Изидор Саджер: Веналық психоаналитик және сексуалдық теорияның негізін қалаушысы
Isidor Sadger
Изидор Садгер (1867-1942) – австриялық психиатр, психоанализді дамытушы, садомазохизм мен нарциссизм терминдерін енгізген. Өмірі мен еңбектері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австриялық сот психоаналитигі (1867–1942)
Austrian forensic psychoanalyst (1867–1942)
Изидор Исаак Садгер (29 қазан 1867 – 21 желтоқсан 1942), Галициядағы Ной-Сандес қаласында туған, Венада сот медицинасының дәрігері және психоаналитик болған. Психоанализдің алғашқы дамуының маңызды тұлғасы, ол мансабын невролог ретінде бастады және 1894 жылы психофизиология туралы мақалалар сериясын жариялай бастады. Ол 1895 жылдан 1904 жылға дейін Зигмунд Фрейдпен бірге гомосексуализм және фетишизмді зерттеді, ал 1913 жылы «садомазохизм» (Sadomasochismus) терминін енгізді. Ол сондай-ақ «нарциссизм» (Narcissmus) терминін де қолданды. 1942 жылдың қыркүйегінде ол Терезиенштадт концлагеріне депортацияланып, сол жерде қайтыс болды.
Isidor Isaak Sadger (29 October 1867 – 21 December 1942), born in Neu Sandez, Galicia, was a forensic medical doctor and psychoanalyst in Vienna. A leader in the early development of psychoanalysis, he began his career as a neurological specialist and, in 1894, began publishing a series of articles on psychophysiology. He studied with Sigmund Freud from 1895 to 1904 with a concentration in homosexuality and fetishism and coined the term Sadomasochismus (sadomasochism) in 1913. He also coined the term "Narcissmus" (narcissism). In September 1942, he was deported to the Theresienstadt concentration camp, where he died.
Жұмыс
Садгер 1908 жылы Jahrbuch für sexuellen Zwischenstufen журналында "Гомосексуалдың психоанализінен үзінді" атты еңбегін жариялады. Онда ол гомосексуалды меланхолиялық даниялық графты талдауын сипаттады. Талдау пациенттің жыныстық бағдары өзгермегендіктен тек он үш күннен кейін тоқтатылды. Кейін 1908 жылы Садгер Zeitschrift für Sexualwissenschaft журналында "Қарсы жыныстық сезімді емдеуге бола ма?" деген мақала жариялады, онда психоанализдің "қарсы жыныстық сезімге" ем ретіндегі құндылығын бағалады. Ол моральдық және нық қадамды науқастарда оны емдеуге бола ма деген сұраққа "mit einem runden Ja!" ("Нақты жауап – иә!") деп жауап берді. Садгер гетеросексуалды функцияның жалған түрін немесе "вагина арқылы мастурбацияны" орнату жеткіліксіз деп санайтын, пациенттің "жыныстық идеалын", оның жыныстық объектісінің ішкі бейнесін өзгертуді қалаған. Фрейд 1910 жылы "Сексуалдық теория бойынша үш эссе" еңбегінің қайта жаңартылған басылымында гомосексуализм туралы қорытындыларының бір бөлігі Садгерден алынған ақпаратқа негізделгенін айтты. Садгердің негізгі еңбегі, Die Lehre von den Geschlechtsverwirrugen [ ] auf psychoanalytischer Grundlage 1921 жылы жарық көрді. Ол мұрагерлік дегенерация теориясын қолдағанмен, гомосексуализмнің отбасылық жағдайлардың кездейсоқ оқиғаларынан туындайтынын жиі айтса да, себептері белгісіз болғандықтан, жыныстық инверсияның отбасылық тарихы туралы жиі хабарлаған. Садгер Фрейдтің гей ерлердің әкелерін еркек серіктерін оргазм арқылы әлсірету арқылы бейсана түрде құртқысы келеді, осылайша олардың еркектігін сиқырлы түрде қосып алып, соңында анасына қол жеткізе алады деген ойын қолдады.
Sadger published "Fragment der Psychoanalyse eines Homosexuellen" in the Jahrbuch für sexuellen Zwischenstufen in 1908. It described his analysis of a melancholy Danish count who was homosexual. The analysis lasted for only thirteen days before being terminated by the patient, whose sexual orientation was not changed. Later in 1908, Sadger published "Ist die konträre Sexualempfindung heilbar? ", which assessed the value of psychoanalysis as a treatment for "contrary sexual feeling", in the Zeitschrift für Sexualwissenschaft. He answered the question of whether it could be cured in patients who were moral and determined "mit einem runden Ja!" ("with a definitive Yes!"). Sadger believed that it was not enough to establish a spurious kind of heterosexual functioning or "masturbatio per vaginam", wanting instead to change a patient's "Sexualideal", the internal image of his sexual object. Freud stated in a note in his revised 1910 edition of “Three Essays on the Theory of Sexuality” that his conclusions about homosexuality were partly based on information obtained from Sadger. Sadger's main work, Die Lehre von den Geschlechtsverwirrugen [ ] auf psychoanalytischer Grundlage was published in 1921. Although he supported a hereditarian degeneracy theory, Sadger usually argued that homosexuality was due to accidental family events, but for unclear reasons he frequently reported family histories of sexual inversion. Sadger followed Freud's idea that gay men unconsciously desire to castrate their fathers by rendering their male partners flaccid through orgasm so that they can magically incorporate their masculinity and finally obtain access to the mother.