Роберт Хоусам: Америкалық спорт басшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық спорт басшысы

Роберт Ли Хаусам (28 ақпан 1918 жыл – 19 ақпан 2008 жыл) – американдық кәсіби спорт басшысы және кәсіпкер. 1959 жылы ол екі лига құруда маңызды рөл атқарды – сәтті болған және Ұлттық футбол лигасымен біріккен Америка футбол лигасы, сондай-ақ ешқашан бір ойын өткізбеген, бірақ 1961–62 жылдары Басты лига бейсболын (MLB) 16 командадан 20 командаға дейін кеңейтуге мәжбүр еткен бейсболдың Континентальдық лигасы. Содан кейін Хаусам MLB-ның көрнекті басшысы болды, «Big Red Machine» династиясы кезінде Цинциннати Редс командасының өте табысты бас менеджері (GM) және клуб президенті қызметін атқарды, оның командасы төрт Ұлттық лиганың жеңімпаз титулын және екі Әлем сериясінің чемпионы атағын жеңіп алды. Ол 1964 жылдың 17 тамызынан 1967 жылдың 22 қаңтарына дейін Сент-Луис Кардиналс командасының бас менеджері де болды, онда ол 1964 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жеткен команданы басқарды, бірақ «Redbirds» командасының 1967 жылғы әлем чемпионы және 1968 жылғы жеңімпаз титулдарына үлкен үлес қосты. Денверде туған Хаусам Колорадо университетінде оқыды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқышы болды. Ол үш мәрте АҚШ сенаторы және екі мәрте Колорадо губернаторы болған Эдвин К. Джонсонның күйеу баласы болды. Джонсон сонымен қатар кәсіби бейсболмен айналысты, ол соғыстан кейінгі A класты Батыс лигасының негізін қалаушы және бірінші президенті болды, бұл 1947 жылдан 1958 жылға дейін өткен жоғары деңгейдегі екінші лига.

Бас лиганың бейсболын Денверге әкелу үшін күш-жігер

Хаусам алғаш рет бейсболдағы өте табысты басшы ретінде танылды. Ол 1947 жылдан 1962 жылға дейін Батыс лигасының және Үшінші лиганың (Triple-A) «Денвер Аюлары» командасын басқарды. Ол 1950 жылдардағы ең сәтті кіші лига франшизаларының бірін құрды және «The Sporting News» басылымы оны екі рет (1951 және 1956 жылдары) «Кіші лиганың жыл басшысы» деп атады. Хаусам, оның інісі Эрл және әкесі Ли бірге «Аюлар» стадионын салды, бұл кіші лига бейсбол алаңы, кейіннен жаңартылып, сыйымдылығы арттырылғаннан кейін «Майл Хай» стадионы ретінде танымал болды, ол 1960 жылдан 2001 жылға дейін «Денвер Бронкос» командасының дауысымен, қызықты және әрқашан толы стадионы болды. 1950 жылдардың соңында «Аюлар» «Нью-Йорк Янкиз» командасының үздік ферма командасы ретінде үлкен жетістіктерге қол жеткізді, ал бұрынғысы «Питтсбург Пайрэтс» командасының орта деңгейдегі серіктесі ретінде (1952–1954 жылдары) Хоусамды «Пайрэтс» командасының бас менеджері, бейсболда революция жасаған Бранч Рикимен таныстырды. Рики Хоусамның карьерасында маңызды рөл атқарды. Денверге үлкен бейсбол лигасын әкелу мақсатымен Хоусам Континентальдық лиганың негізін қалаушылардың бірі болды, ол 1959 жылы 1950 жылдардағы франшизалардың ауысуынан кейін «үшінші үлкен лига» болуды жоспарлады. 1958 жылы Ұлттық лига Нью-Йорк қаласын тастап кеткеннен кейін АҚШ Конгресі бейсболдың антимонополиялық ережелерін жоюы мүмкін деп алаңдаған MLB басшылары жаңа лиганың құрылуын зерттеуге (немесе қолдау көрсетуге) келісті. Хоусам лиганың сегіз негізгі мүшесінің бірі ретінде Денвер франшизасының иесі болуға дайын болды. Хоусам тіпті «Аюлар» стадионын 34 000-нан астам орынға дейін кеңейтті. Ал Рики жаңа лиганың президенті болып сайланды. Бірақ оқиғалардың дамуына байланысты жаңа лига жоспарланғандай іске аспады, себебі 1961 және 1962 жылдары оның үш маңызды қаласы үлкен лигаға ие болды: 1962 жылы Нью-Йорк пен Хьюстонға Ұлттық лиганың кеңейтілген франшизалары берілді, ал Американдық лиганың «Вашингтон Сенаторлары» 1961 жылы Американдық лиганың кеңейтілуінің аясында Миннеаполис-Сент-Пол қаласына көшті.

