological Science), and the Dobzhansky Award for Lifetime Achievement (Behavior Genetics Association). She was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, American Association for the Advancement of Science, and other scientific societies. Scarr served as president of the Society for Research in Child Development, the Association for Psychological Science, the Council of Graduate Departments of Psychology, and the Behavior Genetics Association. She was elected to the American Psychological Association's Board of Directors in 1988, but resigned in 1990. Scarr was also a founding member of the American Psychological Society (now the Association for Psychological Science) and was chief executive officer of KinderCare Learning Centers from 1995 to 1997. Scarr wrote a mixed review of The Bell Curve, agreeing with the general presentation of the data, disagreeing about some specific issues of interpretation, and disapproving of the book's policy recommendations. Scarr also disapproved of Hans Eysenck's book Race, Intelligence and Education, which she described as "generally inflammatory" and insulting to "almost everyone except WASPs and Jews". In 1991, together with Claire Ernhart, Scarr was involved as an expert witness on behalf of the lead industry in the lawsuit United States v. Sharon Steel Corp., on the opposite side of Herbert Needleman who was testifying for the U. S. Justice Department owing to his research on the relationship between lead exposure and IQ. The federal court asked Scarr and Ernhart to examine the research of Herbert Needleman to determine whether or not it supported his claims. After reviewing his data collection and analyses, Scarr and Ernhart filed charges of scientific misconduct against Needleman with the National Institutes of Health. NIH forwarded the complaint to the University of Pittsburgh, which found that Needleman did not "fabricate, falsify or plagiarize", but a Preliminary Inquiry Panel said it could not exclude the possibility that "misrepresentation" had occurred. When the trial was declared open to the public, Scarr initially refused to come and later when she was persuaded she constantly refused to answer questions. Scarr received money from the lead industry for consulting services which creates a conflict of interest.

Зейнеткерлік

1997 жылы Скарр Хавайға зейнеткерлікке шықты, онда ол су астына жүзуді үйреніп, тіпті құтқарушы дайвер куәлігін алды. Ол сондай-ақ "өте көп, әсіресе круиздік кемелермен" саяхаттады.

Өлім

Скар 2021 жылғы 8 қазанда Гавайидегі Холуаола қаласында қайтыс болды.

Жарияланымдар

Скарр С. Дамуды түсіну. Харкорт (1986)
Скарр С. Психологияны түсіну. Random House Inc (T); 5-ші басылым (1987).
Скарр С. Әлеуметтену (Меррилл әлеуметтану сериясы). C. E. Merrill Pub. Co (1973).
Ланде Дж.С., Скарр С. Балаларды күту: Америкаға шақыру. Леа (1989).
Скарр С. Аналық күтім/басқа күтім (A Pelican book). Penguin Books; 2-ші басылым (1987).
Скарр С. Психология және балалар: Ағымдағы зерттеулер мен тәжірибе. Amer Psychological Assn; Қайта басылым (1979).
Скарр С. Адам мінез-құлқына генетикалық әсер: Жақындағы отбасылық зерттеулер (Ми мен мінез-құлқы арақатынасы бойынша шебер-дәрістер). Америка психологиялық қауымдастығы (1977). ASIN: B0006Y2RV0
Скарр С. Генетика және интеллекттің дамуы. Чикаго университетінің баспасы (1975).