Кіріспе

Гравитациялық тартылыс күшімен бірге ұсталатын толқын. Жалпы салыстырмалылық теориясында геон – өзінің өріс энергиясының гравитациялық тартылысымен шектеулі аймақта тұрақты ұсталатын электромагниттік немесе гравитациялық толқын. Олар алғаш рет 1955 жылы Дж. А. Уилер зертханасында теориялық тұрғыдан қарастырылып, ол бұл терминді "гравитациялық электромагниттік құбылыс" деген сөздің қысқартылған түрі ретінде қолданды.

Шолу

Жалпы салыстырмалылық теориясы классикалық өріс теориясы болғандықтан, Уилердің геон туралы ұғымы оларды кванттық механикалық нысандар ретінде қарастырмайды, және бұл қазіргі күні де әдетте солай болып қала береді. Дегенмен, Уилер геондар мен элементарлық бөлшектер арасында байланыс болуы мүмкін деген болжам жасады. Бұл идея физиктердің назарын әлі де қызықтырады, бірақ кванттық гравитацияның сенімді теориясы болмағандықтан, осы болжамның дұрыстығын тексеру мүмкін емес. Уилер вакуумдағы Эйнштейн өріс теңдеуіне нақты геондық шешімдер ұсынбады, ал бұл кемшілікті 1964 жылы Брилл мен Хартл Брилл-Хартл геонымен ішінара толтырды. 1997 жылы Андерсон мен Брилл вакуумдағы Эйнштейн теңдеуінің геондық шешімдерінің бар екенін қатаң түрде дәлездеді, бірақ олар жабық түрде берілмеген. Геондарға қатысты маңызды мәселе – олардың тұрақтылығы, немесе уақыт өте келе толқын энергиясы біртіндеп "жоғалып" кететіндіктен ыдырай ма. Бұл сұраққа әлі нақты жауап берілген жоқ, бірақ көпшіліктің пікірі олардың тұрақты бола алмайтынына қарайды. Бұл Уилердің геондар тұрақты элементарлық бөлшектердің классикалық моделі бола алады деген бастапқы үмітін жоққа шығарады. Алайда, геондар кванттық әсерлердің нәтижесінде тұрақтана алмайды деген қорытындыға келмейміз. Шындығында, төмен энергиялы кванттық гравитацияны қолдана отырып, гравитациялық геонның кванттық жалпыламасы геондар кванттық әсерлер қосылғанда да тұрақты жүйе болып қалатынын көрсетеді. Кванттық геон ("гравибол" деп аталады) гравитациялық өзара әрекеттесу арқылы байланысқан гравитондар ретінде сипатталады. Геондар (классикалық немесе кванттық) массаға ие, бірақ электромагниттік жағынан бейтарап болғандықтан, олар қара материяның ықтимал үміткерлері болып табылады.