Howsam first made a name for himself as a highly successful baseball executive. He led the family owned Denver Bears of the Western League and Triple A American Association from 1947 to 1962. He built one of the most successful minor league franchises of the 1950s and was twice (1951 and 1956) named Minor League Executive of the Year by The Sporting News. Howsam, his brother Earl and his father Lee also built Bears Stadium, a minor league baseball park which, after renovation and expanded capacity, became famous as Mile High Stadium, the Denver Broncos' noisy, raucous and perpetually sold out home from 1960 to 2001. While the Bears achieved great success as the top farm team of the New York Yankees in the late 1950s, an earlier stint as a mid level affiliate of the Pittsburgh Pirates (1952–54) served to introduce Howsam to Pirates' general manager Branch Rickey, the Baseball Hall of Fame executive, who had revolutionized baseball in his earlier career with the St. Louis Cardinals and Brooklyn Dodgers. Rickey would play an influential role later in Howsam's career. In an attempt to bring Major League Baseball to Denver, Howsam was one of the founders of the Continental League, which in 1959 planned to become the "third Major League" following the epidemic of franchise shifts during the 1950s. MLB magnates, nervous about the possible rescinding of baseball's antitrust exemption by the U. S. Congress after the National League abandoned New York City in 1958, agreed to study (and perhaps support) the formation of the new loop. Howsam was slated to become owner of the Denver franchise, one of the league's eight charter members. Howsam even went as far as to expand Bears Stadium to over 34,000. Rickey, meanwhile, was elected president of the new circuit. As events unfolded, the new league never got off the drawing board; it was doomed once three of its key cities gained Major League franchises in 1961 and 1962: New York and Houston were awarded expansion National League franchises in 1962, while the Washington Senators of the American League moved to Minneapolis–Saint Paul as part of the Junior Circuit's 1961 expansion.

AFL және Денвер Бронкос құрамасының негізін қалаушы

Хаусам енді қиын жағдайға түсті. Денверге ірі лигаларды әкелу үмітімен ол үлкен қарызға батқан еді. Бірақ, жақын арада оны өтеу мүмкіндігі аз болды, себебі ол енді Үшінші лига командасы үшін тым үлкен стадионмен отырған. Ол қосымша кіріс табудың жалғыз жолы – стадионның маусымын футбол командасын шақыру арқылы ұзарту екеніне келді. Хаусам бірінші кезекте Денвер үшін кеңейтілген НФЛ командасын іздеді. Бұл өтініш қабылданбаған соң, Хаусам Ламар Хантпен «Браун Палас» қонақ үйінің вестибюлінде кездесіп, Америка футбол лигасының алғашқы сегіз мүшесінің бірі – «Денвер Бронкос» клубын құрды. (Хаусам және тағы жеті бастапқы иелері, белгілі НФЛ-ге қарсы тұруға батыл болғандары үшін өздерін «Ақымақтар клубы» деп атады.) «Бронкос» 1960 жылдан 1969 жылға дейін АФЛ-де ойнады, содан кейін 1970 жылы НФЛ/АФЛ бірігуі аяқталғаннан кейін НФЛ-ге қосылды. 1960 жылы 4–9–1 есебімен сәтсіз маусымнан кейін Хаусамдар 1961 жылдың мамырында Джеральд пен Алан Фиппске «Бронкос» және «Бэарс» командаларының бақылау үлесін сатты. Команда алғашқы 17 жылда тек үш рет .500 көрсеткішіне жетті, соның ішінде 1970 жылы НФЛ-ге қосылғанда. Бірақ ол адал жанкүйерлер қатарын қалыптастыра бастады, ал 1977 жылы Супербоулға алғаш рет қатысқаннан бері «Бронкос» НФЛ-дегі ең табысты командалардың біріне айналды.

Сент-Луис қаласында: бірінші жылы әлем чемпионатының чемпионы

Бронкос командасын сатқаннан кейін Хоусам бейсболға қайта оралды. Континентальдық лиганың тарауынан соң, 80 жастағы Рики, Август А. Буш-младшийдің ықпалды кеңесшісі ретінде «Кардиналс» командасына жартылай штатпен қайта қосылды. Тамыздың ортасында «Кардиналс» командасы бірінші орындағы «Филадельфия Филлис» командасынан қалып қоятын секілді болғанда, Буш бас менеджер Бинг Девайнды қызметтен босатып, оның орнына Хоусамды тағайындады – бұл Рикидің ұсынысымен жасалған деп хабарланды. 17 тамызда, Хоусамды жұмысқа алған күні, «Сент-Луис» командасы он командадан тұратын Ұлттық лигада 63–55 есебімен бесінші орында тұрды, «Филадельфиядан» тоғыз ойынға қалып қойды. Дегенмен, Хоусам басқарған команда соңғы 44 ойынның 30-ында жеңіске жетті – оның ішінде 24–30 қыркүйек аралығында қатарынан сегіз ойын жеңіп, «Филлис» командасының сәтсіз өнер көрсетуіне байланысты маусымның соңғы күнінде Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды. Содан кейін, Боб Гибсонның көмегімен олар Әлем сериясында «Янкилер» командасын жеңді. Жеңіске жету мерекесінде, шешуші жетінші ойыннан кейін, «Сент-Луис» командасының жағдайының жақсаруы үшін Хоусамға алғыс айтылды. Бұл көптеген ойыншыларды ренжітті, олардың көпшілігі Девайнның маусым айында Лу Брокты сатып алғаны осы табысқа жетудің соңғы кілті болды деп есептеді. Хоусам танымал Ред Шонденсти менеджер етіп тағайындады және «Редбирдс» командасының қорғанысын жаңартты, тәжірибелі ойыншылар Кен Бойер, Билл Уайт және Дик Гроатты жақсы питчерлерге қол жеткізу үшін сатты. 1966 жылы 8 мамырда Хоусам «Сан-Франциско Джайентс» командасынан болашақ Даңқ залының бірінші бейсмені Орландо Сепеданы, ал 8 желтоқсанда «Янкилер» командасынан оң жақтағы Роджер Маристі сатып алды. Уайт кейіннен Хоусамды сыйламағанын айтты, ол Уайттың өзінің көрсеткен жасынан (31) алты жасқа үлкен екенін журналистерге мәлімдеді. Бойердің ұзақ мерзімді ізбасары ретінде Хоусам мен Шонденст команда ішіндегі ойыншыларды пайдалануға және «Кардиналс» командасының оң жақтағы ойыншысы Майк Шеннонды үшінші базаға ауыстыруға шешім қабылдады. Хоусамның еңбегінің арқасында «Кардиналс» командасы 1967–68 жылдары қатарынан екі рет жеңімпаз атанды. Бірақ 1966 жылдың желтоқсанында Фрэнсис Л. Дейл басқаратын 13 мүшелі жергілікті меншік иелерінің синдикаты «Цинциннати Редс» командасын сатып алды; бір айдан кейін, 1967 жылдың қаңтарында Хоусам клубтың жаңа бас менеджері болу туралы ұсынысын қабылдады.

After selling the Broncos, Howsam returned to baseball. In the wake of the Continental League's demise, Rickey, then 80, rejoined the Cardinals in as a part time but influential advisor to the Redbirds' owner, August A. Busch Jr. In mid August , with the Cardinals seemingly about to finish well behind the first place Philadelphia Phillies, Busch fired general manager Bing Devine and replaced him with Howsam—reputedly at Rickey's urging. On August 17, the day of Howsam's hiring, St. Louis was in fifth place at 63–55 in the ten team National League, nine games behind Philadelphia. However, the team Howsam inherited ended up winning 30 of its last 44 games—including eight in a row from September 24–30—and captured the NL pennant on the last day of the season, as the Phils collapsed. Then, behind Bob Gibson, they defeated the Yankees in the World Series. During the victory celebration after the clinching seventh game, Howsam was given credit for the St. Louis turnaround. This rankled several of the players, most of whom felt Devine's acquisition of Lou Brock in June provided the final piece of the puzzle. Howsam installed popular Red Schoendienst as manager and he rebuilt the Redbirds infield, trading away veterans Ken Boyer, Bill White and Dick Groat in a bid for more pitching help. In 1966, Howsam acquired future Hall of Fame first baseman Orlando Cepeda from the San Francisco Giants on May 8 and right fielder Roger Maris from the Yankees on December 8 during the winter interleague trading period. White later stated he had no respect for Howsam, who stated that White was six years older than his stated age (31) to reporters. As the long term replacement for Boyer, Howsam and Schoendienst decided to stay in house and move Cardinal right fielder Mike Shannon to third base. With Howsam's contributions, the Cardinals were poised to win back to back pennants in 1967–68. But in December 1966, a 13 member local ownership syndicate led by Francis L. Dale purchased the Cincinnati Reds; one month later, in January 1967, Howsam accepted its offer to become the club's new general manager.

Цинциннатиде: "Ұлы қызыл машинаны" жасау

Цинциннатиде Хоусам өркендеді. 11 жыл (1967–1977) бас менеджер болған кезінде ол «The Big Red Machine» тобының басты тұлғаларының бірі болды (оның алдындағы Билл ДеУитт пен менеджері Спарки Андерсонмен бірге). Бұл команда 1970–1979 жылдары алты дивизиондық титулды, төрт NLCS титулын және 1975 және 1976 жылдары екі Әлем сериясінің чемпиондарын жеңіп алды. 1966 жылы «Қызылдар» командасының көптеген негізгі ойыншылары – Пит Роуз, Джонни Бенч, Тони Перес, Ли Мэй және Томми Хелмс – қалыптанған немесе ұйымда болғанмен, Хоусам жас питчерлерді, мысалы, Гэри Нолан, Дон Гулетт және Уэйн Симпсонды батыл түрде үлкен лигаға көтерді. 1970 жылы ол танымал менеджер Дэйв Бристолды сол кезде тәжірибесіз, бірақ болашақта Даңқ залына енетін Андерсонмен алмастырды, оны Хоусам бұрын «Кардиналс» және «Қызылдар» командаларының фермалық жүйелерінде менеджер ретінде жұмысқа алған болатын. Ол Цинциннатидің жемісті жүйесінің Дейв Консепсьон, Кен Гриффи, Рэй Найт және Берни Карбо сияқты жас позициялық ойыншыларды дайындауын жалғастырды. Сонымен қатар, ол рекордтық қорғаушы Уэйн Гренджерді және екі талантты жас аутфилдерді, Бобби Толан мен Алекс Джонсонды «Кардиналс» командасынан сатып алды. Бұл Хоусамның Джонсонды екінші рет сатып алуы болды (біріншісі 1965 жылы, Джонсон «Филадельфия Филлис» командасының мүшесі болғанда), және ол ақырында Джонсонды Педро Борбон мен Джим Макглотлинге (1970 жылы «Қызылдар» үшін 14 ойын жеңіп алған) саудалады. Содан кейін 1971 жылы екі табысты саудада Хоусам «Хьюстон Астрос» командасынан екінші базалық Джо Морганды (Мэй мен Хелмс қатысқан келісім бойынша) және «Гигантс» командасынан аутфилдер Джордж Фостерді (әмбебап инфильдер Франк Даффи үшін) сатып алды. Цинциннатиде Морган 1975–76 жылдары NL ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп, Даңқ залының мүшесі ретінде танылды. Фостер 1977 жылы NL MVP сыйлығын жеңіп алды, ол «Қызылдар» үшін 52 хоум-ран соқты – 1970 немесе 1980 жылдары 50-ден астам хоум-ран соққан жалғыз ойыншы. 1976 жылы Цинциннати клубы 102 тұрақты маусым ойынында жеңіске жетті, содан кейін 1976 жылғы Ұлттық лига чемпионатында «Филлис» және 1976 жылғы Әлем сериясінде «Янкис» командаларын жеңіп, бейсбол тарихындағы ең күшті командалардың бірі саналды. «The Sporting News» журналы 1973 жылы Хоусамды Үлкен лиганың жылдың атқарушы директоры деп атады; иронияға орай, сол маусымда күшті «Қызылдар» командасы NLCS-ді «Нью-Йорк Метс» командасына жоғалтты. Хоусам сол кездегі көптеген бас менеджерлерге қарағанда әлдеқайда көп өкілеттікке ие болды. Команданың иелері (алғаш Дейл, содан кейін Луис Нипперт) оның өкілеттік мерзімінде команданың күнделікті жұмысын негізінен оның қолына қалдырды және 1973 жылы команда президенті атағын қосты. Ол тіпті иелер жиналысында «Қызылдар» командасын өкілдік етті. Оның басшылығымен «Қызылдар» командасы ойыншылардың сыртқы келбетіне қатысты қатаң саясатты ұстанды. Ойыншыларға бетте сақал өсіруге рұқсат етілмеді (бұл саясат Хоусам команданы тастағаннан кейін де сақталды) және олардың формаларын, шалбарларын және шұлықтарын белгілі бір стильде киюі керек болды. Алайда, Хоусам еңбек қатынастарына қатысты консервативтілігімен ерекше көзге түсті; оның басшылығымен «Қызылдар» 1972 жылғы ереуіл кезінде қатал позицияны ұстанды. Дон Гулетт 1976 жылғы маусымнан кейін «Қызылдар» командасынан кетіп, «Янкис» командасымен келісімшартқа отырды. 1977 жылы «Қызылдар» командасы NL батысында «Лос-Анджелес Доджерс» командасына екінші орын алды (бұл команда соңғы жеті жылдың алтысында дивизионда екінші орын алған), бірақ Хоусам болашақта Даңқ залына енетін питчер Том Сиверді сатып алуға үлкерді. 1977 жылғы маусымның соңында 60 жасқа толған Хоусам бас менеджерінің міндеттерін ұзақ жылдар бойы көмекшісі болған Дик Вагнерге тапсырды, оны Хоусамның «оң қолы» деп сипаттады. 1978 жылы «Қызылдар» «Доджерс» командасына екінші орын алды, ал Роуз 1978 жылдың қысында еркін агент ретінде кетіп қалды. Вагнер Спарки Андерсонды 1978 жылғы маусымнан кейін жұмыстан шығарды, өйткені Андерсон өзінің жаттықтырушылар штабының негізгі мүшелерін жұмыстан шығарудан бас тартты. Джо Морган 1979 жылы кетіп қалды. Хоусам 1983 жылы клуб президенті лауазымына қайта оралды, жұмыстан босатылған Вагнерді алмастырды. Сол кезде «Қызылдар» командасы NL батысында соңғы орында тұрды. Хоусам 1984 жылы қартайған Пит Роузды сатып алып, оны ойыншы-менеджер етіп тағайындады. Роуз келесі жылы барлық уақыттағы соққылардың көшбасшысы атанды, 1985 жылдың 11 қыркүйегінде 4192-ші соққысын соғып, Тай Коббтың рекордын жаңартты. Хоусам 2004 жылы Цинциннати «Редс» Даңқ залына сайланды. Зейнетке шыққаннан кейін Хоусам Колорадо бейсбол комиссиясында жұмыс істеді, ол 1993 жылы «Колорадо Рокис» командасын Денверге Ұлттық лиганың кеңейту командасы ретінде әкелуге жәрдемдесті – осылайша Континенталдық лиганың қайтыс болғаннан кейін үш онжылдықтан кейін туған қаласына MLB әкелу арманы орындалды. Ол 1971 жылы туған штаттың Спорт Даңқ залына сайланды. 2008 жылдың 19 ақпанында жүрек ауруының асқынуынан 90 жасқа толуға тоғыз күн қалғанда Аризона штатының Сан-Сити қаласындағы үйінде қайтыс болды.

In Cincinnati, Howsam flourished. During his 11 years (1967–77) as general manager, he was one of the key figures (along with his predecessor, Bill DeWitt, and his manager, Sparky Anderson) behind "The Big Red Machine", which captured six division titles from 1970 to 1979, four NLCS titles, and two World Series championships in 1975 and 1976. Although many key parts of the Reds' dynasty—such as Pete Rose, Johnny Bench, Tony Pérez, Lee May and Tommy Helms—were already in place or in the organization in 1966, Howsam boldly promoted young pitchers such as Gary Nolan, Don Gullett and Wayne Simpson to the Major Leagues. In 1970, he replaced a popular incumbent manager, Dave Bristol, with a then unproven but a future Hall of Fame skipper in Anderson, whom Howsam had earlier hired as a manager in the Cardinals' and Reds' farm systems. He ensured that the fruitful Cincinnati system continued to churn out young position players, such as Dave Concepción, Ken Griffey, Ray Knight and Bernie Carbo. He also acquired record setting reliever Wayne Granger and two talented young outfielders, Bobby Tolan and Alex Johnson, from the Cardinals. It was the second time that Howsam had traded for Johnson (the first was in 1965 while Johnson was a member of the Philadelphia Phillies), and he would ultimately trade Johnson away for pitchers Pedro Borbon and Jim McGlothlin (who would go on to win 14 games for the 1970 Reds). Then, in two masterful 1971 trades, Howsam acquired second baseman Joe Morgan (in a deal that included May and Helms) from the Houston Astros and outfielder George Foster from the Giants (for utility infielder Frank Duffy). In Cincinnati, Morgan would win consecutive NL Most Valuable Player awards in 1975–76 and earn credentials as a member of the Hall of Fame. Foster won the 1977 NL MVP award when he belted 52 home runs for the Reds — the only player to crack the half century HR mark in the 1970s or 1980s. The 1976 Cincinnati club, which won 102 regular season games, then swept both the Phillies in the 1976 National League Championship Series and the Yankees in the 1976 World Series, is considered one of the strongest in baseball history. The Sporting News named Howsam Major League Executive of the Year for 1973; ironically, that season the powerhouse Reds dropped the NLCS to the underdog New York Mets. Howsam reportedly had considerably more authority than most general managers of the time. The team's owners during his tenure (first Dale, then Louis Nippert) largely left the team's day to day operations in his hands, and he added the title of team president in 1973. He even represented the Reds at owners' meetings. Under his watch, the Reds were known for their strict policies on player appearance. Players were not allowed to have facial hair (a policy that continued long after Howsam left the team) and were required to wear their uniform pants and socks in a specific fashion. However, Howsam was especially known for his conservatism regarding labor relations; under him, the Reds were among the hardliners during the 1972 strike. Don Gullett left the Reds after the 1976 season and signed with the Yankees. The 1977 Reds finished second in the NL West to the Los Angeles Dodgers (a team that finished in second in the division six times in the past seven years), despite Howsam engineering a big mid season trade for future Hall of Fame pitcher Tom Seaver. Approaching his 60th birthday at the close of the 1977 season, Howsam turned over his general manager responsibilities to a longtime assistant, Dick Wagner, who was described as Howsam's "hatchet man". The Reds finished second to the Dodgers again in 1978 and Rose left via free agency in the winter of 1978. Wagner fired Sparky Anderson after the 1978 season after Anderson refused to fire key members of his coaching staff. Joe Morgan left in 1979. Howsam returned to the club presidency in 1983 replacing a fired Wagner. By then, the Reds were in last place of the NL West. Howsam traded for an aging Pete Rose in 1984 and installed him as a player manager. Rose would become the all time hits leader the next year, collecting hit No. 4,192 on September 11, 1985, eclipsing a record set by Ty Cobb. Howsam was elected to the Cincinnati Reds Hall of Fame in 2004. In retirement, Howsam served on the Colorado Baseball Commission, which succeeded in bringing the Colorado Rockies to Denver as a National League expansion team in 1993 — thus fulfilling his dream of bringing MLB to his hometown three decades after the death of the Continental League. He had been elected to his home state's Sports Hall of Fame in 1971. He died from complications of heart disease on February 19, 2008, nine days short of his 90th birthday, at his Sun City, Arizona, home.